Op het randje

Binnenin het kunstwerk, in de Deltagoot stond een fotograaf op één van de loopbruggen. Deze loopbruggen van 9 meter breed en 32 meter lang staan haaks op de goot.

Het was voor hem geen probleem dat wij voor hem gingen staan om ook enkele plaatjes te schieten van het doorkijkje binnenin de goot. Nadat de fotograaf door de zoeker had gekeken was hij kennelijk nog niet tevreden over het standpunt. Hij schoof zijn statief en zijn opstapje naar achteren tot op het randje.

We maakten  een praatje met de fotograaf en grapten over zijn actie op het randje en een eventuele zwempartij. Hij vertelde dat hij daar in de zomer wel eens had gezwommen.

En dit is dan het uitzicht.

Toen we aan de cappuccino met kwarktaart zaten in paviljoen Het ProefLab zagen we de man achter een informatietafel van Natuurmonumenten. Hij is dus behalve fotograaf ook vrijwilliger bij Natuurmonumenten.

Met deze foto’s sluit ik mijn weblogseries over onze prachtige fotokuier in het Waterloopbos af. Mijn vriendin en ik kwamen  tot de conclusie dat een dergelijke gezamenlijke fotokuier voor herhaling vatbaar is.

 

 

Deltagoot in Waterloopbos

Vandaag vervolgen we de wandeling bij de Deltagoot. Wat als eerste opvalt is dat dit schaalmodel nog niet is ingepakt door de natuur. Eigenlijk ziet het eruit alsof dit bouwwerk nog maar enkele jaren oud is. Hoe dat komt, dat lees je hieronder.

In de periode 1978-1980 is deze Deltagoot gerealiseerd. De Deltagoot is een betonnen sleuf van zeven meter diep, vijf meter breed en ruim tweehonderdveertig meter lang, waarin met behulp van een hydraulische golfmaker het water metershoog als bij een westerstorm werd opgezweept. Hiermee zijn door ingenieurs onderzoeken verricht en testen uitgevoerd naar de pijlers in de stormvloedkering voor de Oosterschelde.

Natuurmonumenten, de huidige eigenaar van het Waterloopbos, wilde de sleuf onderdeel uit laten maken van een Deltamonument en heeft RAAAF en Atelier de Lyon gevraagd een plan te maken voor de transformatie van het testmodel naar gedenkteken ‘Deltawerk 1:1’.

De Deltagoot, destijds boven het maaiveld gebouwd waarna het terrein met zand is opgehoogd, is uitgegraven zodat de volledige omvang van het bouwwerk ervaren wordt. Daarnaast staat de goot door de afgraving volledig in een watervlak. Uit de tachtig centimeter dikke wanden van de goot zijn enorme betonplaten gezaagd die vervolgens een kwartslag zijn gedraaid en gekanteld waarmee een ritme van vallende platen is gecreëerd.

Door de vele formaten en hellingen van de uitgezaagde platen is een majestueuze ruimte ontstaan die zich naar het omliggende landschap opent en bezoekers uitdaagt tot een labyrint-achtige ontdekkingstocht met ruimtelijke ervaringen van licht, schaduw, reflectie en met verrassende doorkijkjes.

De twee betonnen, op buispalen gefundeerde, loopbruggen van 9 meter breed en 32 meter lang die haaks op de goot zijn geprojecteerd zorgen ervoor dat het monument openbaar toegankelijk wordt. De bezoekers lopen over het water onder de kolossale blokken door en ervaren op deze wijze de zwaarte van het werk. Onzichtbaar onder water zijn, ter plaatse van de openingen tussen de bruggen en het monument in, veiligheidsroosters toegepast. Het terrein rondom het monument is voorzien van paden van betongranulaat.

Het is de bedoeling dat de hellende betonplaten in de loop der tijd, onder invloed van weer en wind, ‘gekoloniseerd’ worden door mossen. Zo wordt de Deltagoot langzaamaan steeds groener. Het sluit aan bij het karakter van het Waterloopbos, dat achteruit gaat wat betreft de schaalmodellen, maar vooruit op het gebied van natuur. Bron is deze site.

Wordt vervolgd.

