Zeehondenkijkwand

Tijdens mijn vakantie heb ik een tocht gemaakt naar het uiterste puntje van ons land. Althans zo voelde het. Ik was door een fotovriendin getipt over een zeehondenkijkwand bij Punt van Reide en dat leek me een leuk uitstapje. De auto parkeerde ik bij het bezoekerscentrum en koos voor de langste route. Dat was een wandeling over de dijk met uitzicht op de Ems, richting Duitsland.

Kijkend naar het binnenland zag ik in de verte de kijkwand staan. Het was nog een hele wandeling en ik vroeg me af of ik daar op tijd zou zijn. Op de site had ik namelijk gelezen dat anderhalf uur voor hoog water het geschiktste tijdstip is om de zeehonden te zien. Met behulp van de getijdentabel en reistijd had ik het allemaal keurig uitgerekend. Maar ik had onderweg meerdere stops gemaakt zodat ik ongemerkt in tijdnood was gekomen.

Toen ik echter bij de kijkwand aankwam zag ik dat er nog genoeg zeehonden waren te bezichtigen. Boven verwachting zelfs.

In de wand bovenop de dijk zijn op verschillende hoogtes kijkgaten aangebracht. Van klein tot groot kan zo zonder verstoring naar de zeehonden kijken.

Zeehonden in de Noordzee

Tijdens ons verblijf op Texel maakten we een tocht naar de zeehonden in de Noordzee. Voor deze tocht kozen we voor De Vrijheid.

We voeren de haven van Oudeschild uit. De kapitein van de Vrijheid gaf flink gas. De tocht over de Waddenzee was prachtig. Met een temperatuur van 24 graden, weinig wind, een blauwe lucht met wat sluierbewolking hadden we perfect weer voor een dergelijke tocht. Hoewel ik al tientallen keren op Texel ben geweest was dit de eerste keer in mijn leven dat ik een dergelijke tocht deed.

In de Noordzee, direct ten westen van het Marsdiep, ligt de zandplaat Noorderhaaks. Alleen bij zware storm komt de plaat helemaal onder water te staan. Noorderhaaks hoort bij de gemeente Texel. Texelaars noemen de plaat meestal ‘de Razende Bol’. Op deze zandplaat liggen wel honderden zeehonden. Bron: deze site.

Na een half uur varen kwamen we aan bij de zeehonden. Waar de mobiele telefoons tekort kwamen kon ik met de Nikon bridgecamera mooi inzoomen op de zwemmende en luierende zeehonden. Ik beloofde mijn gezinsleden dat ze mijn foto’s na de vakantie wel mochten gebruiken. 😉