Een regenboog en Covid-19

Via de dijk langs het Zwarte Water kwamen we uit op het industrieterrein in Genemuiden. Een groot industrieterrein waar we aanvankelijk verdwaalden. Genemuiden is bekend om zijn tapijtindustrie en om de productie van kunstgras. Na een omzwerving over het grote industrieterrein kwamen we uiteindelijk uit in het haventje van Genemuiden.

Genemuiden staat ook bekend om de vele kerken en behoort dan ook tot de zogenaamde Biblebelt.

Afgelopen woensdag was het Biddag voor Gewas en Arbeid. De zorgen om Covid-19 klonken van diverse kansels. En dat dit verschillende manieren werd vormgegeven daarvan getuige onderstaande voorbeelden. In de Hersteld Hervormde gemeente (een streng-orthodoxe gemeente) in Genemuiden riep dominee De Groot zijn gemeente op om van de biddag ook een boetedag te maken. ‘Vanwege onze zond’en schuld’, zo donderde hij van de preekstoel…

Dominee en radiopresentator Elsbeth Gruteke uit Zeewolde moet niets weten van  het idee van een God die mensen met ziektes om de oren slaat. ‘Ik geloof in een God van liefde’, licht ze toe. In haar biddagpreek staat zij deze woensdagavond stil bij de oproep van Jezus om je geen zorgen te maken.  ‘God zorgt voor ons, ook als er een coronavirus over de wereld gaat. Zo mogen wij er in staan, met de vrede van God. Niet als opgejaagde, angstige mensen.’ Bron is deze site.

Vanwege Covid-19 hebben de kerken in Genemuiden ook maatregelen genomen. Die maatregelen lopen nogal uiteen zo las ik op deze site.  Een aantal kerken laat de bijeenkomsten vervallen. Bij een aantal kerken is de dienst zonder samenkomst te beluisteren via internet. Een aantal streng-orthodoxe kerken houdt echter wel samenkomsten maar zorgen ervoor dat er niet meer dan 100 personen verenigd zijn. Ik vind dit persoonlijk geen verstandig besluit. Covid-19 houdt echt geen rekening met de grens van 100 personen.

Persoonlijk geloof ik in een God van liefde en niet in een God die ons met ziektes en dood om de oren slaat. Geloof is geen garantie dat je in het leven niets overkomt. Zeker niet. Maar als je in het leven verschrikkelijke dingen overkomen kun je dit beter dragen mét God dan zonder. Je krijgt kracht naar kruis. Op die manier ben ik opgevoed en daar ben ik dankbaar voor.

Vanwege Covid-19 hebben wij vandaag en de komende zondagen geen kerkdiensten. Ook als de kerkenraad dit besluit niet had genomen dan was ik niet naar de kerkdiensten toegegaan. Als werker in de zorg neem ik mijn verantwoordelijkheid.

In ons ziekenhuis worden verregaande maatregelen genomen om voorbereid te zijn op een grote uitbraak. Ik mag zo op mijn vrije zondag naar het ziekenhuis komen voor een briefing. Ik laat me niet leiden door angst, want dan wordt het lijden. Ik wacht af wat er aan de overkant is en hoeveel tol we moeten betalen…

Elsbeth Gruteke citeerde deze bijbeltekst: ‘Kan iemand door zich zorgen te maken maar één el aan zijn levensduur toevoegen?’ Dat is de uitspraak die met ons meegaat. Ook als de corona nog dichterbij gaat komen.

Reeën aan het Zwarte Water

Terwijl mijn zus en ik over de dijk langs het Zwarte Water van Hasselt naar Genemuiden reden zag ik in het weiland een grote groep reeën staan. Op mijn verzoek parkeerde mijn zus de auto.

Later zag ik op de computer dat de groep uit 13 reeën bestond.

Met de Nikon bridgecamera zoomde ik in op drie reeën. Wij stonden in de straffe wind bovenwinds. Terwijl wij foto’s maakten gingen de reeën rustig door met grazen.

Totdat de reebok plotseling zijn kop optilde en wellicht in de gaten had dat er toeschouwers waren.

Hij zag er waarschijnlijk geen kwaad in, want hij liep in alle rust weg om een eindje verderop verder te gaan grazen.

De twee reegeiten bleven nog wat langer staan kijken of het wel echt vertrouwd was.