 

Schaalmodel omringd door kleurige blaadjes

Vandaag neem ik jullie weer mee naar het Waterloopbos. Omdat ik wat langer bij de witte kluifzwam was blijven hangen was mijn vriendin al druk aan het fotograferen bij het volgende schaalmodel.

Ik vind het een prachtig gezicht zoals de schaalmodellen zijn ‘ingepakt’ door de natuur.

 

Voor de bezoekers die de vorige logjes over het Waterloopbos niet hebben bezocht plaats ik hierbij nogmaals de linkjes met informatie over het voormalig Waterloopkundig Laboratorium. Zie deze site en deze pagina.

 

Witte kluifzwam in Waterloopbos

Vanaf het pad zagen we verscholen in het bos wederom een schaalmodel. We verlieten het pad om ook dit model vast te leggen.

Op weg daar naartoe wees mijn vriendin mij op een zwam. Ze wist zelfs de naam van deze zwam te vertellen. Het was maar goed dat ze mij erop wees, want anders was ik er zo aan voorbij gelopen. Het was een witte kluifzwam.

Een kluifzwam, met name de steel doet met een beetje fantasie denken aan een hondenkluif.

Ik heb dit ‘hondenkluifje’ maar eens van alle kanten goed bekeken en vastgelegd.

 

 

Spelen met water in het Waterloopbos

Vandaag neem ik jullie mee naar het volgende schaalmodel in het Waterloopbos, zie Google Maps. Tijdens het maken van dit blog zocht ik naar meer informatie over de schaalmodellen en zo kwam ik terecht op de site van Abe Hoekstra. Hoekstra was werkzaam bij het Waterloopkundig Laboratorium van 1966 tot 1996. Op die site kun je o.a. lezen waarom deze locatie zo geschikt was voor het maken van een Waterloopkundig laboratorium. 

Op deze site zijn foto’s van de modellen te zien uit de tijd dat het Laboratorium functioneel was. Toen ik door de foto’s scrolde besefte ik pas hoe belangrijk dit Waterloopkundig Laboratorium wereldwijd is geweest. 

Door de snelle ontwikkeling van de computer werd het mogelijk om bijvoorbeeld havens en rivieren op het beeldscherm te modelleren en modelberekeningen te laten uitvoeren. Het bouwen van schaalmodellen was niet meer in alle gevallen nodig. Een groot deel van het terrein was dan ook overbodig geworden.

Het Waterloopkundig Laboratorium heeft in die tijd de keuze gemaakt om te concentreren in Delft. Als gevolg daarvan heeft het Waterloopkundig Laboratorium in 1996 dit terrein verlaten. Een groot deel van het terrein was al eerder verkocht aan een projectontwikkelaar. Deze had plannen om er een ​​bungalowpark van te maken. Deze plannen zijn niet doorgegaan. Sinds 31 december 2002 is Natuurmonumenten eigenaar van het terrein.

Het Waterloopbos is interessant en leuk voor jong tot oud. De kinderen kunnen er heerlijk met water spelen.

Schaalmodellen in Waterloopbos

In het Waterloopbos vind je de schaalmodellen van zo’n dertig grote waterwerken uit de hele wereld. De Deltawerken zijn hier ontworpen, maar ook de havens van Rotterdam, Lagos, IJmuiden, Istanbul en Bangkok.

Het Waterloopkundig Laboratorium deed jarenlang onderzoek in het Waterloopbos en bootste met water, stuwen, dammen en golfslagmachines de werkelijkheid na.

De natuur heeft langzaam weer bezit genomen van de waterloopkundige modellen in het bos.

Oude watergoten, stuwen en sluizen zijn begroeid met struiken en planten. Sterrenmos bedekt oevers, varens omringen de contouren van oude havens en in het water groeien zilvergrijze wilgen.

Dieren zoals de ijsvogel en libellen voelen zich met al dat stromende water prima thuis in het Waterloopbos. Een uniek bos door de wisselwerking van natuur en techniek. Bron is deze site.

Waterloopbos

In het Waterloopbos ‘loopt’ het water door het bos …

De komende tijd neem ik jullie mee naar een prachtige herfstdag in het Waterloopbos.

Het was op zondag 10 november. De parkeerplaats stond bomvol. Velen dachten er net zo over als wij, deze zonnige en kleurrijke herfstdag moest meegepakt worden.

Waarom het water daar zijn lus neemt dat vertel ik later.