In een plasdrasweiland in het plaatsje Nederland stond een kievit in ruststand.
Vanuit de auto maakte ik enkele foto’s. Die kievit vond dat blijkbaar niet zo’n goed idee en stapte er vandoor. De kievit draaide zijn verenkleed naar de zon en op dat moment waren de iriserende kleuren mooi te zien.
De kievit stapte in alle rust richting een plas en stak de plas over. De kievit vond het welletjes en ging op de vleugels. Ik vervolgde mijn weg naar mijn volgende doel.
De iriserende kleuren waren mooi te zien op je foto’s. Prachtige vogel.
Dank je wel.
Tijdens mijn rondje over het platteland zag ik amper weidevogels, dus ik was blij met die ene kievit.
Heerlijk
Weer een leuk ontmoeting, ook al had de kievit er zelf zijn bedenkingen bij 🙂
Het was duidelijk geen geduldig fotomodel. 😉
Hij staat er netjes op in zijn glanzende verenkleed.
Ik vind het altijd weer bijzonder om ze in alle rust op één poot te zien staan.
Dat doe ik de kievit niet na en jij al helemaal niet. 😉
Ze staat er prachtig op!
Had geen idee dat er nog zoveel variatie zat in het verenkleed van een kievit. Mooi met die iriserende glinstering.
Kievitten doen me op één of andere manier telkens aan Terschelling denken. Ik was er als kind met m’n ouders en herinner me levendig de typische nesten op de grond. Vond dat toen als kind bijzonder, vogels die hun nest niet in de bomen hadden.
Een leuke herinnering aan een mooie vogel op een prachtig Waddeneiland.
Beetje nostalgisch maar toch ja heel leuk.
Mooi hoe die kleur dan steeds veranderd, afhankelijk van het licht en de kijkhoek.
Hier hoopte ik al op toen de kievit in beweging kwam. De natuur zit zo mooi in elkaar.