Wordt vervolgd. 

Een regenboog boven het Zwarte Water

Mijn zus en ik vervolgden onze rit over de dijk langs het Zwarte Water. We maakten een stop bij een volgend fotogeniek plekje. Een houten hek in een decor van riet stond in het hoge water. De dreigende lucht erboven maakte het plaatje compleet.

De dreigende lucht kwam snel dichterbij. Het hek kreeg nog net een streepje zonlicht mee.

En toen ontstond er voor ons oog een prachtige regenboog.

Een regenboog vind ik iedere keer weer zo bijzonder en als dat ook nog eens in een dergelijk decor is dan ervaar ik dat als een groot feest.

Een boog in de wolken als teken van trouw, staat boven mijn leven, zegt: ‘Ik ben bij jou! In tijden van vreugde, maar ook van verdriet, ben ik bij U veilig, U die mij ziet. Tijdens het schrijven van dit log klonk dit lied door de kamer. Het is een van mijn lievelingsliederen.

Om stil van te worden.

En toen was het voorbij en vervolgden we onze weg in de wetenschap dat we nooit alleen gaan…

Wordt vervolgd. 

Hoogwater en een vreemde eend bij Hasselt

Na onze fotosessie  aan de oostkant was onze volgende stop aan de andere kant van het Zwarte Water, ten noorden van Hasselt.  We parkeerden de auto onderaan de dijk. Zie Google Maps.

Ondanks de harde wind vloog er een grote groep meeuwen boven het Zwarte Water.

Ten noorden van ons stond een grote groep eenden op de oevers van het Zwarte Water. Het waren over het algemeen wilde eenden.

Er stonden echter ook een aantal zwarte met witte eenden tussen. Ik heb op internet gezocht maar kon niet vinden om wat voor eend het gaat. Kunnen jullie mij helpen aan een tenaamstelling?

De weilanden langs het Zwarte Water staan volledig onder water. Op dit plaatje van Google Maps zijn de weilanden te zien als ze niet zijn ondergelopen. Opnieuw kwam er een dreigende lucht aan…

… waar ook neerslag uitviel.

De bewoners van de huizen op de dijk hebben nu wel een mooi uitzicht over het water. Tenminste als je van water houdt. In het noorden is het nog zonnig, terwijl ten zuiden de bui langs trekt.

We stapten weer in de auto en vervolgden onze weg over de dijk.

Wordt vervolgd. 

Ondergelopen land bij het Zwarte Water

Vorige week zondagmiddag maakten mijn zus en ik een fotowandeling bij het Zwarte Water. Een dag eerder was mijn zus langs het Zwarte Water gereden en zag dat de weilanden langs het Zwarte Water volledig waren ondergelopen. Ze had toen geen camera mee en daarom wilde ze nog een keer terug en dan met camera. We parkeerden de auto nabij het gemaal Kloosterzijl aan de Sluizerdijk. Zie  Google Maps. Op de onderstaande foto is het zicht op Hasselt.

Over de Sluizerdijk loopt de N331, dat is een drukke weg tussen Zwartsluis en Hasselt. Wij volgden het weggetje onderaan de dijk. Getuige de rommel op het weggetje zou je denken dat het waterpeil nog hoger is geweest dan op het moment dat wij er waren.

We trotseerden de straffe wind en maakten een fikse wandeling langs het water. We zoomen in op de elementen die nog boven het hoge water uitsteken.

In het water stond een hekwerk voor het bijeendrijven van het vee en er lag nog een afgedekte bult.

Misschien is het een kuilbult, of een bult met aardappelen of suikerbieten, wie zal het zeggen. Het lijkt me in ieder geval dat het als verloren kan worden beschouwd. Aan de horizon is het industrieterrein van Genemuiden te zien. Genemuiden is bekend om de tapijtindustrie.

De dreigende lucht kwam steeds dichterbij. Het werd nog spannend of de volle laag zouden krijgen of dat het net bij ons langs zou trekken. We hebben wel een beetje regen gehad, maar gelukkig konden we net op dat moment schuilen onder de boom…

Dit was ongeveer het verste punt. Vanaf dit punt wandelden we weer terug naar de auto. Even later vervolgden we onze reis naar Hasselt. Op onderstaande foto is een toren en de brug van Hasselt te zien.

Wordt vervolgd.