Kempense heidelibel, vrouw

De Kempense heidelibel is ongetwijfeld een van de mooiste heidelibellen. De mannetjes zijn prachtig diep rood gekleurd dat overloopt naar oranje. De vrouwtjes zijn oranje overlopend in geel. Vandaag zet ik de vrouw in het zonnetje…

De Kempense heidelibel is beduidend kleiner dan de andere heidelibellen en daardoor in vlucht goed te onderscheiden van de andere heidelibellen. Je kunt de soort ook goed herkennen aan de druppelvormige vlekjes op de zijkant van het achterlijf. Het is net alsof de druppeltjes op het lijfje zijn geplakt en daar overheen een hoogglans laklaagje is aangebracht…

Het is een zeer zeldzame soort die in Nederland tot 2012 alleen op enkele locaties in het zuiden van Noord-Brabant gevonden kan worden. Ze zijn jaren lang alleen gezien bij De Plateaux (onder Valkenswaard) en de Ringselvennen bij Budel-Dorpplein. Op deze plekken lijken de aantallen vrij drastisch achteruit te hollen waardoor het onzeker leek of de soort in Nederland te vinden bleef.

In 2012 werd er totaal onverwachts een Kempense heidelibel gezien bij Zwolle en in 2013 is er een spectaculaire nieuwe populatie in de Weerribben ontdekt. Een totaal onverwachts habitat omdat de soort bekend staat om zijn voorkeur voor fluctuerend waterpeil. Ze komen namelijk vooral in de alpen en in visvijvers voor waar er zomers water staat, maar het in de winter droog valt. De hoop is dat deze nieuwe locatie levensvatbaar blijkt.

Ze vliegen voornamelijk in augustus. Bron is deze site.

En ten slotte nog één met tegenlicht.

Libellen in de Weerribben

De mooiste manier om de Weerribben te ontdekken is vanaf het water. Deze mensen haalden hun kano’s van het imperial van de auto en begonnen aan hun tocht door de Weerribben.

Bij het gebrek aan een kano ging ik te voet. Ik was op zoek naar de grote vuurvlinder, maar die heb ik tot op heden nog niet gezien. Ik zag en fotografeerde wel meerder libellen.

Viervlek.

Steenrode heidelibel, man.

Steenrode heidelibel, vrouw.

De libel op onderstaande foto maakte ik een dag eerder in het Fochteloërveen. Ik ben lang bezig geweest met het determineren. Ik denk dat het gaat om de zeldzamere bruine korenbout. Wie het zeker weet mag het corrigeren. Ik zal het ook nog even voorleggen aan Waarneming.nl.

 

Grote groene sabelsprinkhaan

De grote groene sabelsprinkhaan is de grootste sprinkhaan in ons land. Met zijn 8 centimeter is het een indrukwekkende verschijning. Deze goed gecamoufleerde sprinkhaan is echter niet eenvoudig te vinden. Doordat ik iets zag bewegen in het hoge gras ontdekte ik deze sprinkhaan.

Daarbij moet je geluk hebben dat ze dan ook nog blijven zitten. Als deze sprinkhaan een sprong waagt dan eindigt hij meteen 10 meter verderop. De sprinkhaan probeerde zich nog wel te verstoppen achter een grasstengel.

Even later klom de sprinkhaan wat hoger op de grasstengel en dat leverde de laatste foto op in deze serie.

Weidebeekjuffers

Tijdens mijn fietstocht door Nationaal Park, de Drentsche Aa pauzeerde ik bij dit stroompje. Als snel zag ik boven het water tientallen weidebeekjuffers vliegen.

Flink inzoomend heb ik getracht ze vliegend vast te leggen. Later op de computer zag ik dat het nog niet meeviel om een bevredigend resultaat te krijgen. Voor de beeldvorming laat ik ze hier wel zien, ik vind ze ook vliegend opvallend mooi.

Deze keer zag ik ook een vrouwtje weidebeekjuffer. Zij is ook mooi.

Het mannetje had ik al eerder uitgebreid vastgelegd, Ook deze keer mag het opvallende mannetje hier weer een plekje krijgen.

Een juffer gevangen in een web

In alle vroegte was ik bezig met het fotograferen van juffers ‘gevangen’ in dauwdruppels. Iedere minuut dat de zon omhoog klom droogden meer juffers op en kwamen in beweging. Weer wat later vlogen er tientallen juffers rond. Plotseling vloog er een juffer in een web.

De spin kwam aangesneld en begon direct met het inpakken van de juffer.

