Tijdens ons verblijf op Texel legde ik een aantal huizen vast die het typische gevoel van Texel uitstralen.

Tijdens mijn tocht kwam ik ook door Den Hoorn, met zijn karakteristieke scheefstaande kerktoren die al van verre zichtbaar is. Meestal fotografeer ik de kerk vanaf hetzelfde punt, maar deze keer besloot ik een andere plek op te zoeken. Dat leverde weer een verrassend en net even ander perspectief op van dit markante Texelse monument.

Even verderop maakte ik een stop bij een markant huis op een splitsing. Ik ben er al ontelbare keren langsgereden, maar had er nog nooit de tijd genomen om even stil te staan. Deze keer besloot ik dat wel te doen en het huis wat beter te bekijken en te fotograferen.

Eenmaal thuis verdiepte ik mij in de bijzondere geschiedenis van ’t Torenhuis, een karakteristieke boerderij uit 1578. Het huis staat op de plek van het verdwenen dorp De Westen en is een van de weinige tastbare herinneringen aan een gebied dat door de eeuwen heen ingrijpend veranderde. Al rond het jaar 720 zou de missionaris Willibrord hier een eerste kapel hebben gesticht. Later groeide deze uit tot de moederkerk van Texel, waar eilandbewoners werden gedoopt, trouwden en hun laatste rustplaats vonden.

De kerk werd in 1571 door de Watergeuzen in brand gestoken. Hoewel ook het Torenhuis daarbij zwaar werd beschadigd, werd het herbouwd en bleef het de tand des tijds doorstaan. Eeuwenlang deed het dienst als kosterswoning van de kerk. Tegenwoordig is het een Rijksmonument en daarmee een waardevolle getuige van een rijk verleden. Een bijzonder detail is de miniatuur van de verdwenen kerktoren die als makelaar de topgevel siert en zo de herinnering aan de oude kerk levend houdt. Naast het Torenhuis lag eeuwenlang het katholieke kerkhof van Texel. Het terrein werd meer dan duizend jaar gebruikt als begraafplaats en bij graafwerkzaamheden zijn hier zelfs tot ver in de twintigste eeuw nog menselijke botresten gevonden.