Tijdens een van mijn ritten over Texel zag ik in een weiland een grote groep brandganzen en grauwe ganzen staan. Vanuit de auto maakte ik een aantal foto’s, in de hoop dat ze mij niet meteen de rug zouden toekeren en weg zouden lopen.

Tussen de grauwe ganzen en brandganzen liepen ook enkele kolganzen. De kolgans is een veelvoorkomende wintergast in Nederland. Hij broedt in het hoge noorden van Rusland en Siberië en legt in het najaar duizenden kilometers af om in West-Europa te overwinteren. Qua uiterlijk lijkt de kolgans sterk op de grauwe gans, maar hij is iets kleiner. Een opvallend kenmerk is de witte ‘kol’: de witte vlek rond de snavel en de zwarte strepen op de buik. Er staan er twee op de rechter foto.


Ik reed verder naar Wagejot, waar ik een grote groep rotganzen aantrof. De rotgans dankt zijn naam aan het geluid dat de vogels maken: een laag, rollend ‘rrrò… rrrò’. Aanvankelijk waren ze druk bezig met het poetsen van hun veren op het water. Even later gingen ze massaal op de vleugels.


Rotganzen broeden op de Siberische toendra’s. In de winter trekken ze massaal naar onze streken om te overwinteren in het Waddengebied en de Zeeuwse Delta. Een deel van de rotganzen trekt verder naar Zuid-Engeland. Nederland is voor deze ganzensoort dan ook een heel belangrijk land. Het merendeel van de wereldpopulatie overwintert hier of maakt een tussenstop om op krachten te komen, voordat ze de oversteek naar Engeland maken.

















