De eerste schaatsers op natuurijs

Op woensdag genoot ik van een prachtig besneeuwd landschap in De Weerribben.

Enkele schaatsers trokken daar hun eerste baantjes over vaarten en petgaten. Het was nog niet honderd procent vertrouwd. Vlak voordat ik daar was, was een schaatser door het ijs gezakt.

Deze mannen wonen in de buurt en als er natuurijs is dan zijn ze er als eerste bij. Dat er dan wel eens iemand door het ijs zakt dat nemen ze op de koop toe.

Vanwege schouderklachten aan de rechterkant heb ik een injectie in de schouder gehad. Het advies is om rustig aan te doen en zo min mogelijk met mijn rechterarm aan de muis te zitten. Ik heb nu ook een draadloze ergonomische muis besteld voor de linkerhand. Ik ben linkshandig dus dat gaat vast lukken. Vanwege deze klachten en in afwachting van de linkshandige muis ben ik nu even wat minder vaak in blogland.

Nog één flinke nachtvorst en dan moet het vertrouwd zijn, zo hebben de mannen mij vandaag verteld. Uiteraard geef ik jullie geen garantie. 😉

Australian Shepherd in de Ecokathedraal

Vandaag plaats ik de laatste serie van mijn wandeling, vorige week zondag, door een winters Ecokathedraal. Terwijl ik bezig was met het maken van onderstaande foto zag ik vanuit mijn ooghoeken een hond aan komen rennen.

In de regel ben ik niet bang voor honden, maar ik ben altijd wel op mijn hoede bij vreemde honden.

Volgens de eigenaar doen zijn honden geen vlieg kwaad. Ik had dat ook al zo ingeschat, want anders laat je je honden niet loslopen. We raakten aan de praat. De man woont in de buurt en wist veel te vertellen over de omgeving en tipte mij over mooie foto-onderwerpen.

Tijdens het gesprek richtten we onze blik regelmatig op de spelende honden. Op mijn vraag welk ras het is vertelde hij dat het de Australian Shepherd is. Het zijn een vader, een moeder met hun zoon.

Hij vertelde dat dit gebied een losloopgebied is voor honden. De eigenaar van de honden ligt nog wel eens in conflict met mountainbikers. De mountainbikers schrikken van de honden en sommeren hem dan om de honden aan te lijnen. Deze man vertelde dat dit gebied juist verboden is voor mountainbikers. En zo te zien is dat niet voor iedereen duidelijk….

Een ijsvloertje in de Ecokathedraal

Vorige week maakte ik een wandeling door een winters Ecokathedraal in Mildam. Aan meerdere kanten wordt de Ecokathedraal begrensd door een slootje. Op het slootje lag een flinterdun ijslaagje.

Ik heb meerdere malen ingezoomd op het laagje ijs.

Op het moment van schrijven hebben we in ons land een serieuze winter. Een straffe oostenwind jaagt het sneeuw door onze tuin. Mijn wens is om de Ecokathedraal nog eens vast te leggen terwijl er een laagje sneeuw ligt. Die wens kan nu in vervulling gaan. Nu nog een geschikt moment vinden om er heen te gaan…

Zandsculpturen in het Kuinderbos

Onlangs maakten we een wandeling langs de zandsculpturen in het Kuinderbos. De zandsculpturen geven een indringend beeld van vijf oorlogsjaren en is in 2020 gerealiseerd vanwege 75 jaar bevrijding.

Het zijn eigenlijk kijkdozen van zand. Vier kunstenaars kregen ongeveer anderhalve dag de tijd om het thema uit te werken. Het zand is afkomstig uit de zandwinningsplas, het Schoterveld direct naast het Kuinderbos. Zie ook deze site.

Naast de zandsculpturen was het ook een mooie wandeling door het Kuinderbos.

Aan het eind van onze wandeling wees onze dochter mij op dit beeld…

 

IJsvogel en ijs

Vorige week zondag was ik voor zonsopkomst in De Weerribben. Mijn eerste foto is genomen tijdens het blauwe uur. 

Ik wilde graag nog een keer de ijsvogel vastleggen. Door vroeg op pad te gaan was ik als eerste in de vogelkijkhut en koos een plekje op de eerste rang. In totaal heb ik er anderhalf uur doorgebracht voordat ik onderstaande serie bij elkaar had gesprokkeld.  Ook al zijn de vogeltjes van zichzelf wel fotogeniek, ze kiezen niet altijd het een fotogeniek plekje.

Hier zat de ijsvogel op een prachtig plekje, maar die was weer wat ver verwijderd van mijn camera.

Volgens deskundigen beleven de ijsvogels het beste seizoen in 40 jaar tijd. Dit komt door de zachte winters van de afgelopen jaren. In koude winters sterven relatief veel ijsvogels. De laatste echte periode van kou was eind februari/begin maart in 2018.

