Rijp op de Woldberg

De kerstdagen zijn weer voorbij. Ik hoop dat jullie fijne dagen hebben gehad. Wij hebben het goed gehad. Mijn moeder zei dan altijd: “Het waren dagen met een gouden randje”. Het weer werkte ook goed mee. We hadden dan geen witte kerst maar de zonnige winterdagen waren een verademing. Vandaag is het helaas weer grijs. Ik neem jullie nog één keer mee naar vorige week woensdag. De dag waarop alles bedekt was met een laagje rijp. Zoals ik in het vorige bericht al schreef was ik op weg naar de Woldberg…

Ik wandelde naar de vennetjes.

Het was daar heerlijk rustig totdat de stilte werd doorbroken door vrouwenstemmen. Dat heb je met vrouwen, ze kunnen hardlopen en praten tegelijk. Al rennend riepen ze mij toe dat het er daar prachtig uitzag en dat heb ik volmondig beaamd.

De zon klom steeds hoger en wierp een rode gloed op de bomen aan de overkant van een ven.

Ik heb daar een tijdje heerlijk rondgestruind. Ik had bewust mijn macro-objectief meegenomen zodat ik kon inzoomen op de rijp.

Op een open stuk stond een heuse kerstboom…

…inclusief kerstballen met rijp.

Lentegroen

Het voordeel van de late start van de lente en de overvloedige neerslag is dat het nu nog zo mooi lentegroen is in het bos. Toen ik op doorreis door Havelterberg reed zag ik dit vanuit de auto.

Omdat ik mijn camera bij me had besloot ik om een wandelinkje te maken. Met de auto rijd ik wekelijks door dit bos, maar op die dag was het de eerste keer dat ik hier een wandeling maakte.

Ik was precies op tijd bij de auto voordat de volgende bui losbarstte. Ik had het wel te doen met deze vrijwilligers, de zwerfvuilrapers, zij gingen gewoon door met het opruimen van andermans rotzooi.

Speelbos Sparjebird, deel 2

Vandaag neem ik jullie weer mee naar Speelbos Sparjebird. Met de ogen goed open volgden mijn fotomaatje en ik de blinddoekroute…

We kwamen aan bij de bever.

De bever had een mooi begin gemaakt bij het bouwen van een burcht. De kinderen worden hier uitgedaagd om een eigen hut te bouwen van takken die op de grond liggen.

Vanaf de bever volgden we de voetstappen die op de boomstammen waren gezet. Het volgende houtsnijwerk was een uit de kluiten gewassen egel. Qua formaat was het een perfecte stoel voor Jan en daar maakte hij dan ook dankbaar gebruik van. Gelukkig voor Jan hadden ze bij het snijden van het hout de stekels achterwege gelaten…

Terwijl Jan zijn benen rust gunde struinde ik in de greppel en door de tunnel.

Na het rustmoment bij de egel vervolgden we onze weg en kwamen we aan bij de eekhoorn.

Gisteren besteedde ik aandacht aan de Dag van de Verpleging . Vandaag heeft Jan een post geplaatst waarbij hij in woord en beeld treffend heeft omschreven en aandacht besteed aan de corona-crisis en de werkers in de zorg. Tevens gaat Jan in die post terug naar 2006, het jaar waarin wij onze vijver aanlegden. Klik hier voor het verhaal van mijn fotomaatje.

Waterloopbos

In het Waterloopbos ‘loopt’ het water door het bos …

De komende tijd neem ik jullie mee naar een prachtige herfstdag in het Waterloopbos.

Het was op zondag 10 november. De parkeerplaats stond bomvol. Velen dachten er net zo over als wij, deze zonnige en kleurrijke herfstdag moest meegepakt worden.

Waarom het water daar zijn lus neemt dat vertel ik later.