De kikkers op de film

Vandaag laat ik jullie het derde en laatste deel zien van de kikkers en het kikkerdril in onze vijver. Ooit was dit een zitkuil, aangelegd door de vorige eigenaar. In 2006 hebben we van de zitkuil een vijver gemaakt. Het bleek een gouden greep. We genieten enorm van het leven in en rond het water. 

9J0A0036x

Van een collega kregen we een kunststof kikker. Foeilelijk vond ik de kikker. Omdat het plateautje wel handig is voor dorstlessende vogeltjes mocht de kikker toch blijven. Zo door de jaren heen is de kikker begroeid met mos en nu vind ik de kikker een stuk mooier.

Ik heb me heerlijk uitgeleefd tijdens het maken van de fotoseries. Het was echter ook leuk om de kikkers en hun geluid vast te leggen op de film.

Kikkers net boven de waterlijn

Zoals ik in het vorige bericht al schreef maakte ik die fotoserie met de Nikon bridgecamera. Voor de tweede fotosessie koos ik voor de Canon spiegelreflex met de 70-200 mm Canon zoomlens.

IMG_3266x

Bij die fotoserie hield ik de camera en objectief vlak boven de waterlijn. Dat was zwaar werk, want deze combinatie weegt ruim 1600 gram. 

IMG_3257x

Vanachter het raam zagen we de vele kopjes van de kikkers boven de waterlijn. Op het moment dat we dan naar buiten stapten verdwenen de kikkers onder water. Ik paste daarom de volgende tactiek toe. Ik liep voorzichtig met een grote boog naar de hoek van de vijver. Daar zat ik dan gehurkt met mijn hoofd verstopt onder een donkere capuchon doodstil te wachten.

Na een paar minuten kwamen de koppies van de kikkers een voor een weer boven water. Behoedzaam en ‘verstopt’ achter de camera begon ik dan te fotograferen. Op die manier bleven de kikkers voor me poseren.  

De rode kleur van het water wordt veroorzaakt door de weerspiegeling van de achtergevel van het huis.

Wordt vervolgd.

Kikkers en kikkerdril

In onze vijver verblijven een paar kikkers. Reikhalzend keken we uit naar de eerste kikkerdril. Want door het koude weer voor de tijd van het jaar liet de kikkerdril langer op zich wachten. Op 26 maart was het dan eindelijk zover. Een dag later maakte ik met de Nikon bridgecamera een fotoserie.

Aanvankelijk dachten we dat het om één paartje ging.

Al snel bleek dat het er veel meer waren. Op het hoogtepunt heb ik 13 kikkers geteld. Dat is ook terug te zien in de hoeveelheid kikkerdril.

Het is net alsof al die ‘oogjes’ in de kikkerdril ons aankijken.

Het was dus een gezellig boel in de vijver.

Wordt vervolgd.

Kikkerlarfjes in onze vijver

In eerdere posts liet ik hier het kikkerdril en de kikkers bij het kikkerdril  zien. Ongeveer twee weken geleden ontdekte mijn eega wel duizenden kikkerlarfjes in de vijver. Uiteraard moest daar wel even een fotoserie van gemaakt worden. Onderstaande foto is technisch niet fraai, maar het gaat hier om het idee. In deze periode laat de magnolia zijn bloemblaadjes vallen en daarvan komen er veel in de vijver terecht. Iedere dag schept mijn eega met een schepnet alle blaadjes uit de vijver met uitzondering van de blaadjes op de plaats van de kikkerlarfjes

Er was een groepje kikkerlarfjes die een bloemblaadje van de magnolia gebruikten als vijvertje. De kikkerlarfjes zwommen een meter vanuit de kant van de vijver.

Als ik met de Nikon inzoomde kon de autofocus niet scherp stellen op de kikkerlarfjes in de minivijver. Ik moest dus creatief zijn om de larfjes van dichtbij te benaderen. Daarom trok ik mijn waadbroek aan en zo kon ik op de rand van de vijver gaan zitten met de benen in de vijver. Op deze manier kon ik veilig voorover leunen. Onze dochter maakte de foto’s van mij met haar mobiel. En zo zag dat eruit…

Van mijn biologielessen van de middelbare school wist ik nog wel wat over kikkerdril, kikkervisjes en kikkers, maar veel was ik in de loop van de jaren toch kwijtgeraakt. Maar gelukkig hebben we internet. Na een tijdje zoeken en door de juiste zoekopdracht in te voeren kwam ik uiteindelijk terecht op een interessante site waar alles over kikkers staat beschreven. Daar leerde ik dat het bij ons om de bruine kikker gaat. Omdat bruine kikkers al zo vroeg in het voorjaar hun eitjes leggen, en het water dan nog zo koud is, leggen ze de eitjes hoog in het water. Op die manier vangen ze de meeste zonnewarmte.

Als een kikkerlarfje uit zijn eitje komt, zuigt het zich met het zuignapje vast aan een waterplant of aan het dril waar het uit gekomen is. Het blijft daar een tijdje hangen om verder te groeien. De uitsteeksels zijn de kieuwen waar ze de eerste dagen mee ademhalen.

Een paar dagen later heeft het kikkerlarfje een mondje en oogjes gekregen en het staartje is nu ook sterk genoeg om er mee te kunnen zwemmen. Het is nu een kikkervisje. De uitwendige kieuwen zijn verdwenen, het kikkervisje heeft nu inwendige kieuwen. Kikkervisjes kunnen net als kikkers ook ademhalen via hun huid. Bron is Wilma’s kikkersite. Ik was net op tijd met het vastleggen van de kikkerlarfjes, want een dag later waren het kikkervisjes geworden en verdwenen naar de diepte van onze vijver.