Ringsteken in Sneek

Tijdens het familieweekend bracht de grootste groep een bezoek aan Sneek. Sneek is een Friese Elfstedenstad en staat bekend om de watersport. Het is een levendige, historische stad met grachten, oude gebouwen en de jaarlijkse Sneekweek, het grootste binnenzeilevenement van Europa.

We parkeerden de auto in de buurt van de markante watertoren en wandelden naar de binnenstad. Terwijl we wachtten voor de openstaande brug maakte ik een foto van de Waterpoort. Deze stadspoort is het symbool van de stad. De poort werd rond 1492 gebouwd als onderdeel van de stadsverdediging en bestaat uit twee achtkantige torens met daartussen een brug en een voormalige poortwachterswoning. Sinds 1613 is het een sierpoort zonder militaire functie.

De groep familieleden splitste zich al snel op, ieder volgde zijn eigen interesses. In het gezellige centrum was van alles te beleven, waaronder een optreden van Jong Advendo. Op internet hadden we gelezen dat er die middag ringsteken werd gehouden. Mijn zus en ik besloten daar een kijkje te nemen.

Ringsteken is een oude Friese traditie die al eeuwenlang deel uitmaakt van dorpsfeesten en andere regionale evenementen. De deelnemers rijden in een Friese sjees, een karakteristiek rijtuig dat wordt getrokken door een Fries paard. Terwijl de menner het paard bestuurt, probeert de bijrijder met een houten stokje een kleine ring te steken. Om het folkloristische karakter van het evenement te benadrukken, zijn de deelnemers gekleed in traditionele Friese klederdracht, zoals die rond 1850 werd gedragen.

De oorsprong van het ringsteken ligt in de middeleeuwse steekspelen, waarbij ridders hun behendigheid oefenden door met een lans naar ringen te steken. Toen deze riddertoernooien verdwenen, bleef het spel voortbestaan als volksvermaak tijdens jaarmarkten en feestdagen. In Fryslân groeide het uit tot een geliefde traditie waarin niet alleen de sportieve strijd, maar ook cultuur, traditie en gezelligheid een belangrijke rol spelen.

Zodra een deelnemer de ring met de lans heeft gestoken, wordt deze trots omhooggehouden, zodat de jury en het publiek goed kunnen zien dat de ring daadwerkelijk is geraakt. Dat zorgt voor een extra feestelijk moment en maakt het spel aantrekkelijker om naar te kijken. Het is als het ware een klein triomfmoment voor de deelnemer. Bij de meesten is die triomf duidelijk van het gezicht af te lezen, terwijl een enkeling ogenschijnlijk onverstoorbaar blijft en geen spier vertrekt.