Vogels

Spreeuw op zoek naar een lekker hapje

/ Jetskefotografie / 16 Comments

De spreeuw zet ik nogmaals in het zonnetje. Ik ben iedere keer weer onder de indruk van de kleuren die dan tevoorschijn komen.

Hierboven trof de spreeuw een lege voedertafel. Met het mooie weer en de ontluikende natuur kunnen ze prima hun kostje bij elkaar scharrelen. Om die reden heb ik het bijvoeren drastisch verminderd.

We hebben 10 meter buxushaag staan waar vorig jaar de buxusmot inzat. Hoewel de haag nu prachtig uitloopt heb ik niet de illusie dat de buxusmot is verdwenen…

Nu ik minder bijvoer zie ik de vogels vaker de buxushaag induiken…

Ik hoop dat ze vele rupsjes van de buxusmot vangen. Het zou prachtig zijn als we het op een natuurlijke manier kunnen bestrijden. Daarnaast heb ik de haag ondersteund met voeding en kalk.

Het Kiersche Wijdepad

/ Jetskefotografie / 21 Comments

Op maandag 11 april besloot ik het Kiersche Wijdepad te volgen. Over deze route had ik gelezen in het blad van Natuurmonumenten. Zie ook deze site.

Ik was nog maar net aan de wandeling begonnen en toen kwam er een torenvalk aangevlogen en die bleef ‘bidden’ in mijn buurt.

Wandel maar met mij mee over het Kiersche Wijdepad. Klik op de foto voor groot formaat.

Het was voor mij de eerste keer dat ik een afstand van 5 kilometer wandelde inclusief twee spiegelreflexcamera’s met zware objectieven. Daarbij droeg ik ook nog een rugtas. Deze combinatie viel mij dan ook vies tegen. Bij iedere kilometer leek het net alsof de fotoapparatuur steeds zwaarder begon te wegen. Er was ook geen mogelijkheid om halverwege een kortere route te nemen, het landschap wordt namelijk doorsneden door watertjes.

Net op het moment dat mijn moraal was gezakt tot een dieptepunt werd ik aangenaam verrast, een graspieper landde op een routepaaltje vlak voor mij.

Dat was het cadeautje en de oppepper wat ik net even nodig had om mij de laatste kilometer door te helpen…

Ik wens jullie allemaal fijne paasdagen toe.

Groene specht

/ Jetskefotografie / 13 Comments

Ze hebben een nest in een populier op het perceel naast onze tuin. We horen ze meerdere keren per dag ‘lachend’ langs vliegen. Met enige regelmaat wordt de perenboom in onze voortuin bezocht…

Maar dat wil niet zeggen dat ze dan eenvoudig zijn te fotograferen. Als ze ook maar enigszins het idee hebben dat ze worden bespied dan draaien ze om de stam heen, uit het zicht.

Op een dag had ik geluk, een vrouwtje, groene specht bleef voorbeeldig zitten. Ze liet mij zelfs nog even de achterkant van haar rode ‘petje’ zien.

De mussen richten hun appartement in

/ Jetskefotografie / 12 Comments

Tijdens de regenachtige en koude dagen van de afgelopen week werd er in onze tuin gewoon doorgewerkt door een paartje huismussen. Er werd allerlei tweedehands spul aangesleept om hun appartement in te richten. Vintage noemen ze dat tegenwoordig, dat is hot…

Dit paartje gingen het linker appartement bewonen van het appartementencomplex. Op bovenstaande foto staat het vrouwtje en op de foto hieronder het mannetje. Het leeuwendeel kwam neer op de schouders van het vrouwtje.

Het vrouwtje had al twee keer materiaal aangesleept en naar binnen gebracht, terwijl het mannetje maar bleef dralen.

Eindelijk was het mannetje dan zover dat hij de vlucht naar het appartement ging uitvoeren.

