Een rondrit door de sneeuw

/ Jetskefotografie

Afgelopen week kon ik een werkdag zo indelen dat ik tussendoor een paar uurtjes op pad kon met mijn camera’s. In de plaats waar ik werkte was het prachtig weer: de zon scheen volop en de lucht was strakblauw. Vol goede moed reed ik naar huis om mij om te kleden en mijn fotospullen te pakken. Helaas bleek het bij ons mistig te zijn. Toch liet ik me daar niet door weerhouden en ging ik op stap. Als eerste bestemming koos ik voor de hunebedden bij Havelte.

Vanaf de hunebedden reed ik noordwaarts, in de hoop het mooie weer tegemoet te rijden. Ik kwam terecht op de Alberdalaan, nabij de Dellebuursterheide. Deze weg was niet sneeuwvrij gemaakt. In alle rust en met een gangetje van zo’n 20 km per uur reed ik door de laan. Onderweg stopte ik een aantal keren om foto’s te maken.

Van jongs af aan ben ik gewend om bij slechte weersomstandigheden lange afstanden af te leggen voor woon-werkverkeer. Ik werk in de zorg, en dan heb je simpelweg geen keuze om bij slecht weer thuis te blijven.

Bij een akker met uitgebloeide zonnebloemen zag ik een vogeltje voorbij vliegen. Voor zover ik het op afstand kon beoordelen, leek het mij geen alledaagse verschijning. Met de telelens maakte ik enkele foto’s. Later, thuis achter de computer en met behulp van Obsidentify, ontdekte ik dat het om een rietgors ging, een vrouwtje.

Ik reed verder en wilde via de Tjongervallei richting Oldeberkoop gaan. Eenmaal op de kruising leek het me echter verstandiger om deze besneeuwde weg langs het water te vermijden. Ik koos daarom voor een weg die nagenoeg sneeuwvrij was.

Via een kleine omweg kwam ik uit bij een stukje bos in de Tjongervallei. Daar lag juist veel sneeuw, wat het landschap een bijna feeërieke uitstraling gaf. Ik besloot er een wandeling te maken. Opvallend was dat de roodborstjes helemaal niet schuw waren; ze kwamen zelfs nieuwsgierig naar me toe.

Tijdens de wandeling raakte ik in gesprek met andere wandelaars. We waren het roerend eens: dit was een betoverende wereld.

16 thoughts on “Een rondrit door de sneeuw”

  1. Zo’n prachtige landschappen hebben we niet. Vroeger 60 jaar geleden misschien zonder al die lintbebouwing. Het is een mooie wondere wereld waar ik op mijn laptop kan van genieten. Ik dompel mij er even in onder. Moest ook altijd naar het werk rijden. Thuiswerken bestond niet ook al deed je er 4 uur over om thuis te geraken (files). Die roodborstjes zijn dapper in de sneeuw en komen er zo mooi in uit. Mooie log.

    Liked by 1 person

    Reply

  4. Met deze wegen houd ik me koest en gebruik alleen mijn benenwagen. Leuk dat jij daar geen moeite mee hebt. Wat is het toch mooi al die sneeuw en dan dat schattige roodborstje. Afgelopen zomer waren we ook bij de hunebedden, ik herken het.

    Liked by 1 person

    Reply

    • Als je niet de weg op hoeft dan heb je groot gelijk.
      In ons ziekenhuis kunnen verpleegkundigen blijven slapen of in de nacht voor de werkdag of bijvoorbeeld na de late dienst.
      Leuk dat je de hunebedden herkende.

      Like

      Reply

    • Dat was dan ook de reden dat ik een paar uur op stap ging, toen het kon. De werkuren heb ik ingehaald toen het donker was.

      Hier ligt nog genoeg. Vanmiddag heb ik de sneeuw van alle platte daken gehaald. Voordat er weer nieuwe sneeuw komt. Ik zag teveel ingezakte platte daken voorbij komen. Ik heb aan den lijve ondervonden hoe zwaar sneeuw is. 💪

      Liked by 1 person

      Reply

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.