Met de fotogroep naar De Wieden

Vorige week hadden we weer eens een afspraak om met de fotogroep van de kerk op stap te gaan. De groep bestaat uit negen leden. We maken onze afspraken met behulp van een poll in de app, maar er zijn altijd wel een paar mensen die niet kunnen. Op het laatste moment kwamen er bovendien nog enkele afzeggingen binnen, waardoor we uiteindelijk met vier dames overbleven.

We kozen voor een bezoek aan bezoekerscentrum De Wieden in Sint Jansklooster. Ik kom daar met enige regelmaat, maar het was toch weer eens anders om er met vier dames op uit te trekken. We hebben veel gefotografeerd, maar vooral ook heel veel gezellig bijgepraat.

We kozen ervoor om eerst het laarzenpad te lopen. Dit pad is tijdens het broedseizoen gesloten. Voor mij was het alweer een tijdje geleden dat ik deze route had gelopen en de andere dames kenden het pad nog helemaal niet. Onderweg kom je drie trekpontjes tegen. Dat is op zich al een verrassing en zorgde bij ons vieren meteen voor de nodige hilariteit.

Na de rondwandeling over het laarzenpad namen we ook het vlonderpad. Bij de tjasker staat een informatiebord met een QR-code die verwijst naar een video over de restauratie van de tjasker. Een linkje naar dit interessante filmpje heb ik hier geplaatst.

Vanaf een verhoogd platform heb je een mooi uitzicht over de rietvelden. Afhankelijk van de richting waarin je kijkt, kleurt het riet goudgeel in het zonlicht en zilverachtig in het tegenlicht. Op de horizon, op de laatste foto, is de voormalige watertoren van Sint Jansklooster te zien. Deze doet tegenwoordig dienst als uitkijktoren.

We wandelden verder naar de veenhut en de plaggenhut. Daar lag een splinternieuwe brug. Dat was geen overbodige luxe, want de vorige brug was inmiddels levensgevaarlijk geworden. De hutten waren helaas op slot. We wandelden door naar het verste punt van de route, waar we nog even op een bankje hebben gezeten. Daarna liepen we op ons gemak terug naar de auto.

2 thoughts on “Met de fotogroep naar De Wieden”

  1. Mooi Jetske, het was goed weer voor het laarzenpad en erg nat zal het ook nog niet geweest zijn. Mooie foto’s ook van de rietpluimen die afwisselend zilver- en goudkleurig wuiven in de wind.

    Ik herinner me mijn kennismaking met het laarzenpad ook nog goed: ‘Het trilveen deinde op verschillende plaatsen heerlijk onder onze voeten op en neer. Dat maakte het lopen er niet echt makkelijker op, integendeel, het begon al snel extra kracht van mijn benen te vergen. Gelukkig stond er na verloop een bankje naast het pad. (‘Vrijwilligers in het zonnetje‘)

Leave a Reply