De meeste foto’s van foeragerende vogels maak ik vanuit de woonkamer. Op maandagochtend 5 januari besloot ik het eens anders aan te pakken. Goed ingepakt en zorgvuldig ‘vermomd’ posteerde ik mij tegen de buitenmuur van het huis. De camera stond op statief en ik bleef stokstijf staan. Tijdens het opstellen waren alle vogels uiteraard verdwenen, maar nadat ik lang genoeg bewegingloos was gebleven, keerden ze terug. Als eersten lieten de koolmezen zich weer zien.
Even later durfden ook de pimpelmezen het weer aan om naar de voederplaats te komen. Andere vogels, zoals mussen en vinken, hielden meer afstand en waagden zich niet dichterbij. Mogelijk speelde het geluid van de spiegelreflexcamera daarbij een rol: in de highspeed-stand klappen de spiegels behoorlijk luid.
Met deze manier van fotograferen zijn de foto’s net wat scherper dan wanneer ik door het HR++-glas fotografeer. Dit experiment krijgt dan ook zeker een vervolg. Voor een nóg betere vermomming heb ik inmiddels al een lichtgewicht camouflagedoek besteld. 😉
Het experiment levert mooie foto’s op. Dat vraagt inderdaad voor een vervolg.
Dankjewel.
De meeste foto’s konden zo de prullenbak in. In begin zoomde ik te ver in en dan had ik de vogel buiten beeld. 😅
Een zeer geslaagd experiment!
Dankjewel.
Leuk om te doen, maar men moet wel geduld op kunnen brengen. In de kerstvakantie had ik meer tijd en dat geldt niet voor de komende weken.
Echt heel mooi! Volop genieten dus!
Het kost veel tijd en experimenteren, maar als het slaagt dan ben ik blij.
Dat was een leuk en zeker geslaagd experiment. Hier blijft het ingewikkeld om de vogels goed te kunnen fotograferen bij de voederplek. Een doorzonwoning heeft als nadeel dat de vogels de minste of geringste beweging in huis zien. En voor buitenexperimenten is onze tuin te klein. Maar ach, zo nu en dan heb ik een gelukje.,
Ik ben er wel achter dat de zon er wel bij moet zijn voor het slagen. Verder kwam ik er nu ook weer achter dat je niet te ver moet inzoomen, want dan is de vogel buiten beeld. Daarnaast moet je goed in de gaten houden als de vogel van plan is om te landen en van plan is op te stijgen. Dan moet je al beginnen te klikken. Kortom, er komt veel bij kijken. 😅
Ja, ik weet hoe ingewikkeld het is. Ik heb het wel gedaan bij de broedende en voedende koolmezen en de merels in het voorjaar. Timing is alles. 🙂
Je foto`s zijn geweldig geworden
Vooral de landing en het opstijgen heb je prachtig in beeld gebracht met de wijd gespreide vleugls
Ik vind het altijd weer bijzonder om op de foto’s te zien, zoals die vleugelslag wat je met het blote oog niet ziet.
Mooie serie.
Kon je de camera niet op stille sluiterstand zetten ? Vaak zit deze mogelijkheid er wel op.
Succes met het camouflagedoek en het vervolg 😀
Ik heb wel een stille sluiterstand, maar dan kan ik niet zo snel achter elkaar schieten.
Ja, hij wordt dan wel wat minder snel 📷
Zeker een geslaagd experiment al moet je heel lang stil kunnen blijven staan. Vooral de landingsmomenten heb je mooi mooi kunnen weergeven Jetske.
Dat klopt inderdaad.
Dankjewel!
De afgelopen dagen heb ik overigens weer mooi vanachter het raam gefotografeerd, want dan gaan de diverse vogelsoorten beter hun gang dan dat ik buiten sta. 😉
Om helemaal bij weg te dromen.
Haha, fijn dat ik daaraan mocht meewerken. ❤️