Lentegroen

Het voordeel van de late start van de lente en de overvloedige neerslag is dat het nu nog zo mooi lentegroen is in het bos. Toen ik op doorreis door Havelterberg reed zag ik dit vanuit de auto.

Omdat ik mijn camera bij me had besloot ik om een wandelinkje te maken. Met de auto rijd ik wekelijks door dit bos, maar op die dag was het de eerste keer dat ik hier een wandeling maakte.

Ik was precies op tijd bij de auto voordat de volgende bui losbarstte. Ik had het wel te doen met deze vrijwilligers, de zwerfvuilrapers, zij gingen gewoon door met het opruimen van andermans rotzooi.

Pinksterbloem of pinkenbloem

De naam pinksterbloem is misleidend. De naam is niet afgeleid van Pinksteren. Eigenlijk zou de bloem pinkenbloem moeten heten. Pinken (jonge koeien) gaan al vroeg in het voorjaar naar buiten en dat is iets eerder dan de melkgevende koeien. Het tijdstip dat het jongvee naar buiten gaat is als de pinkenbloemen net bloeien.

Omdat het nu eenmaal deze naam heeft gekregen en het vandaag Pinksteren is, krijgt het bloemetje samen met de uitgebloeide paardenbloem een plekje op mijn weblog.

Voor mij is Pinksteren niet het verhaal van de pinksterbloemen of pinkenbloemen. Voor mij gaat het om de betekenis van deze christelijke feestdag. In het christendom heeft muziek en zang een belangrijke plaats, ook voor mij. Ik vind het daarom mooi om de betekenis van Pinksteren te laten horen via het volgende lied…

Fijn Pinksteren gewenst.

Wulp

Vorige week vrijdag was het bewolkt, maar wel droog. Ik besloot met de auto een ritje te maken op het Drentse platteland. In een weiland tussen Uffelte en Ruinerwold zag ik in een natuurweiland een kievit staan. Tegen de tijd dat ik de auto netjes aan de kant van de weg had geparkeerd was de vogel gevlogen. Ik bleef een tijdje staan wachten in de hoop dat de kievit terug zou komen. Net toen ik het wachten beu was vloog er een wulp voor mijn auto langs om vervolgens neer te strijken in het weiland op pakweg 15 meter van mijn mobiele kijkhut. Mooier kon ik het niet treffen.

Evenals andere weidevogels is de wulp steeds zeldzamer geworden en staat als kwetsbaar op de rode lijst.

Door de baltsende zang is de wulp een van mijn lievelingsvogels. Als ik in het voorjaar de fluitende roep van de wulp hoor dan word ik helemaal blij. Het voorjaar is in de lucht. De wulp is de grootste steltlopersoort van onze contreien en heeft ook de langste snavel en dat laat deze wulp hier mooi zien.

De wulp leek zich niets aan te trekken van mijn geparkeerde auto en van het langsrazende verkeer. Hij/zij ging rustig door met foerageren. Klik op de foto voor groot formaat.

Wordt vervolgd.

Bijen en vogels tussen de bloesem

In het vorig bericht liet ik de bloemenpracht aan de fruitbomen zien. Het is nu aan de bijen om die ontelbare bloemetjes te bestuiven. Als de zon schijnt dan vliegen er inderdaad vele bijen van bloem naar bloem. Het bestuiven van de bloemen is niet hun hoofdtaak, de bestuiving vindt plaats terwijl ze bezig zijn het verzamelen van nectar en stuifmeel.

Bijen vliegen van maart t/m oktober. De bijen hebben het meeste baat bij bomen die veel nectar en stuifmeel leveren, de zogenaamde drachtbomen. De meeste bomen bloeien in het voorjaar en in de zomer. Zo ook in onze tuin. Ik leerde op deze site dat er een paar soorten zijn die tot in september nog bloemen kunnen geven en dan massaal door bijen worden bezocht. De bekendste, met toepasselijke namen zijn de honingboom (Sophora) en de bijenboom (Tetradium). Sinds de appelboom is omgewaaid is er een plek in onze achtertuin vrijgekomen. Op die plek zouden we wel een honingboom of bijenboom kunnen plaatsen.

Het zijn niet alleen de honingbijen die zorgen voor de bevruchting van onze fruitbomen. De grootste groep is de wilde bij. Er zijn ook enkele (nacht)vlindersoorten die baat hebben bij de fruitbomen. Tijdens of na de bloesem groeit het jonge blad aan de bomen. Vooral nachtvlinders hebben de appelboom of pruimenboom als waardplant. Sommige van deze vlinders kunnen voor een rupsenplaag zorgen, maar meestal is er een goed evenwicht omdat de vogels in dezelfde tijd hun jongen voeden. Vooral meesjes struinen fruitbomen af op zoek naar voedsel voor hun kroost.

In onze tuin zijn meerder nestkastjes bezet. Daarnaast zijn er nog vele nestjes in het struweel. Al die bekjes moeten wel gevuld worden en dan is het mooi meegenomen als ze daarvoor niet al te ver weg hoeven.

De ouden zijn dan ook volop aan het zoeken tussen de bloesem naar voedsel voor hun jongen.

Het huidige weertype is wel triest voor de (wilde) bijen. Op het moment van schrijven regent het en is het 12 graden. Ik heb net een rondje gemaakt door de tuin. Er is geen insect te bekennen. De vogels in onze tuin hebben zelf geen last van de regen. Gelukkig maar, want ze moeten ook gewoon door met het zoeken naar voedsel voor hun jongen.  

Bloesem van de fruitbomen

Ik laat hier een fotoserie zien van de bloesem voordat alles is verwaaid en verregend.

