Vuurwantsen

Tijdens de zachte dagen in de derde week van februari  zag ik heel veel vuurwantsen tevoorschijn komen. Over een lengte van 6 meter zaten wel honderden vuurwantsen.

Normaal gesproken komen ze in mei tevoorschijn uit hun winterschuilplaats om een partner te zoeken. Het vrouwtje verspreidt een geur om zo een mannetje te lokken. Die geur schijnt voor de mens niet aangenaam te zijn.

Deze vuurwantsen zaten vlak boven de grond op het muurtje van zwerfkeien. Ook trof ik groepen vuurwantsen aan op de bladeren van de stokrozen. Op internet las ik dat vuurwantsen graag zitten in een Hibiscus, Acacia of Linde. Dat zou de aanwezigheid van de grote hoeveelheid kunnen verklaren, achter het muurtje van zwerfkeien staat namelijk een forse hibiscus.

De vuurwants is niet schadelijk. Sterker nog de vuurwants helpt om de tuin op te ruimen. Deze insect haalt namelijk zijn voedingsstoffen uit afgevallen bladeren en dode insecten.

Op het moment van schrijven meten we buiten een temperatuur van +1 graad en hadden we een nachttemperatuur van -1 graad. De vuurwantsen hebben zich wijselijk weer teruggetrokken in hun winterschuilplaats.

De natuur komt tot leven

Amper een week eerder fotografeerde ik de winterserie in Dwarsgracht en nu zijn we in een paar dagen tijd de lente ingerold. In onze tuin is dat goed te merken, de natuur tot leven. De vogels fluiten er lustig op los en de insecten zijn druk op zoek naar stuifmeel en nectar om weer aan te sterken. Rond de sneeuwklokjes vloog een hommel. De hommel was te zwaar voor de sneeuwklokjes, zodra de hommel op een bloem landde zakte het klokje naar de grond.

Deze hommel zat vol met mijten. Toevallig dat Nature Today net een interessant artikel publiceerde over hoe de hommel de vorst overleeft. Als de hommel wordt blootgesteld aan lage temperaturen dan produceert de hommel glycerol. Dit zorgt ervoor dat er minder snel ijskristallen in het lichaamsweefsel worden gevormd. Je kunt het eigenlijk zien als antivries.

Een roofvlieg scharrelde tussen de sneeuwklokjes.

 

Ook de bijen waren druk met het verzamelen van stuifmeel.

Ik kon me met de macrolens weer helemaal uitleven. Het was een feest.

Morgen gaan we naar de krokusjes en de bijen.

Springbalsemien bij avondlicht

In onze tuin staat hier en daar springbalsemien. Het is een exoot wat een gruwel is voor velen. Bij ons mag het beperkt blijven staan. De springbalsemien verspreidt zich gemakkelijk, maar kan zich bij de droge zomers van de laatste paar jaar maar moeilijk handhaven. We zijn blij met de springbalsemien omdat het een lekkernij biedt aan vele insecten. Op een vooravond stond de springbalsemien te pronken vlak in het zonnetje.

 

 

Deze bij vloog plotseling door het beeld. De sluitertijd van mijn camera was daar niet op ingesteld. Door de laagstaande zon werd het een ‘gouden’ bij en mag deze hier een plekje krijgen.

Grote beervlinder

Tijdens de tropische dagen zat ik iedere avond tot laat buiten. Ondanks dat ik overdag aan het werk was gaven mij deze avonden het ultieme vakantiegevoel. Op een avond kreeg ik gezelschap van een opvallende en mooie vlinder. De grote beervlinder. De vlinder werd aangetrokken door een felle buitenlamp.

De foto’s zijn gemaakt met de Nikon bridgecamera met ingebouwde flitser. Ik had de camera in de macro-stand.

De vlinder liet zich rustig van alle kanten vastleggen.

Als de vlinder zijn vleugels spreidt worden de oranjerode achtervleugels zichtbaar.  Dat maakt de vlinder nog opvallender. Helaas kreeg ik dat tijdens de fotosessie niet te zien.

 

Het liefdesspel van een muskusboktor

Tijdens een fotokuier in de Weerribben zag ik een hele grote insect op een schermbloem zitten. Het was de muskusboktor, zo leerde ik later op de computer.

In Nederland is de muskusboktor niet meer zo algemeen als vroeger. Door verdroging groeien er minder wilgen in ons land, waardoor er minder leefgebied voor de tor overblijft. De boktor leeft namelijk vooral op de wilg. Ook voedt hij zich uitsluitend met het stuifmeel en wondsappen van bomen als de wilg. De tor heeft zijn naam te danken aan het feit dat hij bij verstoring een sterke muskusachtige geur uitscheidt. De kever is alleen te zien in juni, juli en augustus.

Dit paartje was bezig met hun liefdesspel. Waar zij ging daar was hij ook…

Halverwege de fotosessie kwam de zon tevoorschijn. Door de zon komt de glanzende metaalkleur beter tot zijn recht.