Maar verder dan besluiteloos rondhangen bij de ingang kwam hij niet. Dit mannetje mag wel blij zijn met een voortvarend vrouwtje anders kwam het nooit klaar… 😉

Specht roffelt erop los

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Vanuit onze woonkamer zag ik een specht roffelen op een boomstronk. Deze stronk staat in het perceel naast onze tuin en is blijven staan na het kappen van een grote kerstboom. Ik vond het zo’n bijzonder gezicht dat ik snel met mijn camera en telelens naar buiten ging.

Door me verdekt op te stellen achter een grote laurier had de specht mij niet in de gaten. Deze grote bonte specht zat wel ver weg. Met het 100-400 objectief zoomde ik maximaal in. Om de specht nog wat dichterbij te halen heb ik de foto’s gekropt.

De specht had uiteraard niet de intentie om hier een spechtengat te maken. Dit timmeren dient een ander doel, het is bedoeld om vrouwtjes te lokken en om het territorium af te bakenen. De zangvogels gebruiken hun prachtige zang om de vrouwtjes te lokken, de specht moet het hebben van zijn geroffel. Het verschil tussen een fanfare en een drumband…

Tuinvogels tussen sneeuwroem

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Behalve dat we een border hebben die volstaat met sneeuwroem staat er ook sneeuwroem in het gras. Het leek me leuk om een fotoserie te maken van scharrelende tuinvogels tussen de sneeuwroem. Daarvoor moest ik de voorzienigheid wel een handje helpen. Ik liet de beide voederplaatsen leeg en strooide vogelvoer tussen de sneeuwroem met resultaat…

Misschien dat het zelfs nog lukt om de komende dagen vogels in de sneeuw te fotograferen. Die sneeuw had van mij niet meer gehoeven hoor, ik zie ze liever bij 18 graden tussen de sneeuwroem scharrelen…

Vogeldrinkbak

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Voor mijn verjaardag kreeg ik van Jan en Aafje een hele mooie vogeldrinkbak. Deze zette ik in de voortuin naast de voederplaats. Vervolgens heb ik ontelbare kwartiertjes met de camera in de aanslag zitten wachten op tuinvogels die een (natte) versnapering kwamen halen…

Uit mijn observaties blijkt dat de huismussen de grootste nathalzen zijn…

Ondanks dat de heggenmus niet tot de mussenfamilie behoort, lust die ook wel graag een slokje…

Het roodborstje drinkt alleen ‘s morgens vroeg, dat heb ik meerdere keren gezien vanuit het bovenraam. Dat waren de momenten waarop ik geen camera bij de hand had, want die lag beneden. De groenlingen en de vinken scharrelden regelmatig rond op de voederplaats, maar ik heb ze niet één keer kunnen betrappen op drinken. Uiteindelijk heb ik ook de spreeuw, de merel en de pimpelmees kunnen vastleggen bij de drinkbak…

Al met al moest ik wel veel geduld hebben om een verzameling tuinvogels te vergaren. Mijn conclusie is dat vogels meer zijn van het eten dan van het drinken.

Een roodborst bij Havixhorst

/ Jetskefotografie / 16 Comments

Vanaf het ooievaarsstation De Lokkerij wandelden we terug richting onze auto. We namen een andere route dan op de heenreis, we liepen nu langs zuidkant van hotel De Havixhorst. Zie Google Maps.

We hoorden een mooi vogelgezang. Het was even speuren voordat we de ‘dader’ hadden gevonden…

Al snel werd duidelijk dat het een roodborst was dat zijn hoogste lied zong.

Het volgende moment koos de roodborst een ander plekje. Het vogeltje zat mooi in het zonnetje, maar jammer genoeg wel achter een takje.

En het zingen ging maar door. Het was voor het eerst dat ik een roodborstje, buiten onze tuin, van zo dichtbij heb gefotografeerd. Met dank aan het 100-400 mm Canon objectief.

Parende ooievaars

/ Jetskefotografie / 9 Comments

Ik neem jullie nog een keer mee naar ooievaarsstation De Lokkerij. Op en rond dit station bevinden zich ongeveer 50 ooievaarsnesten. De ooievaars zijn in deze periode druk met het bouwen van hun nest.

