Hoogstambrigade

Dit jaar was het de vierde keer dat de hoogstambrigade bij ons aan het werk ging. In onze tuin staan 16 hoogstamfruitbomen. Het vakkundig snoeien van dergelijke bomen kan alleen uitgevoerd worden door deskundigen. Hoogstamfruitbomen zijn van landschappelijke waarde en het is dan ook belangrijk dat ze blijven behouden. Om die reden is in 1997 een groep vrijwilligers gestart om te gaan snoeien bij particulieren. De groep vrijwilligers werkt samen met Landschap Overijssel.

Er wordt gesnoeid in de maanden januari tot april. Een voorwaarde is dat het niet overdag vriest en dat het niet giet van de regen. Het was nog even spannend of het vorige week vrijdag zou doorgaan, want er werd vorst en sneeuw voorspeld. Gelukkig voor ons kwamen deze voorspellingen niet uit. Het kleine beetje sneeuw dat er lag was geen beletsel voor het snoeien.

Omdat wij veel fruitbomen hebben zijn er in de regel bij ons 5 vrijwilligers aan het werk. Vanwege de coronamaatregelen kwamen er dit jaar 2 mensen op bezoek. Een van de mannen ging in de achtertuin aan het werk en de ander startte in de voortuin. Een gedeelte van de tijd zit in het observeren vanaf de grond en in het goed positioneren van de ladder.

De perenboom in de voortuin geeft ieder jaar enorm veel peren. Deze boom is daardoor een el dorado voor de vogels. Buiten dat is ook de stam enorm in trek bij de vogels. Dagelijks komen boomkruipers, boomklevers en spechten foerageren op de stam. En dit alle kunnen we mooi zien vanuit onze luie stoel.

In februari 2019 hebben we voor het snoeien een hoogwerker gehuurd. Op die dag kregen met name de bomen aan de zijkant van het huis een goede snoeibeurt. De fotoserie van die sessie is te zien in deze post.

Vanwege mijn werk kon ik dit jaar zelf niet meehelpen om de takken weg te slepen. Ik was wel thuis aan het werk en zo kon ik tijdens mijn koffiepauze een paar foto’s maken. Mijn eega heeft verder alle honneurs waargenomen en zeker wat betreft de lunch is hem dat heel goed toevertrouwd.

We hebben geluk gehad, want de coronamaatregelen zijn nog verder aangescherpt. Omdat er nu nog maar één persoon op bezoek mag komen heeft de hoogstambrigade besloten om het snoeien voor een aantal weken stil te leggen.

 

 

 

Madeliefjes

In plaats van sneeuw tijdens de kerst, bloeiden de madeliefjes…

Deze madeliefjes draag ik op aan mijn jarige zus, Anna. Ze is een lieve mamma, oma, echtgenote, (schoon)zus en tante. Naast de liefde binnen het gezin en de familie geeft ze ook liefde aan vele anderen. ‘Lieve zus, nog vele gezegende en gezonde jaren toegewenst’. ❤️

Een glijbaan van sneeuw

Gisteravond zat ik samen met onze zoon in de woonkamer toen dit kerstnummer van Wham voorbij kwam. Onze zoon refereerde toen aan een filmpje wat ik in 2009 heb opgenomen en wat hij heeft gemonteerd en op YouTube heeft geplaatst. Hij was toen 11 jaar. Na de aha-erlebnis van gisteravond doken we vandaag in mijn rijk gevulde fotoarchief. Met plezier, maar ook met enige weemoed haalden we ‘oude’ herinneringen op.

Op 22 december 2009 was er veel sneeuw gevallen. Zoveel sneeuw dat onze zoon ‘s avonds nog bedacht om een glijbaan te gaan maken. Toen was het al een avondmens. Behalve een filmopname maakte ik uiteraard ook een fotoserie.

Hieronder staat het filmpje wat onze zoon in die tijd zelf monteerde.

Onze kinderen vinden het leuk om van tijd tot tijd de foto’s te bekijken en de verhalen terug te lezen op mijn oude weblog. Jammer dat de foto’s zijn geconfisqueerd door Photobucket. Zie: deze post. Maar gelukkig kunnen ze dan terugvallen op mijn archief.

Gezegend kerstfeest

Jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht
dat wij zijn als kaarsjes, brandend in de nacht
en Hij wenst dat ieder tot zijn ere schijn’
jij in uw klein hoekje en ik in ‘t mijn

Jezus zegt dat Hij ieders kaarsje ziet
of het helder licht geeft of ook bijna niet
Hij ziet uit de Hemel of wij lichtjes zijn
jij in uw klein hoekje en ik in ‘t mijn

De kinderen die dit liedje zingen en ondertussen met een lichtje de kerkzaal binnenkomen zullen we dit jaar moeten missen. Jezus is het Licht der wereld. Laten ook wij, groot en klein het licht laten schijnen voor elkaar…

Bad Bentheim, kasteel en kunst

Eind september brachten we een week door op een vakantiepark in Bad Bentheim. Uiteraard brachten we ook een bezoek aan kasteel Bad Bentheim. We gingen te voet vanaf het vakantiepark naar het kasteel. We wandelden o.a. door het stadspark waar de rozen nog prachtig in bloei stonden.

We maakten een rondgang door de tuin en namen een kijkje binnen. Ook wandelden we over de galerij van het kasteel waarbij we een mooi uitzicht hadden over de tuin en over de stad Bad Bentheim.

Een gedeelte van het kasteel is ingericht als expositieruimte. De veelal kleurrijke kunstwerken spraken mij aan. Door de entourage waarbinnen de kunstwerken hingen kwamen de kunstwerken mooi tot hun recht. In een zwaar bewaakte vitrine hing een werk van de Nederlandse schilder, Jacob van Ruisdael.

