Bijen en hommels op de bloesem

We blijven nog even bij de bloesem van de fruitbomen in onze tuin. Wij zijn blij met de bijen en hommels die druk bezig zijn met de kruisbestuiving van de bloesem. Aan de vleugels te zien lijkt het erop dat deze hommel al veel vlieguren heeft. Het is vast een overjarige hommel.

 

Behalve de hommels zijn ook de bijen druk met het verzamelen van stuifmeel. Op de foto is het stuifmeelklompje  aan de linker achterpoot te zien.

 

Het is zelfs gelukt om met de Nikon bridgecamera een vliegende bij vast te leggen.

 

Tjiftjaf

Gisteren liet ik hier diverse vogels tussen de bloesem zien. Er is echter in onze tuin nog een vogeltje die zich veelvuldig laat horen en zien en die gisteren nog geen plekje had gekregen op mijn weblog en dat is de tjiftjaf. Ook de tjiftjaf is op zoek naar insecten in onze tuin. Die zijn er genoeg als je maar wel de goede kant opkijkt…

De tjiftjaf heeft onze enorme walnotenboom uitgekozen als zangpost. Het vogeltje roept ongeveer 4 keer zijn naam snel achter elkaar en vliegt vervolgens naar de volgende tak. Het vraagt dus veel geduld en inzet om er een fotoserie van te maken.

Als meerdere takken van de walnotenboom zijn bezocht dan vliegt de tjiftjaf of terug naar het aangrenzend perceel of gaat het vogeltje meerdere fruitbomen bij langs. Het is soms wel een zoekplaatje om de tjiftjaf door de zoeker van de camera weer terug te vinden.

 

Vogels tussen de bloesem

In onze tuin staan 16 hoogstam fruitbomen. Op dit moment staan de perenbomen en kersenbomen volop in bloei. De appelbomen komen er iets achteraan.

Het leek me leuk om een fotoserie te maken van de vogels tussen de bloesem. Enkele foto’s heb ik vanuit de woonkamer genomen, andere foto’s vanuit de tuin. Het viel nog niet mee om de vogels vast te leggen, als ik eraan kwam met de camera gingen ze er in de regel snel vandoor. Het was een mooi tijdverdrijf voor de zondagmiddag.

Rond de bloesem van de fruitbomen zitten vele insecten. De insecten zijn blij met zoveel bloesem in de tuin en wij zijn op onze beurt weer blij met deze bestuivers. De vogels zijn vervolgens weer blij met de insecten, je ziet ze dan ook nauwgezet de bloesem bij langs gaan op zoek naar een smakelijk hapje. Op onderstaande foto lijkt het erop dat deze insect de dans is ontsprongen.

Deze koolmees zat tussen de bloesem van de appelboom.

Er nestelen meerdere koolmezen in de nestkastjes in onze tuin.

Gisteravond, tijdens zonsondergang kwam zowaar de groene specht een bezoek brengen aan onze perenboom. De groene specht heeft zijn nest in een populier op een perceel grenzend aan onze tuin. We horen de specht veelvuldig, maar vastleggen is een tweede. Ze zijn nogal snel en schichtig. Gisteravond zat de specht verscholen achter de takken. De warme kleuren van de zonsondergang werkten mooi mee. Vanuit de woonkamer heb ik er enkele foto’s van gemaakt. Doordat de specht zat verscholen achter de takken zijn ze helaas niet goed gelukt. Onderstaande foto is nog redelijk. Het gaat dus om het idee.

Kikkerlarfjes in onze vijver

In eerdere posts liet ik hier het kikkerdril en de kikkers bij het kikkerdril  zien. Ongeveer twee weken geleden ontdekte mijn eega wel duizenden kikkerlarfjes in de vijver. Uiteraard moest daar wel even een fotoserie van gemaakt worden. Onderstaande foto is technisch niet fraai, maar het gaat hier om het idee. In deze periode laat de magnolia zijn bloemblaadjes vallen en daarvan komen er veel in de vijver terecht. Iedere dag schept mijn eega met een schepnet alle blaadjes uit de vijver met uitzondering van de blaadjes op de plaats van de kikkerlarfjes

Er was een groepje kikkerlarfjes die een bloemblaadje van de magnolia gebruikten als vijvertje. De kikkerlarfjes zwommen een meter vanuit de kant van de vijver.

