Gisteren was het veertig jaar geleden dat de Elfstedentocht werd verreden. Onder andere op Omrop Fryslân werd hier uitgebreid aandacht aan besteed. Ik weet het nog als de dag van gisteren, want op diezelfde dag ontving ik namelijk mijn diploma Verpleegkundige A. Een bijzondere samenloop van twee onvergetelijke momenten: een historische schaatstocht en een persoonlijke mijlpaal.
Voordat ik mijn diploma behaalde, had ik tijdens de inserviceopleiding al ruim drie jaar in de praktijk gewerkt. In feite ben ik dus al meer dan 43 jaar verpleegkundige. Het is en blijft een prachtig beroep, een vak dat mij al die jaren heeft gevormd en verrijkt.
De inserviceopleiding tot verpleegkundige was een praktijkgerichte leerweg waarbij je als leerling in dienst was van een ziekenhuis of zorginstelling en daar het vak al doende leerde. Je werkte vanaf het begin mee op de afdelingen, kreeg salaris en volgde daarnaast theorielessen via de interne opleidingsschool. Deze vorm van opleiden bestond in varianten voor algemene ziekenhuizen, de psychiatrie en de gehandicaptenzorg, en was decennialang de standaardroute naar het verpleegkundig diploma. Tot 1997 kon je via deze weg officieel worden opgeleid; rond 2000 verdwenen de laatste lichtingen en werd de opleiding vervangen door de huidige MBO‑V en HBO‑V. Hoewel de opleiding formeel vaak op mbo‑niveau werd geplaatst, vonden veel oud‑leerlingen dat de verantwoordelijkheid en intensieve praktijkervaring een hoger niveau weerspiegelden.
De lesweken met de praktijklessen waren altijd heel leerzaam, maar vooral ook gezellig. Het verlenen van de ADL (Algemene Dagelijkse Levensverrichtingen) leerden we door op elkaar te oefenen. Dat zorgde steevast voor de nodige hilariteit. En als je zelf ‘patiënt’ was, was het heerlijk om tijdens de les nog even lekker in het bed te liggen.
We kregen les van echte professionals. Anatomie bijvoorbeeld werd gegeven door een patholoog-anatoom. Regelmatig nam hij weefsel van een koe of varken mee om ons goed inzicht te geven in de anatomie. Zo’n praktijkles met dit materiaal zou je je tegenwoordig niet meer kunnen voorstellen.
Schrijven met Licht 
Prachtig om te zien, Jetske. Je hebt een beroep dat zó nodig en zó zinvol is. Dat besef je pas echt wanneer je zelf hulpeloos in een ziekenhuis belandt en merkt hoe belangrijk die persoon aan je bed is.
Mooi ook om te zien hoe de leerkracht toen lesgaf. Ik herinner me nog hoe ik in de biologieles een varkenshart opensneed. De dissectie van het konijn hebben we gefilmd, maar ik had een collega die het nog altijd live deed.
LikeLiked by 1 person
Een beroep wat nodig is, maar wie kiest er nog voor de zorg? Een zorgelijke ontwikkeling voor de toekomst en dat met de dubbele vergrijzing.
Mooi om te lezen dat jij deze manier van lesgeven herkend.
LikeLiked by 1 person
Wat een mooie beelden en wat een toeval ook. Exact 40 jaar geleden behaalde ik mijn Verpleegkundige B diploma. Vier jaar inservice opleiding, naar school en het vak ook direct in de ptraktijk leren. Een opleidig die tegenwoordig wel wordt gemist,
LikeLiked by 1 person
Dat is heel leuk om te lezen en wel heel toevallig!
Het was een gedegen opleiding, maar wel in één werkveld. Ik wist al van jongs af aan dat ik in het ziekenhuis wilde werken.
In de tachtiger jaren was er grote werkloosheid en de inserviceopleiding heel gewild. Werken en leren en meteen verdienen, was ideaal. De toelatingseisen voor de opleiding waren toen ook hoog.
LikeLiked by 1 person
Ja herkenbaar! Het was een heel gedegen opleiding, waar ik zelf nu, in mijn huidige werk, neg veel aan heb.. Ik heb er nog wel even tegen aangehikt, maar met de keuze voor de B verpleging trad ik in de voetsporen van mijn opa. De toelatingseisen waren inderdaad hoog, ook voor de B. Ook behaalde er maar weinig in nee keer de eindstreep.
LikeLiked by 1 person
Een goede en gedegen opleiding waar je trots op kunt zijn.
Vreemd genoeg hoor en lees ik steeds meer over agressie in de zorg. Bizar omdat helpen in het bloed zit van Zorgverleners.
Stille groet,
LikeLiked by 1 person
Toenemende agressie zien we in de hele maatschappij en dus ook in de zorg. Alleen verwacht je het niet in de zorg omdat men daar de ander helpt of wil helpen.
Het is een zorgelijke ontwikkeling. Het maakt het werken in de zorg niet aantrekkelijker, terwijl we juist meer werkers in de zorg nodig hebben vanwege de dubbele vergrijzing.
LikeLike
Leuk dat je ons die foto’s toont. De tijd vliegt. Heel andere tijden nu in de zorg.
LikeLiked by 1 person
Het is in 40 jaar een wereld van verschil. Kijk alleen maar naar de ligduur in het ziekenhuis.
LikeLike