Vogelkijkhut

Vanochtend ging ik vroeg in de ochtend een fotokuier maken in de Catspoolder. Ik was bewust heel vroeg gegaan, omdat ik daar in de vroege ochtend op zondag enkele overvliegende wilde zwanen had gespot. Die foto’s zijn vanwege het bewolkte weer en de instelling op één van de camera’s niet goed gelukt…

Vanochtend hoopte ik dat ik de wilde zwanen weer zou treffen. Mijn eerste stop was wederom bij de plas tussen De Blesse en Wolvega.

Na bovenstaande korte stop reed ik verder naar de nieuwe vogelkijkhut in de Catspoolder. Ik liep onderaan de dijk naar de vogelkijkhut. De vogelkijkhut zet ik een volgende keer in de kijker.

Vanuit de kijkhut zag ik een groep wilde zwanen. Ze zwommen mooi in het ochtendrood. Helaas zaten ze op flinke afstand van de vogelkijkhut en tot overmaat van ramp zwommen ze nog verder bij de hut vandaan. Gelukkig had ik op het laatste moment mijn Nikon met sterke zoom in mijn fototas gestopt en dat kwam nu goed van pas.

De wilde zwaan is een wintergast in Nederland. Ze broeden in Fenno-Scandinavië en Rusland en overwinteren op Nederlandse weiden en op wateren in het duingebied. Wilde zwanen zijn slanker dan knobbelzwanen en groter dan kleine zwanen. De wilde heeft een grote, driehoekige gele plek op de snavel. Sinds 2005 broedt de vogel in Nederland. Sindsdien werden enkele jongen in ons land groot. Bron: site van de vogelbescherming.

En deze portie buitenlucht van anderhalf uur had ik maar mooi te pakken voordat mijn werkdag in het ziekenhuis begon. Dit is voor herhaling vatbaar.

Begin november maakte ik samen met mijn fotomaatje een fotokuier op het Friese platteland. We begonnen onze fotokuier in de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder.

Jan schreef op zijn weblog over de ontmoeting met de vogelaar met zijn enorme lens. Jan en ik werkten met een handzame compactcamera waarmee je ook prima kunt inzoomen. Een dergelijke lens zoals die van de vogelaar staat nog wel op mijn verlanglijstje maar er hangt nogal een prijskaartje en … gewicht aan.

Behalve de zilverreiger was er niet veel te zien en al snel besloten we om onze weg te vervolgen. Toen we weer bij de auto kwamen zagen we een donkere lucht aankomen.

Een eindje verderop zette ik de auto weer in de berm zodat we de buitenlucht konden vastleggen. Al snel vielen de eerste regendruppels.

Vanaf de vogelkijkhut reden we richting Earnewâld. Boven Earnewâld verscheen er kort een bijzon.

Na een rit van pakweg 3 km zag ik vanuit de auto onderstaand plaatje. Ik parkeerde de auto in de berm. Aan weerszijden van de weg hadden we mooi zicht op de buienluchten.