Vale gier op Texel

Aan het eind van tweede pinksterdag zwaaiden alle familieleden uit en bleven we met z’n tweeën over. Ik vond dat echt even slikken na zo’n gezellig weekend met lieve gezinsleden én familieleden. Ik had me er van tevoren zo op verheugd en dan is het maar weer zo voorbij. Gelukkig hadden we nog een midweek samen op Texel voor de boeg. De volgende dag was het weer veel beter. We konden ook weer lekker buiten zitten.

‘s Ochtends gingen we samen op stap. We hadden al een aantal keren op social media gelezen over de vale gier die op Texel was gesignaleerd, dus wilden we eens gaan kijken of wij de vale gier konden vinden. We reden naar Midden-Eierland waar daar was de vale gier gesignaleerd. We hadden geluk. In een weiland naast de weg stond de vale gier. De imposante vogel stond wel ver weg. Met de Nikon bridgecamera kon ik de afstand overbruggen.

De gier met een spanwijdte van 2,8 meter is eind mei op Texel aangekomen. De vale gier broedt voornamelijk in Frankrijk, Spanje of Portugal. Dit is de zevende keer dat de vogel op Texel wordt gezien. Aan het verendek te zien schat men deze gier op drie jaar. Toen de vale gier arriveerde had men de indruk dat de gier langere tijd niets had gegeten. Een gier is een aaseter en niet altijd is er aas voor handen. Het dier werd vervolgens gevoed door een medewerker van Natuurmonumenten met een dode haas en een dode gans. Zie ook deze site van Vogelinformatiecentrum Texel.

De gier vertrekt in de regel weer als het wat warmer wordt. Hij heeft thermiekwind nodig om de hoge lucht in te gaan. Als de temperatuur iets oploopt, kunnen ze vrij snel honderden meters hoog zitten en zijn ze zo weer duizend kilometers verder. Steunend op de auto maakte ik een filmpje van de vale gier. Ik stond wel pal in de wind. Ik heb het geluid wel zo veel mogelijk onderdrukt, maar de windruis is nog wel te horen.

Nadat ik voldoende beeldmateriaal had verzameld van de vale gier reden we door naar de vogelkijkscherm ‘Dorpzicht’. We tuurden een tijdje door de kijkvensters.

Plotseling was de lucht achter ons vol met meeuwen. Even daarvoor zaten ze nog rustig op de akker.

Het volgende moment zag ik de reden van de opvliegende meeuwen, de vale gier vloog over.

Gelukkig had ik mijn Canon zoomobjectief tot 400 mm in de hand en daarmee reageerde ik heel snel. De gier vloog op een gegeven moment bijna recht boven mij. Dat was nog eens geluk hebben.

Deze waarneming was op vogelgebied toch we het hoogtepunt van deze vakantie.

Op weg in Giethoorn

Onlangs werden we uitgenodigd door vrienden om een ochtend bij hen door te brengen in een vakantiehuis in Giethoorn. Zoals met zoveel huizen in Giethoorn is dit huis niet per auto bereikbaar. We parkeerden onze auto nabij ´t Achterhuus en wandelden de 400 meter naar de vakantiewoning.

Ondanks dat de weersverwachtingen niet zo goed waren was het een prachtige ochtend. Doordat we vroeg waren was het nog rustig in Giethoorn. De route naar het huis voert over kleine paadjes, over oevers van kleine slootjes en langs andere vakantiehuizen. Het voelt altijd net alsof je bij andere mensen over het erf loopt.

De ruime vakantiewoning heeft een prachtige ligging.

Vanaf het terras kijk je uit op het Bovenwiede.

Twee jaar geleden zat er vlakbij het vakantiehuis een kleine karekiet. Ik heb daar toen vanaf het balkon een fotoserie van gemaakt. Zie dit bericht. Jammer genoeg had de kleine karekiet dit jaar geen plekje gekozen in het rietveldje voor het vakantiehuis. Een rietgors had daar wel zijn zangpost, regelmatig was de rietgors al zingen te zien terwijl hij aan de langste rietstengel hing.

We nuttigden de koffie met wat lekkers op het terras voor het huis, uit de wind.

Plotseling kwam er een luidruchtig groepje vogels aangevlogen. Ze streken neer in een boompje naast het terras. Het waren jonge koolmeesjes. Ik had mijn camera met telelens gelukkig binnen handbereik.

Hoewel ze zichzelf al wel moeten redden vinden ze het ook makkelijk dat de ouder hen zo nu en dan wat toestoppen.

In de volgende serie stappen we in de boot.