In onze tuin staan 16 hoogstamfruitbomen en die geven in deze tijd van het jaar een vracht aan bloemen. Op Hemelvaartsdag was het weer uiteindelijk veel zonniger dan aanvankelijk was voorspeld. Met de camera maakte ik een rondgang door onze tuin.

Bij zonsondergang maakte ik nog een foto vanaf het balkon.

Om die ontelbare bloemen om te zetten in fruit hebben we heel veel bestuivers nodig. En dat de vogels vervolgens profiteren van de insecten in de fruitbomen daarover morgen meer.

Asperitas, wolkenlucht

Ik zag de lucht aankomen terwijl ik een besloten tuin stond. Als een heuse wolkenjager greep ik mijn cameratas, sprintte naar de auto en reed naar een open plek. Bij de Dwingelerstroom had ik vrij zicht op de imposante wolkenlucht. Een kenner liet mij via Twitter weten dat het om een asperitas ging.

De wolkensoort ‘Altostratus undulatus asperitas’ is een vrij recente en zeldzame wolk, die zich laat zien als een gelaagd, ruwe golf patroon in de lucht. In onze regio worden deze wolken meestal in verband gebracht met onweersbuien of fronten (waar temperatuursinversies zich voordoen), maar de precieze ontstaansmechanismen zijn nog niet helemaal gekend. In ieder geval levert het steeds spectaculaire en fotogenieke luchten op! Bron is deze site. Daar kun je er meer over lezen.

Jullie kunnen je vast wel voorstellen dat ik onder de indruk was en heb genoten van dit natuurverschijnsel. In de verte regende het, maar ik hield het mooi droog.

Bijen bij de blauwe druifjes

In onze verhoogde bloembak in de achtertuin staan veel blauwe druifjes. Als het zonnetje schijnt en de temperaturen komen in de dubbele cijfers dan maken de bijen dankbaar gebruik van deze blauwe druifjes.

Vervolgens kan ik mij met de macrolens weer helemaal uitleven op de foeragerende bijen. De bloembak van zwerfkeien, gemaakt door de vorige eigenaar, is 60 cm hoog. Zittend op een laag krukje kan ik op een comfortabele manier de blauwe druifjes en de bijen vastleggen.

De grootste uitdaging vind ik om de bijen al vliegend vast te leggen. Na de eerste fotosessie heb ik er één acceptabele foto kunnen uitslepen. Voordat ik tijd had voor een tweede fotosessie sloeg het weer om. Bij regen, kou en harde wind is er geen bij meer te zien. Zo jammer.

Regen doet groeien en bloeien

In deze periode hebben we te maken met regen, veel regen. Daarnaast is het ook nog eens veel te koud voor de tijd van het jaar. Dat vind ik jammer. Het voorjaar is mijn lievelingsjaargetijde. Ik heb behoefte aan het voorjaarszonnetje en aan hogere temperaturen. Ik wil lekker buiten zijn…

Nu niet meer zeuren, want we hebben nu eenmaal regen nodig. Door de regen gaat immers alles groeien en bloeien. Na een periode van droogte regende het donderdag de hele dag. Rond half acht ‘s avonds was het eindelijk droog. Het viel ons op dat er door de regen heel veel knoppen zijn uitgebot en dat er veel bloesem aan de fruitbomen was verschenen. Met de Canon 80D en macro-objectief maakte ik een rondgang door de tuin.

Het was nog bewolkt en dat had gevolgen voor de hoeveelheid licht tijdens het fotograferen. Bij een paar opnames heb ik geflitst. Bij het maken van andere foto’s heb ik de ISO flink moeten opschroeven. Ik ben blij met mijn nieuwe Canon 80D waarbij ook met gebruik van hoge ISO-waarden de ruis nog acceptabel is.

Schade door nachtvorst

In onze tuin staan meerdere winterharde palmen. Een aantal palmen hebben toch schade opgelopen tijdens het wintertje medio februari.

We zitten al anderhalve maand in de meteorologische lente en nog hebben we te maken met nachtvorst. Eind van de middag maakte ik een rondje door de tuin met mijn macro-objectief. De Gunnera heeft te leiden van de nachtvorst.

De narcis is ten prooi gevallen aan de kou.

In onze achtertuin staat een grote magnolia. Deze boom zit vol met knoppen. De wind die maar blijft waaien vanuit het noorden staat pal op deze boom. De koude noordenwind in combinatie met de nachtvorst heeft gevolgen voor de bloemknoppen. Het lijkt erop dat de knoppen aan de noordkant meer schade hebben dan aan de zuidkant.

Ook bloemen van de Japonica hebben te leiden gehad van de nachtvorst.

Wat de nachtvorst voor gevolgen heeft voor onze hoogstamfruitbomen is nog even afwachten. Wij hoeven er niet van te leven. Ik heb te doen met de fruittelers die allerlei maatregelen moeten nemen om de bloesem te beschermen tegen de nachtvorst.

Rhena en Kelev en het liefdesspel

Halverwege onze lunch in het rietland kregen we bezoek van mijn zwager, Klaas en zijn trouwe vriend, Kelev. Rhena en Kelev kunnen het altijd prima samen vinden. Ook nu begroetten ze elkaar enthousiast.

9J0A9942x

Ze dolden om elkaar heen en besnuffelden elkaar uitgebreid.

9J0A9959x

Rhena was op in die periode loops en dat bleef niet ongemerkt. Kelev deed verwoede pogingen om Rhena te dekken. Kelev is ‘geholpen’ dus de baasjes hoefden niet bang te zijn voor rare kruisingen.

9J0A9963x

Behalve dat Kelev als reu niets meer kan presteren was hij het spoor ook wat bijster hoe het ook alweer moest. 😉