De Deelen, rust roest

Over de weg in De Deelen staat een lopende band constructie. Deze constructie werd gebruikt om gewonnen veen uit De Deelen af te voeren. Jan vertelde dat er sinds kort geen veen meer uit het gebied wordt gewonnen. De constructie is dus buiten gebruik. Voordat het geheel wordt opgeruimd wilde Jan er een fotoserie van maken.

Jan en ik hebben ons daar met de camera’s dus heerlijk uitgeleefd…

Theun de Leeuw was de laatste commerciële veengraver. Het veen dat werd afgegraven werd gebruikt als grondstof voor potgrond. In mei van dit jaar vervoerde hij zijn laatste vracht met veen. In dit artikel met filmpje van Omrop Fryslân kun je er alles over lezen en horen.

Op deze kaart van Google Maps kun je goed zien dat hier in het verleden veel turf en veen is gewonnen.

Rust roest…

Op YouTube vond ik een filmpje waarin met animatiebeelden en historische beelden wordt uitgelegd hoe dat turfsteken vroeger in zijn werk ging. Als voorbeeld wordt de provincie Drenthe gebruikt, maar voor de andere provincies is het niet anders geweest.

De Deelen, krabbenscheer en meer

Na de fotosessie bij het eerste petgat stelde ik voor om naar het tweede petgat te lopen. In het verleden troffen we daar veel juffers. Bij dat petgat hadden we zicht op de werkschuur van Staatsbosbeheer.

In dit water ligt een kwekerij voor krabbenscheer. In het programma van Vroege Vogels had ik daar al over gehoord en gezien. Nu konden we de kwekerij met eigen ogen zien. Krabbenscheer wordt gebruikt voor het stimuleren van het verlandingsproces.

Via deze link is de informatie te lezen en is die uitzending te zien.

Er vlogen daar inderdaad vele lantaarntjes.

Het was nog wel een uitdaging om ze goed op de foto te krijgen.

Wordt vervolgd.

Terug naar De Deelen

Onlangs stond er een fotokuier op het programma met Jan. We waren het er heel snel over eens dat het een bezoek aan De Deelen zou worden. We waren daar namelijk al een lange tijd niet meer samen geweest. Op YouTube vond ik dit korte filmpje met beelden van De Deelen van bovenaf. 

Op weg naar het eerst petgat spotte ik een koolwitje. Meer dan één foto kon ik niet maken, want toen fladderde het vlindertje er alweer vandoor.

Jan had al een libel gescoord, zo vertelde hij mij toen ik mij bij hem voegde. Vanaf het vlonderpad hadden we mooi zicht over het petgat. Een petgat is ontstaan door het uitbaggeren van veen.

Aan een tak hing een grote libel. Ik zag direct dat het een vroege glazenmaker was. Eerder die week had ik die libel gefotografeerd in De Weerribben.

Een plant die je daar veelvuldig ziet is het bitterzoet. Tussen al het groen is dit een opvallend bloemetje. Bitterzoet behoort tot de nachtschadefamilie.

Aan een boompje hing een nest met rupsjes. Ik heb lang gezocht maar kon ze niet op naam brengen. Wie het weet mag het zeggen.

Jan wees me op een ‘gouden’ slakje. Het kleine ding had al goed z’n best gedaan.

We kwamen nog een libel tegen. Deze vond ik lastig te determineren. Na lang zoeken ontdekte ik dat het een jong mannetje was van de gewone oeverlibel.

Wordt vervolgd.

Uitkijktoren ‘De Zeven’

Op een vooravond ging ik naar het Fochteloërveen. Nabij de parkeerplaats keek ik rond of ik nog wat zag om te fotograferen. Toen hoorde ik plotseling iets ritselen. Het was een ree die wegsprong. Ik weet niet wie het hardste schrok van ons tweeën…

Na de ontmoeting met de ree besloot ik om naar de uitkijktoren te wandelen.