Op basis van honderden tellingen door vrijwilligers in december schat men dat er grofweg vierduizend ijsvogels in het land zijn.

De laatste keer dat het landelijk totaal aan ijsvogels werd geschat was in 2015. Dat jaar was ook een goed jaar voor ijsvogels. Ook in dat jaar schatte men het aantal ijsvogels op vierduizend.

De ijsvogel is een vogel die veel jongen kan krijgen. De ijsvogel kunnen twee tot drie nestjes per seizoen krijgen en daarbij wel zes tot zeven eieren per keer leggen.

Ook de verbeterde waterkwaliteit speelt een rol. Het water is helderder waardoor ijsvogels eenvoudiger kleine visjes kunnen vangen.

In de naam van deze vogel zit het woordje ‘ijs’. IJs en ijsvogel hebben echter niets met elkaar te maken of het moet zijn dat ijs de grootste vijand is van de ijsvogel. Onderstaande foto maakte ik in februari 2018. Op de achtergrond is de vogelkijkhut te zien waar ik bovenstaande serie maakte. Mochten we weer zo’n winter krijgen als in februari/maart 2018 dan holt de populatie ijsvogels snel achteruit.

Op internet vond ik een site met mooie foto’s van de ijsvogel. Tevens staan er op die site verschillende theorieën over de oorsprong van de Nederlandse naam van de ijsvogel. Zie deze site.

Tuinvogeltelling en de terreur van de merel

In het kader van de tuinvogeltelling richt ik dit weekend mijn blik eens op de vogels in onze voortuin. Een vogeltelling is natuurlijk een momentopname, maar toch geeft het een beeld over de aanwezige vogels in de tuin.

Die momentopname wordt in onze tuin beïnvloed door de aanwezigheid van de merel. Als de merel in de buurt is dan blijven de andere vogels noodgedwongen uit de buurt. De merel, in dit geval een vrouwtje, duldt geen andere vogels binnen een cirkel van vier meter.

Zoals we in de wereld regelmatig zien, wordt het beeld dus bepaald door de terreur van de minderheid…

Er is genoeg voor iedereen, maar schijnbaar denkt zij er anders over. Ze is drukker met het wegjagen van andere vogels dan dat ze bezig is met het eten.

 

Hoogstambrigade

Dit jaar was het de vierde keer dat de hoogstambrigade bij ons aan het werk ging. In onze tuin staan 16 hoogstamfruitbomen. Het vakkundig snoeien van dergelijke bomen kan alleen uitgevoerd worden door deskundigen. Hoogstamfruitbomen zijn van landschappelijke waarde en het is dan ook belangrijk dat ze blijven behouden. Om die reden is in 1997 een groep vrijwilligers gestart om te gaan snoeien bij particulieren. De groep vrijwilligers werkt samen met Landschap Overijssel.

Er wordt gesnoeid in de maanden januari tot april. Een voorwaarde is dat het niet overdag vriest en dat het niet giet van de regen. Het was nog even spannend of het vorige week vrijdag zou doorgaan, want er werd vorst en sneeuw voorspeld. Gelukkig voor ons kwamen deze voorspellingen niet uit. Het kleine beetje sneeuw dat er lag was geen beletsel voor het snoeien.

Omdat wij veel fruitbomen hebben zijn er in de regel bij ons 5 vrijwilligers aan het werk. Vanwege de coronamaatregelen kwamen er dit jaar 2 mensen op bezoek. Een van de mannen ging in de achtertuin aan het werk en de ander startte in de voortuin. Een gedeelte van de tijd zit in het observeren vanaf de grond en in het goed positioneren van de ladder.

De perenboom in de voortuin geeft ieder jaar enorm veel peren. Deze boom is daardoor een el dorado voor de vogels. Buiten dat is ook de stam enorm in trek bij de vogels. Dagelijks komen boomkruipers, boomklevers en spechten foerageren op de stam. En dit alle kunnen we mooi zien vanuit onze luie stoel.

In februari 2019 hebben we voor het snoeien een hoogwerker gehuurd. Op die dag kregen met name de bomen aan de zijkant van het huis een goede snoeibeurt. De fotoserie van die sessie is te zien in deze post.

Vanwege mijn werk kon ik dit jaar zelf niet meehelpen om de takken weg te slepen. Ik was wel thuis aan het werk en zo kon ik tijdens mijn koffiepauze een paar foto’s maken. Mijn eega heeft verder alle honneurs waargenomen en zeker wat betreft de lunch is hem dat heel goed toevertrouwd.

We hebben geluk gehad, want de coronamaatregelen zijn nog verder aangescherpt. Omdat er nu nog maar één persoon op bezoek mag komen heeft de hoogstambrigade besloten om het snoeien voor een aantal weken stil te leggen.