Een tijdje geleden moest ik in Orvelte zijn, bij ‘t Stokertje. De ruit van de houtkachel was geknapt en moest worden vervangen. Terwijl de technische dienst met de reparatie bezig was, trok ik er met mijn camera’s op uit om een wandeling door het dorp te maken.
Orvelte is een sfeervol monumentaal brinkdorp in Drenthe, waar het historische plattelandsleven nog volop voelbaar is. Het dorp ontstond vermoedelijk tussen de 11e en 13e eeuw en heeft zich ontwikkeld tot een levend museumdorp vol karakter en geschiedenis. In het dorp vindt men authentieke Saksische boerderijen, oude klinkerstraatjes en ambachtelijke werkplaatsen waar traditionele ambachten nog altijd in ere worden gehouden.
In het centrum van Orvelte staat de schaapskooi. In deze schaapskooi (stal) overnacht de schaapskudde. Toen ik bij de schaapskooi aankwam, was de kudde net naar het weiland aan de overkant van de weg gedreven. De werkhond van de kudde bleef waakzaam bij de schaapskooi achter. Al snel bleek waarom: er waren nog enkele lammetjes achtergebleven.
Even later bracht de schaapsherder de jonge dieren alsnog naar de kudde. De lammetjes waren die vroege ochtend geboren en de herder moest eerst uitzoeken welke ooien de moeders waren. Dat kon hij herkennen aan de bloedsporen aan de achterkant van de schapen. Nadat hij de lammetjes bij hun moeders had gebracht, bleef hij nog enige tijd observeren of de band tussen moeder en jong goed tot stand kwam. Zoals vaker gebeurt binnen een kudde, bemoeien meerdere schapen zich met de pasgeboren lammetjes en lijken er meerdere aanspraak te maken op het moederschap.
Bovenstaande uitleg kreeg ik als antwoord op mijn vragen aan de schaapsherder. De werkhond mocht het weiland niet in en bleef na het commando “Lay down!” geduldig buiten het hek liggen toekijken, terwijl de herder zijn werk deed.
Tijdens mijn rondgang door het dorp kwam ik langs een café dat er bijzonder gezellig uitzag. Zowel buiten als binnen waren meerdere authentieke elementen te zien die zich uitstekend leenden voor een fotoserie. De consumpties moesten binnen worden afgehaald en direct afgerekend worden; een concept dat mij prima beviel. Op een schaduwrijk plekje op het terras genoot ik van een cappuccino en een warme wafel met kersen en slagroom.
Anderhalf uur later meldde ik mij opnieuw bij ’t Stokertje. De reparatie was inmiddels uitgevoerd: de nieuwe kachelruit zat er al in. De ruit zelf hadden we vooraf betaald, maar het plaatsen ervan en het vervangen van het koord bleken bij het afrekenen kosteloos te zijn. Dat noem ik nog eens service. Met de woorden: “Over deze uitstekende service zal ik iedereen vertellen die ik spreek,” verliet ik tevreden de zaak.
Een mooi omgeving om te wandelen. Precies terug naar het verleden. Leuk om die schapen bezig te zien. Als afsluit een prima service. Dat mag vermeld worden.
Vaak is men geneigd om de slechte service te vermelden, maar ik deed het deze keer anders. 👍
Wat een prachtig dorp. Helemaal terug in de tijd.
En wat een service in ‘t Stokertje!
Het is echt een bezoek waard.
Dat mag ook wel eens vermeld worden.
Niet alleen vakmanschap maar ook uitstekende service.
Ook mooie wandeling gemaakt in museumdorp Orvelte.
Mijn man dacht dat hij met het deurtje van de kachel naar Orvelte moest, maar daar stak ik een stokje voor, want ik wilde het combineren met een rondwandeling door dit prachtige dorp. 😅
Wat een heerlijke herkenbare rondgang door dit mooie sfeervolle dorp.
En op die plek van “koffie met” genieten is in één woord “zalig”
Ik heb van begin tot het einde genoten. 😃
Het is een prachtig dorpje. Ik zal eens opzoeken wanneer ik er voor het laatst was, dat is al heel; wat jaren geleden.
Leuk dat je de herder daar nog even trof met dat lammetje. Prima service van ‘t Stokertje.
Dat is vast langer dan 20 jaar geleden. 😉
Ja dat was een leuk treffen, hoewel de herder niet heel spraakzaam was.
Het is dat ik mezelf al verwend had op het terras anders zou ik het alsnog doen, want ik had onverwacht veel uitgespaard. 😅
Soms het mee, soms zit het tegen. Fijn dat jij behalve een gezellig dagje ook nog een leuke meevaller had.
Soms zit het mee, soms zit het tegen. Leuk dat je in Orvelte behalve een paar gezellige uurtjes ook nog een mooi meevallertje had.
Het was al lang geleden dat ik bijlas op je blog. Wat kun je toch fantastisch fotograferen. Ik beperk met tot het volgen van een aantal blogs die ik al lang volg maar af en toe kom ik weer om de hoek kijken. Ik hoop dat familie van dat favoriete vogeltje weer terug komt naar jullie tuin.
Mooie serie Jetske! Om bij de spreuken te blijven, het nuttige met het aangename combineren 😀.
Mooi dat het ruitje weer hersteld is!
Fijne werkweek!