Onlangs gingen fotomaatje Jan en ik weer samen op stap. Jan op de Joiny en ik op de e-bike. Sinds Jan op de Joiny rijdt, neemt hij mij mee over fietspaden door mooie gebieden waar ik nog nooit eerder ben geweest.

Al fietsend maakte ik deze foto van Jan. Het was op die plek net wat donker, waardoor de sluitertijd te lang werd. Dat zorgde voor dit bijzondere beeld. Het lijkt wel alsof er een flinke snelheid in de foto zit. 😉

Op de Opperhaudmare troffen we dit leuke span. We stopten natuurlijk even om er foto’s van te maken. De menner vond het volgens mij wel leuk dat we belangstelling hadden en vertelde graag wat meer over de dertigjarige pony.

We vervolgden onze weg en onze volgende stop was bij een maisakker. Op dat moment werd de mais geoogst.

Op de brug over het Alddjip (Ouddiep) stopten we even om te genieten van het weidse uitzicht.

In ’t Oude Bosch hielden we halt bij het bankje van Bert Wuite, met een treffende tekst. We gingen hier lunchen. Jan hoorde een specht tikken en ik liep een eindje het zandpad op om te kijken of ik de specht kon vinden, maar dat is niet gelukt.

Na de lunch fietsten we naar de Freulevijver. De Freulevijver is een kleine, stille vijver in ’t Oude Bosch bij Wijnjewoude. Oorspronkelijk ontstond hier door een dijkdoorbraak van het Koningsdiep een wiel of dobbe. Rond 1900 liet freule Eritia Lycklama à Nijeholt de vijver vergroten en verfraaien als onderdeel van het parklandschap rondom het bos. Aan de oever stond vroeger een theekoepel en een botenhuis, waar de familie kon genieten van het water en de omgeving. De theekoepel is inmiddels verdwenen, maar de plek heeft nog steeds een bijzondere, rustige sfeer. Daar fotografeerde ik de eerste paddenstoel van dit seizoen, een rosse populierenboleet.

Het al lang geleden dat wij daar samen zijn geweest. Ik heb wat speurwerk gedaan op het weblog van Jan en ontdekte dat hij in november 2018 dit bericht over onze fotokuier naar de Freulevijver heeft geschreven. Vervolgens dook ik mijn eigen archief in en vond daar de fotoserie die ik in oktober 2018 had gemaakt. Ik zag toen dat ik die serie nooit heb laten zien op mijn weblog. Hieronder heb ik alsnog twee foto’s uit 2018 geplaatst. Jan gebruikte in die tijd een loopfiets om dergelijke afstanden te overbruggen.

Nu weer terug naar het heden. Vanaf de Freulevijver reden we verder, onder andere over De Mersken. Ik was wel benieuwd of de heide nog in bloei stond en nam daarom de afslag naar de Merskenheide. Hier en daar stond nog een plukje heide in bloei, maar over het algemeen was de heide uitgebloeid. Ik kon nog wel een steenrode heidelibel fotograferen met wat kleurrijke heide op de achtergrond

Even later fietste ik vanaf de heide weer terug naar Jan. Hij zat al op zijn Joiny te wachten tot ik weer bij hem was. Toen ik vlak bij hem was hoorde ik een harde knal en zag ik Jan zijdelings op de grond vallen. Ik schrok enorm en Jan uiteraard nog veel meer. Hij krabbelde gelukkig snel weer overeind en ik snelde naar hem toe. We zagen direct wat er was gebeurd: beide cilinders waren finaal afgeknapt.

We belden met de leverancier en uiteindelijk werden Jan en de Joiny met een servicebus opgehaald en thuisgebracht. Ik fietste alleen terug naar het huis van Jan en Aafje.

Dit was een heel vervelend einde van een prachtige dag. Gelukkig zijn er geen persoonlijke ongelukken gebeurd, want dit had ook heel anders kunnen aflopen. We hadden bovendien geluk dat we niet ergens halverwege een fietspad stonden, Ook de leverancier van de Joiny was erg verbaasd dat dit heeft kunnen gebeuren. Nu is het spannend hoe dit verder gaat aflopen…