Rotganzen en grutto’s in Wagejot

Evenals Waalenburg is ook Wagejot een vaste plek om vogels te spotten. Het grote voordeel van beide locaties is dat je de auto gemakkelijk langs de weg kunt parkeren en de vogels vanuit de auto kunt observeren en fotograferen.

Ook bij Wagejot zijn de bermen in het voorjaar rijk aan bloemen, waaronder diverse orchideeën. Tijdens mijn bezoek waren er bovendien enkele rotganzen aanwezig. Deze ganzen brengen de winter door in het Waddengebied en de Zeeuwse Delta, voordat ze in het voorjaar weer naar hun noordelijke broedgebieden vertrekken.

Terwijl ik stond te kijken, kwam een grutto aangevlogen. De poten hingen al naar beneden als landingsgestel, een mooi moment om vast te leggen.

De grutto landde op de oever, vlakbij twee rotganzen. Die keken even op, maar zetten hun tocht over het water daarna ongestoord voort. Ondertussen wijdde de grutto zich uitgebreid aan het verzorgen van zijn verenkleed.

Na zijn grondige poetsbeurt wandelde de grutto langs een wilde eend, recht op een ander doel af: een grutto die waarschijnlijk zat te broeden. Die vogel zat goed verscholen in het gras, en ik ontdekte hem pas toen de naderende grutto dichtbij kwam. Zowel het mannetje als het vrouwtje nemen deel aan het broeden, maar meestal doet het vrouwtje het grootste deel van de nachten, terwijl het mannetje vaak overdag een deel van de tijd op het nest zit.

Vogels in Waalenburg op Texel

Mijn eerste ronde met de camera’s was zoals gebruikelijk in Waalenburg. Daar stond in de verte een tureluur te foerageren. Toen hij door een kluut werd weggejaagd kwam hij dichterbij zijn kostje bij elkaar scharrelen.

Achter het hek, in het kruidenrijke landschap, zaten twee mannetjeseenden te rusten. Woerden trekken vaak samen op, en dat gaat meestal vreedzaam, zolang er geen vrouwtje in de buurt is. Zodra dat gebeurt, kan het er echter heftig aan toe gaan tussen de mannen.

Even verderop gleed een bruine kiekendief geruisloos laag over een sloot. Met zijn scherpe blik speurde hij de sloot en de oevers af, op zoek naar een lekker hapje.

Een graspieper had zijn uitkijkpost op het hek gekozen. Ik vond het prachtig om te zien hoe de zuring de achtergrond rood kleurde. Op de terugweg zat de graspieper er opnieuw, en dit keer maakte ik een foto vanuit een ander perspectief, waardoor de achtergrond groen oogde.

Elke ochtend ging ik vroeg op pad. Zo had ik al een mooie natuurbeleving achter de rug voordat de rest van het gezin op gang kwam. Een groot voordeel van zo vroeg op stap gaan is de rust; op enkele vroege vogels na kom je nauwelijks iemand tegen. De lucht was gevuld met vogelgezang, waarbij vooral de veldleeuweriken zich luid lieten horen. Af en toe had ik het geluk dat er eentje tussen de bloemen neerstreek, waardoor ik hem op de foto kon vastleggen.

Als afsluiter een tweeluik van een grutto, foeragerend in een kruidenrijk landschap, met de opvallende orchissen als decor.

Grutto bij Wagejot

Op Wagejot op Texel broeden heel veel vogels. Het is dan ook een plekje waar ik graag kom. .

Terwijl ik daar stond streek er een grutto neer.

De grutto zocht in het slik naar voedsel.

Even later stapte de grutto op een eilandje en ging daar verder met het zoeken naar voedsel. De bergeend keek vanaf een afstandje toe.

Op het eilandje stonden ook orchissen. De grutto liep voortdurend met de kop naar beneden op zoek naar een lekker hapje. Het was dus wel een kunst om snel een foto te maken als de kop omhoog ging. Ik hoopte dat de grutto richting de orchissen zou lopen zodat ik ze samen op de foto zou krijgen. Mijn wens kwam uit…

Horsmeertjes, orchissen en vlinders

Een van mijn lievelingsgebieden op Texel is De Horsmeertjes. Tijdens de vakantieweek heb ik er twee keer een wandeling gemaakt. De eerste keer alleen en de tweede keer samen met mijn man. Het eerste gedeelte van het traject voert over een breed fiets/wandelpad. In de bosschage aan weerszijden van het pad zitten veel zangvogels.

Halverwege het pad zijn er een aantal doorkijkjes waarbij je mooi kunt uitkijken over een van de twee horstmeren. Op onderstaand punt gaat het geasfalteerde pad over in enkele zandpaden.

Ik koos het pad langs een nat stukje natuur met een rijke en kleurrijke vegetatie.

Daar bloeiden o.a. diverse soorten orchissen. Ik leerde van Rudi dat het best lastig is om ze op naam te brengen, daarom begin ik er maar niet aan om de soorten te noemen.

Ik wandelde door het duingebied. Vorig jaar fotografeerde ik op deze plaats een paar keer de blauwborst. Zie hier en hier. Dit jaar heb ik de blauwborst niet gezien. Ook andere mensen waar ik mee aan de praat kwam hadden de blauwborst tijdens die dagen niet waargenomen.

Tijdens mijn wandeling over dat pad zag ik veel rupsen van de grote beer. Verder zag ik nog een kleine vos, een sint-jacobsvlinder, een distelvlinder en een gamma-uil.