Na het maken van diverse foto’s vanuit de kijkhut in Skrok wandelde ik verder over het fiets- en voetpad door het zogeheten greppeltjesland. Bij het hek bleef ik geruime tijd staan om te genieten van de vogels om mij heen. Het leek erop dat er recent watertjes waren uitgebaggerd en dat de vrijgekomen bagger ter plekke was blijven liggen.
Een paar kieviten vlogen over mijn hoofd, maar er was geen sprake van paniek en ik werd niet verjaagd.
Ik vind het geen fraai gezicht dat de bulten zijn blijven liggen, al zal daar ongetwijfeld een goede reden voor zijn. Voor de kieviten lijkt het in ieder geval aantrekkelijk. Eén kievit trok in het bijzonder mijn aandacht. Hij zat rustig op de opgeworpen grond. Even dacht ik dat hij daar zat te broeden, maar dat idee liet ik al snel los — die plek viel daarvoor veel te veel op. Later werd ook duidelijk dat er geen nest aanwezig was.
Niet veel later begon de kievit te foerageren en kwam daarbij steeds dichter mijn kant op. Mogelijk bood het hek mij wat beschutting en daarbij bleef ik zo stil mogelijk staan.
