Zaterdag was het prachtig herfstweer, maar ik gunde mij geen tijd om eropuit te gaan. Ik was binnen aan het poetsen, omdat we aan het eind van de middag vrienden op bezoek kregen. Nu ik toch bezig was, heb ik meteen een paar grotere schoonmaakklussen aangepakt. Klussen die een ander misschien niet ziet, maar waar je zelf wel een voldaan gevoel aan overhoudt. Ik heb in het najaar trouwens meer last van schoonmaakwoede dan in het voorjaar. Tussen de schoonmaakklussen door heb ik nog een fotorondje door de tuin gemaakt. Het net over de vijver vangt keurig de vallende bladeren van de magnolia op.

De walnotenboom heeft inmiddels alle walnoten laten vallen. Ze liggen nog mooi te drogen onder de veranda. Het maïs op het akker achter onze tuin is inmiddels ook geoogst. De kleinkinderen van de buren hebben de maïskolven verzameld die zijn blijven liggen, zodat onze kippen er straks van kunnen smullen. Ook die liggen nu uitgestald op een rek.

De vijgenboom hangt nog steeds vol met vijgen. We eten bijna dagelijks rijpe vijgen uit eigen tuin. Toch zullen er nog meer dan honderd vijgen aan de boom blijven hangen die niet meer rijp worden, omdat het seizoen daarvoor inmiddels te ver gevorderd is.

De hop, die over de boog naast de vijgenboom groeit en op de bovenstaande foto te zien is, is inmiddels grotendeels verkleurd en heeft al veel bladeren laten vallen.

De laatste druiven zijn inmiddels door de vogels opgegeten. De meeste bladeren van de druivenranken zijn al gevallen, maar hier en daar hangen nog enkele mooi verkleurde bladeren.