Een bijzondere uitreiking

Eind september ontving onze dochter samen met 100 andere studenten in de zorg haar hbo-v getuigschrift van de Hogeschool te Amsterdam.  Vanwege de 1,5 meter afstand vond deze uitreiking plaats in de Johan Cruyff Arena. De uitreiking was net op tijd, vanwege de verscherpte coronamaatregelen werd een dag later het maximum aantal toegestane bezoekers naar beneden bijgesteld. Het evenement zou dat niet kunnen doorgaan.

Via de parkeergarage liepen we naar ingang noord B.

In het stadion werd m.b.v. een witte stip op de stoel aangegeven welke stoelen er gebruikt mochten worden. Ook als je bij elkaar hoorde zat je keurig 1,5 meter van elkaar. Voor de nodige ventilatie was het dak opengelaten.

Het geheel was geweldig georganiseerd. Er was life muziek en er waren bubbels om te proosten.

Een indrukwekkend moment vind ik altijd het afleggen van de Eed van Verpleegkundigen en Verzorgenden. Tijdens het afleggen van de Eed stonden niet alleen de net afgestudeerden maar ook alle getuigen die werken in de zorg. De gedachte hierachter is dat ze er niet alleen voor staan maar dat ze gedragen worden door hun collega’s. Dit vind ik een mooi symbool.

We zijn supertrots op onze dochter. De wereld van de Zorg ligt aan haar voeten. We zijn benieuwd wat de toekomst haar brengt en hopen daar nog lang getuige van te mogen zijn.❤️

Zandsculpturen en een quiz

Op landgoed Warmelo stonden 20 zandsculpturen. Deze 20 sculpturen beelden  spreekwoorden en gezegden uit. Tien kunstenaars uit Nederland, Ierland, Italië, Letland, Rusland en Amerika zijn er dagen druk mee geweest. In totaal is er maar liefst zo’n 950 kubieke meter zand in verwerkt.

Nu leek het mij wel leuk om een quiz te organiseren. Hieronder volgen de 20 zandsculpturen. Jullie mogen raden welke spreekwoorden of gezegden worden uitgebeeld. Afbeelding 11 beeldt drie spreekwoorden of gezegden uit.

Als je mee wilt doen mag je een persoonlijk berichtje sturen naar  jetskefotografie@gmail.com Graag het nummer van de foto vermelden met het bijbehorende spreekwoord of gezegde. De sluitingsdatum is 1 december. De winnaar vermeld ik hier op het weblog en krijgt eeuwige roem. 🏆 🤩

*1*

*2*

*3*

*4*

*5*

*6*

*7*

*8*

*9*

*10*

*11*

*12*

*13*

*14*

*15*

*16*

*17*

*18*

*19*

*20*

Landgoed Warmelo

Na het bezoek aan de watermolen nabij Diepenheim reden we naar landgoed Warmelo. Eigenlijk waren we op zoek naar de Regge. Al zoekend op internet en Google Maps kwamen we uit bij dit landgoed. We ontdekten dat de Regge door dit landgoed stroomt. De grootte van de Regge viel ons wat tegen, maar het doorkijkje levert wel een idyllisch plaatje op.

Wandel maar met ons mee over het landgoed…

This slideshow requires JavaScript.

Volgende keer zoomen we in op de zandsculpturen die aanwezig waren op het landgoed.

Watermolen bij Diepenheim

Tijdens onze vakantie in september maakten we meerdere uitstapjes naar Twente. Een van de uitstapjes was naar de watermolen, Den Haller ten oosten van Diepenheim. We parkeerden de auto aan de Watermolenweg en wandelden richting het restaurant en de watermolen. We dachten langs een stromend riviertje te komen, maar in plaats daarvan zagen we een droge rivierbedding. Dat beloofde niet veel goeds…

De molen wordt normaliter aangedreven door het water van de Diepenheimse Molenbeek die zijn water weer uit de Schipbeek ontvangt. De watermolen is een zogenaamde onderslagmolen. De onderkant van het molenrad wordt door het stromende water in beweging gebracht. In de molen staan drie koppels maalstenen, die geschikt waren om graan te malen, maar ook om eek te malen en olie te slaan.

Men vermoedt dat Den Haller de oudste watermolen van Nederland is. Hij wordt al in 1169 vermeld. Tot 1970 was de molen nog dagelijks in bedrijf. De watermolen is nog grotendeels in zijn oorspronkelijke vorm bewaard gebleven. Hij staat op houten palen in de molenkolk. De geteerde houten gevels en uitgesleten traptreden tonen de sporen van het verleden. Na een recente restauratie verkeert de molen weer in goede staat.

 

Springendal en een aalscholver

Tijdens onze vakantie in september maakten we meerdere uitstapjes naar Twente. Een van die uitstapjes was naar natuurgebied Springendal. We kozen voor een wandeltocht van 6 km. Met een temperatuur van rond de 25 graden kon de wandeling zelfs in korte broek.

De tocht voerde ons over bospaden, langs omgeploegde akkers, langs oude schuren, langs riviertjes, om de Grote bronvijver, over karresporen, langs koeien en tenslotte langs grafheuvels.

Op een tak in de Grote bronvijver zat een aalscholver. Een voorbijganger vertelde ons dat deze aalscholver daar zijn vast stek had.

In de regel zijn aalscholvers niet zo van pottenkijkers en vliegen dan al snel weg. Deze aalscholver leek zich niets aan te trekken van de  wandelaars rond de vijver.  Even werd de zorg voor het verenkleed onderbroken, de vogel spreidde zijn vleugels en liet vervolgens een dikke kwak in het water vallen. Reken maar dat het een vies ruikend goedje is wat er in het water belandde.