Na een lange wandeling kwam ik bij de uitkijktoren. Deze toren heeft de vorm van een 7 en daarom wordt deze toren “De Zeven’ genoemd.

Vanwege mijn hoogtevrees moest ik wel wat moed verzamelen, maar toch heb ik het erop gewaagd. Op internet las ik nadien dat hoewel ‘De Zeven’ 18 meter hoog is, je de toren ook met een beetje hoogtevrees kunt beklimmen. Door een knik in de trap kun je de hoogte niet overzien en dat schijnt te werken. Eenmaal boven wachtte mij dit beeld..

Beneden had ik al een bordje zien staan dat er camerabewaking aanwezig is. Eenmaal boven zag ik inderdaad een camera hangen. Later vond ik op internet een filmpje van RTV Drenthe waarin wordt verteld dat vandalen vernielingen hebben aangebracht aan de toren. De camerabewaking zal vast na die vernieling zijn aangebracht, schat ik zo in.

Ik heb daar een tijdje in alle rust staan te genieten van het prachtige uitzicht.

En tot mijn grote vreugde hoorde ik in de verte de roep van een kraanvogel.

Vroege glazenmaker en een viervlek met dauwdruppels

Onlangs was ik rond zes uur in De Weerribben. Het was op die ochtend mistig.

Een vrij grote libel hing aan een stengel. Pas later op de computer kon ik de libel op naam brengen. Het was de vroege glazenmaker.

Het is wel bijzonder dat deze libel nauwelijks was behangen met dauwdruppels en andere wel.

Het zal jullie vast niet verbazen dat er geen mens was te bekennen.

Er hing een viervlek vol met dauwdruppels.

Sprinkhaan en groene rietcicaden

Het fotograferen van een sprinkhaan voelt altijd als een spelletje…

Het is een soort kat-en-muisspel. Wie wint er, de sprinkhaan of de fotograaf?

Even om het hoekje kijken of ze daar nog staat met haar camera…

Als ik me omdraai dan zie ik dat mens met die camera ook niet…

Op een vroege ochtend in De Weerribben zag ik deze ieniemienie… Ze waren niet groter dan 1 cm en behangen met dauwdruppels. Ik had aanvankelijk geschreven dat het sprinkhaantjes waren, maar ik werd gelukkig verbeterd door Jan. Volgens mijn app zijn het groene rietcicaden.

Grote keizerlibel

Bovenin de oleander in onze achtertuin zat een grote libel. Het was de grote keizerlibel, een vrouwtje. Misschien had het vrouwtje net als voorgaande jaren haar eitjes afgezet rondom onze vijver. Dat moment hebben we dan gemist.

Ik dacht dat de keizerlibel verstrikt zat in het spinnenweb. Toen ik met mijn hand in de buurt kwam om de libel te bevrijden vloog deze er toch zelf vandoor.

Een dag later was ik rond zes uur in de ochtend in De Weerribben. Daar trof ik weer een keizerlibel.

Dit was een mannetje.

Een frontaaltje.

Weer een paar dagen later was ik in landgoed Vossenberg in Drenthe. Daar vloog continu een grote keizerlibel heen en weer over het water. Ik heb daar een tijdje gestaan en gepoogd om de libel in vlucht vast te leggen. Het resultaat zou ik pas op de computer kunnen zien. Het resultaat viel dus flink tegen, 99 procent kon zo de prullenbak in. Ik had niet de juiste lens bij me. Onderstaande foto kan er mee door…

Parende sint-jansvlinders

De rustende sint-jansvlinder in het Fochteloërveen gaf me de gelegenheid om nog even in te zoomen op het koppie.

Het volgende moment zag ik twee sint-jansvlinders die aan het paren waren. Wat een geluk had ik die middag.

Halverwege de fotosessie in Fochteloërveen moest ik een kwartiertje schuilen voor de regen. Gelukkig stond mijn auto dichtbij. Toen de regen voorbij was ging ik opnieuw kijken bij het paartje. Ze waren iets van houding veranderd, maar ze hingen nog steeds aan elkaar vast.