Dreigende luchten in Gaasterland

Een paar weken geleden verbleven we met de hele familie een weekend in Gaasterland. Niet iedereen kon er van begin tot eind bij zijn, maar binnen onze familie is daar alle ruimte voor. Juist die vrijheid maakt het mogelijk om dit soort weekenden met elkaar te organiseren en ervan te genieten.

Net als twee jaar geleden hadden we een prachtige accommodatie aan het water. Helaas werkte het weer niet echt mee. Er stond een harde noordenwind, er trokken dreigende luchten over en regelmatig vielen er buien. Bovendien was het te koud voor de tijd van het jaar.

Ik maakte foto’s van de zeilschepen die voorbijvoeren. Door de harde wind voeren de meeste niet met volle zeilen, maar met gereefde zeilen of alleen met de fok.

Bij harde wind wordt het zeiloppervlak verkleind om de boot beter beheersbaar te houden. Dat noemt men reven. Het zeil wordt daarbij niet simpelweg half gehesen, maar via één of meerdere reefpunten kleiner en strakker gezet. Hierdoor vangt het minder wind, blijft de boot stabieler en houdt de bemanning ook onder stevige omstandigheden goed de controle.

Het weer had overigens ook een voordeel: iedereen had volop energie om van alles te ondernemen. Met temperaturen boven de dertig graden was dat waarschijnlijk een stuk minder gelukt. Ondanks de wind en de buien hebben we dan ook volop genoten van het weekend. Wordt vervolgd.

Een familieweekend

Het afgelopen weekend waren we met mijn hele familie een weekend weg. De familie bestaat uit 3 zussen, zwagers, kinderen en kleinkinderen. We verbleven met totaal 18 personen in een mooie accomodatie in buurtschap Dokkumer Nieuwe Zijlen. Wat het weer betreft hadden we het niet beter kunnen treffen.

Door verplichtingen kon niet iedereen aanwezig zijn van vrijdag t/m maandag, maar dat was geen punt. Familieleden vlogen in en uit.

De buurtschap Dokkumer Nieuwe Zijlen is ontstaan bij een groep sluizen en een herberg in de 18e eeuw. De sluis waaraan de buurtschap haar naam te danken heeft zijn de sluizen (oud-Nederlands: zijlen) die aangelegd zijn bij het afsluiten van het Dokkumergrootdiep in 1729. Na de afsluiting van de Lauwerszee in 1969 verloren de Dokkumer Nieuwe Zijlen hun functie als zeesluizen. Aan de zuidkant werd de Willem Lorésluis aangelegd voor de benedenloop van het Dokkumerdiep. Al in 1729 werd er een monument geplaatst ter nagedachtenis van de aanleg van de sluizen. Het is een stenen smalle piramide met de inscriptie Ter Euwiger gedagtenis van de overdyking van t Dokkumer diep. De herberg annex restaurant dateert ook uit 1729. Bron is deze site.

We hebben een ontspannen en supergezellig weekend gehad. Met twee fotograferende zussen is ons familiealbum weer goed aangevuld. De komende dagen neem ik jullie mee op een aantal uitstapjes die we hebben gemaakt.