Mijn Canon 5D Mark III is versleten en het werd dus tijd voor een andere camera. Ik heb me lange tijd georiënteerd op de mogelijkheden. De opvolger moest in ieder geval een systeemcamera worden en opnieuw een fullframecamera.

Na zorgvuldige afweging ben ik uitgekomen op een tweedehands Canon R6. De reden dat iemand zijn R6 inruilt, is waarschijnlijk dat inmiddels de nieuwere R6 Mark II op de markt is. Met de overstap van de 5D Mark III naar de R6 maak ik een enorme upgrade. Door te kiezen voor een tweedehands met garantie houd ik ook geld in mijn zak voor andere wensen. De camera had ik alvast telefonisch gereserveerd. Eerder die week had ik bij Jan gepolst of hij op onze gezamenlijke fotodag met mij mee wilde naar Urk. Dat zag hij wel zitten en zo reden Jan en ik vrijdag richting Urk.

Na de aankoop bij CameraNU reden we naar de parkeerplaats met uitzicht op het IJsselmeer om daar te lunchen. Na de lunch gingen we op pad. We kwamen als eerste langs het Kerkje aan de Zee. Deze kerk is een van de bekendste bezienswaardigheden van Urk en het oudste kerkgebouw van het voormalige eiland. Het staat op een prominente plek aan de rand van de oude kustlijn, met uitzicht over de voormalige Zuiderzee.

Aan het hek hing een informatiebord dat meteen onze aandacht trok. Al lezend kwamen we erachter wat zich hier in de 19e eeuw heeft afgespeeld. Het bleek een bijzonder en gevoelig hoofdstuk uit de geschiedenis van de antropologie en geneeskunde te zijn…

In de 19e eeuw raakten wetenschappers geïnteresseerd in de afkomst van de Urkers. Omdat Urk destijds nog een geïsoleerd eiland was, dachten sommige onderzoekers dat de bevolking kenmerken van een vermeende ‘oer-Nederlander’ had behouden. Daarom werden menselijke schedels onderzocht en opgemeten. Niet alleen schedels van overledenen werden bestudeerd. In de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw maten onderzoeksteams ook de schedels van duizenden levende Urker schoolkinderen om verschillen tussen bevolkingsgroepen te onderzoeken.

Daarnaast werden zes schedels van overleden Urkers van het oude kerkhof bij het Kerkje aan de Zee weggehaald. Drie daarvan werden in 1877 door arts Johannes Fredericus van Hengel ontvreemd en naar Utrecht gebracht voor wetenschappelijk onderzoek. De andere drie kwamen eveneens in universitaire collecties terecht, al is niet precies bekend hoe dat is gebeurd. Na jaren van discussie werden de zes schedels in 2010 teruggegeven aan Urk en opnieuw begraven op het kerkhof bij het Kerkje aan de Zee. Veel Urkers zagen dit als een herstel van het respect voor de overledenen en hun nabestaanden.

Het graf bevindt zich vlak bij de kerktoren. We besloten op zoek te gaan en vonden uiteindelijk de plek waar de zes schedels opnieuw zijn begraven.