Ik heb de natuur (red. de spin) zijn gang laten gaan…

En daar hang je dan tussen hemel en aarde aan een paar zijden draadjes…

De spin nam een korte pauze. Na een paar minuten keerde de spin terug om zijn werk af te maken. De spin spande nog een paar draden, alsof de juffer nog zou kunnen ontsnappen. Vervolgens begaf de spin zich naar het lijfje van de juffer en zoog deze leeg.

Ik liet de spin met zijn prooi met rust en wandelde verder rond het ven. Ik sluit deze serie af met een foto van de weerspiegelende wolken.

Dauwdruppels in Terhorsterzand

Op 13 juli had ik wederom mijn wekker vroeg gezet. Op deze ochtend ging ik naar Terhorsterzand.

De biezen waren behangen met spinnenwebben met pareltjes.

Aan de rand van dit ven hingen tientallen juffers te wachten totdat de opkomende zon hun dauwdruppels zou laten verdwijnen…

Op zo’n moment kan ik er geen genoeg van krijgen. De natuur op z’n mooist.

 

 

Weidebeekjuffer

Ik werd getipt door mijn vriendin over een stroompje in Drenthe waar de weidebeekjuffer zou zijn te vinden. Ik ging op zoek. Het was wellicht te bewolkt en winderig, want de weidebeekjuffer liet zich niet zien. Op een zonnigere dag ging ik weer op stap. Na lang wachten zag ik tot mijn grote vreugde een weidebeekjuffer vliegen. Het mannetje landde op de beplanting ver bij mij vandaan…

Even later had ik meer geluk. De juffer landde op een blaadje op een plaats die ik met de macrolens zou kunnen benaderen. Ik ging behoedzaam te werk, want de weidebeekjuffer is van zichzelf wat ‘verlegen’.

De juffer vloog zo nu en dan op maar kwam terug en landde op hetzelfde blaadje.

Toen de juffer wat langer achter elkaar bleef zitten heb ik met de macrolens enkele details vastgelegd.

Na de uitgebreide fotosessie hebben we elkaar nog een keer goed in de ogen gekeken en toen werd het tijd om afscheid van elkaar te nemen…

Pantserjuffer met dauwdruppels

Op een dag was ik in alle vroegte op de Dwingelderheide. Het was nog een klein beetje mistig en dat gaf een bijzondere sfeer.

Na lang speuren vond ik een juffer met een bescheiden aantal dauwdruppels. Het was een pantserjuffer, een vrouwtje.

Ik twijfel of het de gewone pantserjuffer is of de tengere pantserjuffer. Dat laat ik maar over aan de experts.

 

Ik ga vast nog wel vaker vroeg op stap om te proberen juffers met heel veel dauwdruppels te fotograferen. Als we wat verder in het jaar zijn en de nachten kouder worden dan krijgen we vaker mist in de vroege ochtend. Dan wordt de kans op juffers met veel dauwdruppels groter.

Heideblauwtje met dauwdruppels

Het is even slikken als de wekker op mijn vrije dag om 6 uur afgaat, maar als ik dan in alle vroegte in de natuur sta dan heb ik daar geen spijt van…

Tussen de dauwdruppels zat een heideblauwtje.

Ook het heideblauwtje was nog ‘gevangen’ door de dauwdruppels.

Het is heerlijk om daar nagenoeg alleen te zijn in de vroege ochtend in het mooie Dwingelderveld.

Fochteloërveen

Op 11 juli reed ik met de auto met de fiets achterop naar natuurgebied het Fochteloërveen. Nadat de laatste bui was weggetrokken stapte ik op de fiets.

Een aantal vogelaars ‘wezen’ mij de weg naar de grauwe klauwier. Het paartje was druk met het voeren van hun jongen.

Bij dit ven hoorde ik een vogel roepen. Na speuren ontdekte ik het vogeltje, het was een rietgors.

Tijdens mijn fietstocht hoorde ik de kenmerkende roep van een kraanvogel. Ik stapte van de fiets en tuurde naar boven. Twee kraanvogels cirkelden op grote hoogte boven mijn hoofd.

In dit gedeelte parkeerde ik mijn fiets en ging ik te voet verder.

Ik hoopte dat ik het veenhooibeestje zou zien vliegen. Helaas is dat niet gelukt. Desondanks heb ik wel genoten en andere mooie flora en fauna gefotografeerd. Een schorpioenvlieg, een zweefvlieg, stijve ogentroost en een oranje zandoogje.

Ondanks de dreigende wolkenluchten bleef het de rest van de fietstocht droog.