Vliegenzwammen op De Eese

Op een mooie zondagmiddag besloot ik een wandeling te maken op De Eese. Mijn man had me verteld dat hij daar vliegenzwammen had gezien. Hij gaf me een aanwijzing waar ik ze kon vinden en vol verwachting ging ik op pad.

Onderweg kwam ik eerst nog een paar andere soorten paddenstoelen tegen. Zo ontdekte ik de amethistzwam, de sponszwam en de dennenvoetzwam. Bij het determineren van de paddenstoelen heb ik gebruikgemaakt van de app ObsIdentify.

Maar vliegenzwammen had ik nog steeds niet gezien. Tijdens mijn wandeling kwam ik een paar andere wandelaars tegen. Ze zagen dat ik paddenstoelen aan het fotograferen was en vertelden me spontaan dat er zo’n 500 meter verderop heel veel vliegenzwammen stonden. En ja hoor, daar stonden ze! Een plek met meerdere vliegenzwammen. Vorig jaar was ik helaas te laat om ze te bewonderen, dus wat was ik blij dat het dit jaar wél gelukt is!

Puin met een verleden

Vanaf natuurbegraafplaats Heidewold reed ik naar het naastgelegen landgoed De Eese. Ik wandelde over de paden die bedekt zijn met puin. Ooit werd ik door een oudere kennis gewezen op de herkomst van dit puin. Het is namelijk afkomstig van de bombardementen op Rotterdam in het begin van de Tweede Wereldoorlog.

Toen ik dit blogbericht aan het voorbereiden was, ging ik op internet op zoek naar meer informatie. Daarbij ontdekte ik iets wat ik tot voor kort niet wist: tijdens de Tweede Wereldoorlog was er een munitiedepot aanwezig op De Eese en het puin werd gebruikt voor de aanleg van wegen naar dat munitiedepot.

Het munitiedepot werd door de Duitse bezetter ingericht voor de Fliegerhorst Havelte, het Duitse militaire vliegveld dat vanaf 1942 werd aangelegd tussen Havelte en Wapserveen. Het depot lag verscholen in de bossen van De Eese, waar de munitie onder de beschutting van de bomen werd opgeslagen.

Aan het einde van de oorlog bliezen de Duitsers het depot op. Daarbij werd een grote hoeveelheid munitie over het bosgebied verspreid. Nog tientallen jaren later werden er resten van munitie in de bodem aangetroffen. Uit onderzoek in 2016 en 2017 bleek zelfs dat er meer explosieven aanwezig waren dan aanvankelijk werd verwacht. Ook werden restanten van bunkers teruggevonden.

In dit filmpje op YouTube vertelt Jacob Veenman hoe hij als veertienjarige jongen betrokken was bij het vervoer van bommen naar het munitiedepot. Hij spreekt daarbij in het Nedersaksisch. Helaas klopt de automatische ondertiteling niet altijd.

Ik sloot mijn wandeling af met een vredig rondje langs de grafheuvels. Op landgoed De Eese, tussen Eesveen en De Bult, liggen acht grafheuvels die dateren uit de prehistorie. Ze behoren tot de oudste zichtbare sporen van menselijke bewoning in de omgeving van Steenwijk.

Slachtoffers van de wolf

Voordat ik jullie meeneem naar fotoseries die ik maakte tijdens de vakantie op de Veluwe ga ik eerst naar een actueel onderwerp. Ik waarschuw jullie wel van tevoren, want de beelden kunnen als schokkend worden ervaren. Ik toon ze hier wel, want dit is wat het is…

Vanochtend zat ik al op tijd op de fiets. Mijn doel was om zonnestralen met nevel te fotograferen in het bos. Daarvoor fietste ik naar het nabij gelegen De Eese. Missie geslaagd.

Na een mooie tocht over de Eese kwam ik uiteindelijk uit bij de Steenwijker Aa. Daar wezen mij twee vissers op twee dode schapen. Ze hadden de eigenaar al een berichtje gedaan…

Een van de schapen was vanaf de dijk, door de sloot naar het naastgelegen weiland getrokken. Dat schaap was tot op het bot en vacht opgevreten.

