Vorige week zondagmiddag bezocht ik opnieuw De Lende, in de hoop de ijsvogel weer te zien en te fotograferen. Bij aankomst merkte ik al snel dat het er behoorlijk druk was. Wandelaars en fietsers trokken voorbij en een groepje jongeren was aan het vissen. Het leek me geen ideale situatie om een ijsvogel te spotten.
In plaats van mijn auto als kijkhut te gebruiken, besloot ik deze te parkeren en een wandeling te maken. Voordat ik De Lende overstak, nam ik de tijd om het informatiebord over de hermeandering van het riviertje te lezen.



Aan de overkant van De Lende klonk het vrolijke gekwetter van vogeltjes. Al snel zag ik dat het een groepje staartmeesjes was. Deze kleine vogels vind ik bijzonder koddig, vooral door hun bolle lijfje, lange staart en piepkleine snaveltje.
Het fotograferen van vogels in de natuur is geen gemakkelijke opgave. Ze lijken voortdurend tussen de takken te zitten, waardoor het lastig is om een helder shot te krijgen. Het vraagt om geduld – wachten tot ze zich even op een vrij plekje laten zien. Als het dan ook nog lukt om per ongeluk een wegvliegend staartmeesje vast te leggen, is dat een cadeautje.



Door de werkzaamheden met groot materieel was het pad lastig begaanbaar. De zwarte aarde maakte het glibberig. Tot mijn verrassing stuitte ik in ´niemandsland´ op een transformatorhuisje. Na het huisje van twee kanten te hebben gefotografeerd, vond ik het welletjes en ben ik teruggelopen.


Op de terugweg had ik geluk: tussen de takken dartelde opnieuw een staartmeesje. Ook deze keer was het een uitdaging om het kleine vogeltje scherp en vrij in beeld te krijgen. Maar wat mij betreft was de missie geslaagd.



Op de oever, vlak bij het bruggetje, maakte ik nog een laatste foto van De Lende. Daarna was het tijd om naar huis te gaan.

Mooi gebied daar, en het wordt alleen maar mooier. Ik had op de site van It Fryske Gea al eens wat gezien gelezen over het meanderproject. Het is een verrijking van het totale gebied. Mooi dat het lukte om wat leuke foto’s van de staartmeesje te maken tussen de takken.
Het transformatorhuisje is een mooi ding voor Sjoerd van bVision, hij spaart ze: http://trafo.bvision.nl/
LikeLiked by 1 person
Ze hebben inderdaad al vele mooie bochten gemaakt met een prachtig fietspad. En het wordt nog mooier.
Ik vind het ook mooi dat het gelukt is met die snelle vogeltjes.
Ik moest bij dit huisje ook gelijk aan Sjoerd denken. Hij verzamelt ze dus nog steeds.
LikeLiked by 1 person
Wat een mooie omgeving en supermooie foto’s. Het staartmeesje in de laatste foto is een prachtfoto. Ik heb jaren lang een nest staartmeesjes in de tuin gehad maar de laatste 2 jaar heb ik ze niet meer gezien. Spijtig !
LikeLiked by 1 person
Ohhh jammer dat je ze niet meer in de tuin hebt. Ik vind ze zo koddig.
LikeLiked by 1 person
Weer een prachtige omgeving met zeer knappe foto’s. Hier doen ze ook wel eens projecten met meandergebied, denk dat ze de mosterd bij jullie halen. Wat een geluk die staartmeesjes. Enkel van je foto’s ken ik ze. Knap.
LikeLiked by 1 person
Het zou best kunnen dat ze de ideeën bij ons vandaan halen. 😉
Het is in ieder geval wel een verrijking in het landschap. Hoewel velen het zonde van het geld vinden.
LikeLiked by 1 person
De natuur mag ook iets, andere geldbestedingen in overvloed.
LikeLiked by 1 person
Daar is wel wat te zien denk ik, genoeg groen. De ijsvogel komt vast nog een keer, ik zou heel blij zijn met de staartmeesjes. Die vrolijke vogels maken je blij, wel moeilijk vast te leggen, maar het is je goed gelukt!
LikeLiked by 1 person
Dankjewel, als jij als dé fotograaf van vogels dat schrijft dan geeft het net wat meer gewicht. 😊
LikeLike
Dat zijn zulke mooie vogeltjes, staartmeesjes, die jij heel mooi op de foto hebt gekregen.
LikeLiked by 1 person
Dat vind ik ook en ik was dan ook verrast ze daar te treffen.
LikeLiked by 1 person