Tijdens een rit door het noorden van Fryslân viel mijn oog op een smal weggetje. Uit nieuwsgierigheid besloot ik het in te slaan. Ik vond een parkeerplek achter een heg. Met mijn camera bij de hand wandelde ik over het landweggetje.

Wat als eerste mijn aandacht trok, waren de ouderwetse elektriciteitspalen met porseleinen isolatoren. Terwijl ik daar stond te fotograferen, kwam de eigenaar van het etablissement naar me toe. Hij runt daar het restaurantje Countrygarden (zie ook de website van Visit Wadden).

Omdat hij op dat moment geen gasten verwachtte, was hij benieuwd wat ik daar precies deed. Zoals jullie waarschijnlijk wel weten is de sociale controle op het platteland nog altijd springlevend. 😉

De man vertelde dat de draden regelmatig vol zitten met zwaluwen. Juist om die reden worden dit soort masten tegenwoordig weer teruggeplaatst in het landschap. Ze hebben geen functie meer in de elektriciteitsvoorziening, maar dienen als rustplek voor vogels, je kunt ze gerust beschouwen als een stukje cultureel erfgoed.

Ik vervolgde mijn weg. Een eindje verderop trof ik een bloemrijke akkerrand. Deze akkerranden zijn ingezaaid met mengsels van inheemse bloemen en kruiden zoals klaproos, wilde cichorei en zonnebloem. Deze akkerranden worden steeds vaker toegepast door boeren in provincies als Friesland, Groningen en Drenthe om de biodiversiteit te bevorderen, natuurlijke plaagbestrijding te stimuleren en het landschap mooier en aantrekkelijker te maken.

Bloemrijke akkerranden hebben veel voordelen, maar er kleven ook risico’s aan. Onder bepaalde omstandigheden kunnen ze een zogenaamde ecologische val vormen voor insecten. Dit gebeurt met name wanneer de aangrenzende akkers intensief worden behandeld met bestrijdingsmiddelen zoals pesticiden en herbiciden. Insecten worden aangetrokken door de bloemen en nectar in de akkerrand, maar komen vervolgens in contact met giftige stoffen. Dit kan ertoe leiden dat ze ziek worden, sterven of zich niet meer kunnen voortplanten.

Deskundigen adviseren daarom om bloemrijke akkerranden vooral aan te leggen naast biologisch beheerde akkers of extensief gebruikte graslanden. Alleen op plekken waar geen chemische middelen worden gebruikt, zijn deze randen écht veilig en waardevol voor insecten en de biodiversiteit.