Diverse soorten ganzen

Tijdens een van mijn ritten over Texel zag ik in een weiland een grote groep brandganzen en grauwe ganzen staan. Vanuit de auto maakte ik een aantal foto’s, in de hoop dat ze mij niet meteen de rug zouden toekeren en weg zouden lopen.

Tussen de grauwe ganzen en brandganzen liepen ook enkele kolganzen. De kolgans is een veelvoorkomende wintergast in Nederland. Hij broedt in het hoge noorden van Rusland en Siberië en legt in het najaar duizenden kilometers af om in West-Europa te overwinteren. Qua uiterlijk lijkt de kolgans sterk op de grauwe gans, maar hij is iets kleiner. Een opvallend kenmerk is de witte ‘kol’: de witte vlek rond de snavel en de zwarte strepen op de buik. Er staan er twee op de rechter foto.

Ik reed verder naar Wagejot, waar ik een grote groep rotganzen aantrof. De rotgans dankt zijn naam aan het geluid dat de vogels maken: een laag, rollend ‘rrrò… rrrò’. Aanvankelijk waren ze druk bezig met het poetsen van hun veren op het water. Even later gingen ze massaal op de vleugels.

Rotganzen broeden op de Siberische toendra’s. In de winter trekken ze massaal naar onze streken om te overwinteren in het Waddengebied en de Zeeuwse Delta. Een deel van de rotganzen trekt verder naar Zuid-Engeland. Nederland is voor deze ganzensoort dan ook een heel belangrijk land. Het merendeel van de wereldpopulatie overwintert hier of maakt een tussenstop om op krachten te komen, voordat ze de oversteek naar Engeland maken.

Rotganzen en grutto’s in Wagejot

Evenals Waalenburg is ook Wagejot een vaste plek om vogels te spotten. Het grote voordeel van beide locaties is dat je de auto gemakkelijk langs de weg kunt parkeren en de vogels vanuit de auto kunt observeren en fotograferen.

Ook bij Wagejot zijn de bermen in het voorjaar rijk aan bloemen, waaronder diverse orchideeën. Tijdens mijn bezoek waren er bovendien enkele rotganzen aanwezig. Deze ganzen brengen de winter door in het Waddengebied en de Zeeuwse Delta, voordat ze in het voorjaar weer naar hun noordelijke broedgebieden vertrekken.

Terwijl ik stond te kijken, kwam een grutto aangevlogen. De poten hingen al naar beneden als landingsgestel, een mooi moment om vast te leggen.

De grutto landde op de oever, vlakbij twee rotganzen. Die keken even op, maar zetten hun tocht over het water daarna ongestoord voort. Ondertussen wijdde de grutto zich uitgebreid aan het verzorgen van zijn verenkleed.

Na zijn grondige poetsbeurt wandelde de grutto langs een wilde eend, recht op een ander doel af: een grutto die waarschijnlijk zat te broeden. Die vogel zat goed verscholen in het gras, en ik ontdekte hem pas toen de naderende grutto dichtbij kwam. Zowel het mannetje als het vrouwtje nemen deel aan het broeden, maar meestal doet het vrouwtje het grootste deel van de nachten, terwijl het mannetje vaak overdag een deel van de tijd op het nest zit.