Als ik met de Nikon inzoomde kon de autofocus niet scherp stellen op de kikkerlarfjes in de minivijver. Ik moest dus creatief zijn om de larfjes van dichtbij te benaderen. Daarom trok ik mijn waadbroek aan en zo kon ik op de rand van de vijver gaan zitten met de benen in de vijver. Op deze manier kon ik veilig voorover leunen. Onze dochter maakte de foto’s van mij met haar mobiel. En zo zag dat eruit…

Van mijn biologielessen van de middelbare school wist ik nog wel wat over kikkerdril, kikkervisjes en kikkers, maar veel was ik in de loop van de jaren toch kwijtgeraakt. Maar gelukkig hebben we internet. Na een tijdje zoeken en door de juiste zoekopdracht in te voeren kwam ik uiteindelijk terecht op een interessante site waar alles over kikkers staat beschreven. Daar leerde ik dat het bij ons om de bruine kikker gaat. Omdat bruine kikkers al zo vroeg in het voorjaar hun eitjes leggen, en het water dan nog zo koud is, leggen ze de eitjes hoog in het water. Op die manier vangen ze de meeste zonnewarmte.

Als een kikkerlarfje uit zijn eitje komt, zuigt het zich met het zuignapje vast aan een waterplant of aan het dril waar het uit gekomen is. Het blijft daar een tijdje hangen om verder te groeien. De uitsteeksels zijn de kieuwen waar ze de eerste dagen mee ademhalen.

Een paar dagen later heeft het kikkerlarfje een mondje en oogjes gekregen en het staartje is nu ook sterk genoeg om er mee te kunnen zwemmen. Het is nu een kikkervisje. De uitwendige kieuwen zijn verdwenen, het kikkervisje heeft nu inwendige kieuwen. Kikkervisjes kunnen net als kikkers ook ademhalen via hun huid. Bron is Wilma’s kikkersite. Ik was net op tijd met het vastleggen van de kikkerlarfjes, want een dag later waren het kikkervisjes geworden en verdwenen naar de diepte van onze vijver.

Bonte vliegenvanger

In onze tuin heb ik afgelopen week de bonte vliegenvanger gespot. Als ik op deze site kijk dan denk ik dat het een vrouwtje was. Ze verkende het nestkastje. Dit nestkastje hangt aan de perenboom in onze voortuin. De perenbomen staan op dit moment volop in bloei. De bloesem trekt weer vele insecten en daar profiteren de vogels weer van.

Vervolgens zat het vogeltje een korte tijd bovenop het kastje en verkende de omgeving. De foto’s zijn gemaakt vanuit de woonkamer. De Nikon bridgecamera ligt al standaard voor het grijpen zoveel moois komt er momenteel voorbij in onze tuin.

Een voorganger is al eens druk bezig geweest om de voordeur te vergroten. Ik hoop wel dat deze bonte vliegenvanger de woning nu nog goedkeurt.

De tureluur

Nadat ik de grutto en de kievit had vastgelegd kwam er als kers op de taart ook nog een tureluur voorbij. De tureluur is een niet zo algemene weidevogel en staat op de rode lijst. De tureluur neemt de laatste 10 jaar als broedvogel af in aantal, met minder dan 5% per jaar. Ook de aantallen niet-broedende tureluurs nemen licht af. Bron is de site van de vogelbescherming.

De tureluur zat wel een eindje van mij vandaan. Door in te zoomen met de Nikon coolpix is het toch gelukt om een aantal acceptabele foto’s van de tureluur te maken. Omdat ik zelden een tureluur voor de lens krijg laat ik de gehele serie zien.

