Nadat we door de Eierlandse Duinen hadden gewandeld, kwamen we aan op het strand. Ik maakte twee foto’s: één met uitzicht naar het zuiden en een andere naar het noorden, waar in de verte de vuurtoren zichtbaar was.
Plotseling ontdekte ik op het strand een drieteenstrandloper. Het is één van mijn favoriete vogeltjes.
De drieteenstrandloper, zoals zijn naam al verklapt, heeft drie tenen in plaats van vier. Dit bijzondere kenmerk maakt hem bijzonder snel, vooral wanneer hij over het strand rent. Het is een fascinerend gezicht om te zien hoe deze kleine vogel zich in een rap tempo langs de vloedlijn beweegt, constant op zoek naar voedsel dat de zee achterlaat.
Nadat ik me met de camera volledig had uitgeleefd op de koddige vogeltjes, zetten mijn man en ik onze tocht voort, in de richting van de vuurtoren.
Ik raak er niet op uitgekeken hoe ze trippelen langs de waterlijn.
Je hebt ze prachtig in beeld gebracht!
Leuk dat jij er ook zo van kan genieten.
Dankjewel. 😊
Ja, die zijn zo leuk en ook koddig om te zien.
Mooie reeks weer
Helaas waren ze de laatste keer niet op ons strand.
Ik was er deze keer niet specifiek naar op zoek en was dan ook blij verrast ze hier te treffen.
Ik kan er ook een hele tijd naar kijken. Onvoorstelbaar hoe snel ze zijn. Nu er bijna geen volk meer is op het strand is het extra leuk daar te wandelen langs de vloedlijn.
Leuk om te lezen dat jij het ook zo ervaart.
Door je foto’s zie ik ze trippelen….
Wat een weerspiegeling van het vogeltje.
De laatste luidt weer naar toekomstmuziek. Heerlijke foto.
Ik heb inderdaad getracht het beeld van het rennen vast te leggen.
Die weerspiegeling vond ik ook grappig.
Héél mooi.
Ze zijn op hun mooist wanneer ze in een groepje op en neer rennen langs de waterlijn, vind ik. De achtste foto van het blokje van 9 vind ik erg leuk. Maar wat me nog het meest aanspreekt is de blauwe lucht boven zee, die naar zomer doet verlangen.
We gaan eerst voor een wintertje met blauwe lucht. 🤞☀️
Ook goed, alles beter dan het huidige weertype.
Mooi Jetske, genieten!
Pingback: Een grauwe franjepoot en een dodaars | Schrijven met Licht