Een paar weken geleden bezocht ik de vogelkijkhut Meenthebrug. Op social media had ik verschillende meldingen gezien dat er regelmatig een ijsvogel werd gespot. Dat was voor mij reden genoeg om mijn camera´s te pakken en zelf weer een kijkje te gaan nemen.
Vol verwachting keek ik uit over de plas, die vrijwel volledig bedekt was met bladeren van waterlelies en gele plomp. Tussen de waterplanten scharrelde een groepje grauwe ganzen rustig rond, verder was het stil.
Op een gegeven moment kwam er een boot aanvaren. In eerste instantie dacht ik dat het een boswachter was, maar toen de boot dichterbij kwam en ik de spullen aan boord beter kon zien, bleek het een muskusrattenvanger te zijn. Muskusratten worden gevangen om schade aan dijken en oevers te voorkomen. Juist in Nederland is dat belangrijk, omdat deze dieren een risico vormen voor het waterbeheer en de waterveiligheid. Zie ook deze website.
Nadat hij beide oevers had geïnspecteerd op sporen van muskusratten, kwam hij weer terugvaren. Hij legde aan bij het plateau van de vogelkijkhut en klom met zijn hond op zijn arm naar boven. We maakten een praatje. Op mijn vraag wat voor ras zijn hond was vertelde hij dat het een Engelse Stafford was.
De muskusrattenvanger vervolgde zijn inspectie, dit keer te voet. Even later kwam hij terug, stapte weer in zijn boot en voer weg. Toen hij uit het zicht was verdwenen en de rust was teruggekeerd, hoopte ik dat de ijsvogel zich eindelijk zou laten zien. Tijdens het wachten kwam ik volledig tot rust. Er hoefde even niets, behalve kijken, luisteren en wachten.
In de verte landde een zwaan op het water. Een gans die zich precies op de landingsbaan bevond, moest zich haastig uit ´de voeten´ maken.
Wordt vervolgd.
Als kind woonde ik vlakbij een kanaal waar het krioelde van de muskusratten. Die beesten heb ik van dichtbij mogen zien. Duidelijk geen ratten maar familie van de bevers.
Richtten de muskusratten daar ook schade aan?
Volgens internet behoort de muskusrat tot de familie Cricetidae, dezelfde familie als woelmuizen en lemmingen. Hij is dus géén echte rat (die vallen onder Muridae).
De muskusrat is niet verwant aan de bever. De muskusrat hoort bij de familie Cricetidae, terwijl de bever bij de familie Castoridae hoort.
Bedankt voor de correctie. Vroeger had men hier bij stad een groep medewerkers die er op uit trokken om muskusratten te vangen en te verdelgen. Die maken inderdaad overal schade.
Prachtige beelden, Jetske. Ik was aanvankelijk bang dat er beelden van de muskusrat zouden volgen… daarvoor sluit ik liever mijn ogen.🙈 Brrrrr…
Dankjewel. 😊
Ik had nog wel een paar foto’s willen maken van de klauterpartij van de man op klompen met de hond op de arm, want dat was nog een hele toer. Toch maar niet gedaan. 😅
Ik heb er wel eens eentje in de natuur gezien, indrukwekkend en ik schrok er ook van. Ze zijn best groot.
Je blog deed gisteravond wat raar, ik kreeg een paar keer een foutmelding en mijn reactie is verdwenen.
Een bekend plekje daar. De passage van die muskusrattenvanger was toch een interessant alternatief voor de ijsvogel. Ze hebben de muskusrat hier in Fryslân aardig onder controle, maar inspecties blijven belangrijk. Intussen is er een nieuwe drieging voor oevers en kaden: de oprukkende bever.
Vervelend dat het gisteren niet lukte. Ik vroeg mij al af waar je reactie bleef. 😅
Deze man had ook nu niets gezien. Ik heb hem vergeten te vragen hoe het met de stand van de muskusrat staat. Een aantal jaren geleden sprak ik een vanger (werd ingehuurd) en die zei, dat ze nooit de laatste muskusrat zullen vangen, want dan hebben ze geen werk meer… Dat was een uitspraak van toen, ik weet niet of ze er nog zo over denken.
Ik denk het wel. Volledig uitroeien gaat niet lukken, daarom blijft inspectie en bestrijding nodig.