En zo heb ik ze het liefst op de foto, met de poten in het water en de tureluur weerspiegeld in het water. Jammer dat het zicht gehinderd werd door het riet op de oever.

 

Grutto’s in De Mieden

Nu had ik inmiddels wel de wulp en de kemphaan  vastgelegd, maar  de Kening fan ‘e Greide had ik nog niet mooi voor de lens gekregen. Van mijn fotomaatje leerde ik een plekje waar ze met alle waarschijnlijkheid wel zouden zitten, maar ik wist niet hoe daar te komen. Door de corona-crisis zijn Jan en ik een tijdje niet samen op stap geweest. Omdat ik onbeschermd zorg verleen ben ik veel te bang om Jan te besmetten met het virus. Eind vorige week hebben we daar een oplossing voor bedacht. We zijn toen voor het eerst weer ‘samen apart’ op stap geweest. Voorzien van onze eigen koffie en broodjes zijn we in twee aparte auto’s naar het plas-drasgebied, De Mieden gereden. Daar parkeerden we onze auto’s in de berm en nestelden we ons op onze klapstoeltjes ruim drie meter van elkaar aan de rand van het plas-drasperceel.

Dat we daar eersterangs zaten dat werd al snel duidelijk, een paar grutto’s foerageerden geruime tijd binnen een acceptabele afstand van onze camera’s.

Terwijl wij onze camera’s veelvuldig lieten klikken foerageerden ze rustig door.

Het was een feest om daar te zijn. Het was prachtig weer. Terwijl we tussen het fotograferen bij praatten over allerlei zaken klonk er op de achtergrond het grote orkest van weidevogels.

Met zijn fiere hals en ferme snavel mag deze vogel met recht de Kening van de Greide worden genoemd.

Ik heb ook een filmpje gemaakt van de grutto’s.

 

 

 

Kemphanen aan de Alde Ie

Vlak voordat ik de wulpen had vastgelegd zag ik een kemphaan eenzaam in het water staan. De kemphaan keek wel meerdere malen mijn kant op, maar bleef toch langere tijd staan.

Nadat ik voldoende foto’s had gemaakt wandelde ik verder over het landweggetje.

Een eindje verderop was een groep kemphanen druk aan het foerageren.

Ik streek neer in de berm, steunde met mijn ellebogen op de knieën en zoomde in op de kemphanen.

Ik heb er volop van genoten.

 

Wulpen aan de Alde Ie

Zodra ik in het vroege voorjaar het eerste riedeltje van de wulp hoor dan maakt mijn hart een sprongetje van blijdschap. ‘Gelukkig ze zijn er weer’, denk ik dan. Het mooie weer is in aantocht. Al jaren zit er in de weilanden van onze achterburen een paartje wulpen. Het is me nog niet gelukt om ze daar vast te leggen. Het gezang van de wulp doet me denken aan vroeger, aan de keren dat ik met mijn vader meeging naar het rietland. De wulp met zijn gezang was toen nog volop aanwezig. Volgens mij is het nu de zeldzaamste weidevogel.

Afgelopen week ging ik naar een plas-drasgebied in Fryslân en wel naar de Alde Ie. Zie Google Maps. Ik heb dit gebied leren kennen door mijn fotomaatje, Jan. Ik hoopte daar weidevogels te zien en te fotograferen. Ik parkeerde mijn auto en ging te voet verder. Deze weg is sinds een aantal jaren afgesloten voor auto’s.

Aan weerszijden van de weg zijn weilanden veranderd in plas-draslanden. Ik hoorde grutto’s, kieviten, scholeksters en wulpen.

Na een eindje wandelen zag ik in het weiland een vogel staan. Toen ik inzoomde met de Nikon bridgecamera zag ik dat het een wulp was.

Ik liep naar een hek en liet mijn camera rusten op een paal, zo kon ik nog verder inzoomen op de wulp. Het duurde maar even en daar kwam ook een tweede wulp aangevlogen.

Ik was blij dat ik de wulp zag en kon vastleggen.