In die eerste weken dat ze aan het bouwen zijn, wordt er veelvuldig gepaard. Dit kan zowel overdag als ’s nachts gebeuren. Het vrouwtje staat dan stevig op haar poten, terwijl het mannetje aan haar kop pikt en om haar heen draait. Vervolgens klimt hij op haar rug en grijpt met zijn tenen achter haar vleugels. Er wordt tussen de borstveren gepikt en de staarten worden zo gedraaid dat de cloaca’s tegen elkaar kunnen worden gedrukt. Daarna springt het mannetje van het vrouwtje af. Paringen gaan vaak het hele seizoen door, zij dat het dan minder vaak gebeurt. Bron is deze site.

Het paren hoeft niet perse op een nest, het kan ook terwijl ze op een tak staan. Publiek is geen probleem…

Ooievaars bij De Lokkerij

/ Jetskefotografie / 12 Comments

Afgelopen maandag heb ik samen met onze zoon een uitstapje gemaakt naar ooievaarsstation De Lokkerij.

Eind jaren zestig van de vorige eeuw was de witte ooievaar in Nederland nagenoeg verdwenen. Vogelbescherming Nederland heeft toen een project op touw gezet naar Zwitsers voorbeeld om het dier in ons land te herintroduceren.

Met een aantal ooievaars afkomstig uit verschillende landen is in 1969 een fokprogramma gestart in het Liesvelt in Groot-Ammers. Na jarenlang in gevangenschap te hebben geleefd vertoonden de eerste aldaar geboren ooievaars geen trekgedrag. Bij latere generaties herstelde zich echter het natuurlijke gedrag.

Vanaf 1979 zijn 12 buitenstations opgericht in voor ooievaars geschikte gebieden. Daar kregen de dieren de kans om onder toezicht te wennen aan een natuurlijke omgeving, zodat zij weer hun natuurlijke gedrag konden gaan vertonen. Waar nodig werd zorg verleend. Vanaf de jaren negentig van de vorige eeuw nam het aantal broedparen in Nederland sterk toe.

De Lokkerij in De Schiphorst bij Meppel is zo’n ooievaarsbuitenstation. Van hieruit konden de in gevangenschap geboren ooievaars in het Reestdal foerageren, nesten bouwen en zich langs natuurlijke weg vermeerderen. Dat is een groot succes gebleken. 

Jaren heeft het geduurd voordat de ooievaar in Nederland weer in redelijke aantallen in het wild voorkomt, jongen grootbrengt en in het najaar op trek gaat naar Zuid-Europa of Noord-Afrika. Sommige landelijke ooievaarsstations zijn inmiddels gesloten. De Lokkerij blijft actief, niet in de laatste plaats vanwege het feit dat het station ook een officieel erkend ooievaarsasiel in Nederland is. Zieke en gewonde ooievaars, soms van heinde en ver, kunnen er terecht om te herstellen of op verhaal te komen, waarna ze indien mogelijk hun vrijheid terug krijgen. Bron is de website van “De Lokkerij”.

Overal waar je kijkt zie je nesten van ooievaars. Er zijn nesten op palen, nesten in bomen en nesten op de boerderij en op de bijgebouwen. In deze periode wordt er door de ooievaars hard gewerkt om de nesten klaar te maken voor het broedseizoen. Terwijl een van de beide ooievaars achterblijft haalt de ander het nestmateriaal op. Vervolgens wordt onder toeziend oog van de partner het nestmateriaal met zorg op de rand gedrapeerd.

Als de partner terugkomt wordt deze met luid geklepper begroet. Tijdens het klepperen doen ze hun kop achterover en klappen ze met hun boven- en ondersnavel tegen elkaar. Het geklepper was daar dan ook niet van de lucht. Onze zoon sprak al uit dat hij er niet aan moest denken om daar te wonen…

Dit paartje leek niet veel haast te hebben met het bouwen van hun nest. Misschien zijn ze er nog niet over uit hoe de inrichting moet worden….

Wordt vervolgd.