Het tweede schaap is alleen gebeten in de hals en in de buik. Ik was onder de indruk van deze trieste aanblik.

Toen ik verder fietste richting de schaapskudde werd ik ingehaald door twee auto’s. Dat bleken de eigenaren van de schapen te zijn en de veearts. Er bleek nog een schaap gewond te zijn. Het schaap was in de luchtpijp gebeten met een gaatje in de luchtpijp als gevolg. De eigenaren hoorden dat aan de ademhaling. De veearts ging dit schaap uit zijn lijden verlossen.

De kadavers moeten op dezelfde plaats blijven liggen totdat er een taxateur is geweest. De taxateur neemt dan DNA af en observeert de wonden om te kijken of het werkelijk een wolf is geweest die de schapen doodde en/of verwondde. Op deze site kun je er alles over lezen. Volgens de eigenaren kon het nog wel even duren voordat de taxateur tijd had om bij hen langs te komen, want hij heeft het namelijk druk met alle gevallen in de buurt. De eigenaren hadden al meerdere malen de schapen geteld en ze ontdekten al eerder op de ochtend dat ze nog een schaap missen. Ze hadden die ochtend al druk gezocht, maar niet gevonden. De kans is groot dat het schaap in paniek in de Steenwijker Aa is gesprongen. Doordat de vacht zich volzuigt met water verdwijnt het schaap onder water. Over een paar dagen zal het schaap weer naar boven komen drijven…

Deze eigenaren zijn in 2 weken tijd 15 schapen op deze manier kwijtgeraakt. Wolvenproof omheinde percelen heeft geen zin, de veearts vertelde dat de wolf over een hek van 2 meter kan komen. Ik heb nog een tijdje met de veearts staan praten over deze ontwikkeling en het geheel stemde hem niet vrolijk. In het naburige Wapserveen zijn ook koeien aangevallen door een wolf.

De discussie omtrent de wolf is nog lang niet ten einde. Voor- en tegenstanders voeren soms verhitte debatten, maar tot op heden was het niet bekend wat de Nederlander nu vindt van de terugkeer van de wolf. Volgens een opinieonderzoek van Stichting Annemieke wil een merendeel van Nederland dat de wolvenstand beperkt en beheerd wordt. De uitkomsten van het onderzoek werd aangeboden aan de vaste commissie Landbouw van de Tweede Kamer.

Een gekleurd tapijt

Op de eerste dag dat ik weer uit quarantaine kon reed ik over de Westvierderparten. Ik maakte daar een korte stop. Deze laan vormt de grens tussen Overijssel en Friesland. Aan de linkerkant ligt Friesland en aan de rechterkant ligt Overijssel. Zie Google Maps.

Aan de zuidkant van deze laan ligt Landgoed De Eese. Landgoed De Eese is ca 870 ha groot. De Eese bestaat voor ca. 45% uit bos en heide, voor ca. 25% uit bloemenrijke velden, voor ca. 20% uit landbouwgronden en voor de overige 10% uit wegen, waterlopen en meer dan 15 poelen en vennen. Op deze site kun je er alles lezen. Het herfstzonnetje scheen mooi over het gekleurde tapijt van herfstbladeren.

Ik wandelde een klein stukje het bos in en richtte mijn camera op een klein houten kerkje. Op een later moment kom ik terug op dit bijzondere kerkje.

Smeltende sneeuw op landgoed De Eese

Ik had het mij zo mooi voorgesteld. Een wandeling in de vroege zondagochtend in de sneeuw. Mijn plannen werden echter gedwarsboomd door de aanvoer van zachte lucht vóór zonsopkomst. Het werd wel een ochtendwandeling, maar dan in een landschap met smeltende sneeuw. Vanwege de historische uitstraling door o.a. aanwezigheid van gebouwen met rieten daken koos ik voor Landgoed De Eese.

Wandel maar met mij mee…