De natuur komt tot leven

Amper een week eerder fotografeerde ik de winterserie in Dwarsgracht en nu zijn we in een paar dagen tijd de lente ingerold. In onze tuin is dat goed te merken, de natuur tot leven. De vogels fluiten er lustig op los en de insecten zijn druk op zoek naar stuifmeel en nectar om weer aan te sterken. Rond de sneeuwklokjes vloog een hommel. De hommel was te zwaar voor de sneeuwklokjes, zodra de hommel op een bloem landde zakte het klokje naar de grond.

Deze hommel zat vol met mijten. Toevallig dat Nature Today net een interessant artikel publiceerde over hoe de hommel de vorst overleeft. Als de hommel wordt blootgesteld aan lage temperaturen dan produceert de hommel glycerol. Dit zorgt ervoor dat er minder snel ijskristallen in het lichaamsweefsel worden gevormd. Je kunt het eigenlijk zien als antivries.

Een roofvlieg scharrelde tussen de sneeuwklokjes.

 

Ook de bijen waren druk met het verzamelen van stuifmeel.

Ik kon me met de macrolens weer helemaal uitleven. Het was een feest.

Morgen gaan we naar de krokusjes en de bijen.

Kikkerdril

Zoals ik in een eerdere post al schreef, de natuur laat zich niet tegenhouden. Niet door oorlogen, niet door ziekte, niet door sterven en niet door een Corona-crisis.

In onze vijver liggen sinds gisteren drie  hoopjes kikkerdril. Te schitteren in het lentezonnetje.

Vandaag heb ik het vijvernet opgetild en er enkele foto’s van gemaakt.

Fijn idee  hé dat de natuur toch gewoon z’n gang gaat en zich niet laat leiden door angst….