Een keep in de sneeuw

Tijdens de periode van sneeuw en vorst hebben we goed voor de vogels gezorgd. Het was een feest om te zien hoe de vogels zich tegoed deden aan het vogelzaad. In die tijd waren de vinken, de mussen en de merels het beste vertegenwoordigd. Andere soorten zoals de koolmees, de pimpelmees, de tortelduif, de groene specht, het roodborstje, de kraai, de ekster, de spreeuw waren minder aanwezig. Zo nu en dan kwam er zelf een sperwer kijken of er nog wat te halen viel.

Op een dag zat er een vreemde vogel op de voedertafel. De vogel leek op een vink, maar dan net even anders. Snel pakte ik mijn Nikon bridgecamera en maakte vanachter het raam een fotoserie van deze vogel.

Toevallig had ik die dag  op de site van het AD gelezen dat er in ons land grote groepen kepen waren waargenomen. Naderhand zag ik op de computer dat het inderdaad om een keep ging, een  vrouwtje.

Deze keep was geringd.

 

 

 

De eerste schaatsers op natuurijs

Op woensdag genoot ik van een prachtig besneeuwd landschap in De Weerribben.

Enkele schaatsers trokken daar hun eerste baantjes over vaarten en petgaten. Het was nog niet honderd procent vertrouwd. Vlak voordat ik daar was, was een schaatser door het ijs gezakt.

Deze mannen wonen in de buurt en als er natuurijs is dan zijn ze er als eerste bij. Dat er dan wel eens iemand door het ijs zakt dat nemen ze op de koop toe.

Vanwege schouderklachten aan de rechterkant heb ik een injectie in de schouder gehad. Het advies is om rustig aan te doen en zo min mogelijk met mijn rechterarm aan de muis te zitten. Ik heb nu ook een draadloze ergonomische muis besteld voor de linkerhand. Ik ben linkshandig dus dat gaat vast lukken. Vanwege deze klachten en in afwachting van de linkshandige muis ben ik nu even wat minder vaak in blogland.

Nog één flinke nachtvorst en dan moet het vertrouwd zijn, zo hebben de mannen mij vandaag verteld. Uiteraard geef ik jullie geen garantie. 😉

Vogels in de stuifsneeuw

Op de eerste sneeuwdag van deze winter bekeken we de sneeuwjacht voornamelijk vanachter het raam.

Behalve een aantal rondjes met de camera in de tuin bestonden mijn activiteiten  buitenshuis voornamelijk uit het voeren van de kippen en de tuinvogels. Ik strooide vogelvoer op het voederplankje en op de grond. Na een paar uur was het voer ondergesneeuwd en strooide ik weer nieuw voer.

Met mijn Nikon heb ik mij op die dag heerlijk kunnen uitleven. Het was een drukte van belang en een komen en gaan van allerlei soorten. De mussen en de vinken waren in de meerderheid.

Hieronder volgt een compilatie van de tuinvogels die een graantje kwamen meepikken.

 

 

Sneeuw op zondag

Op zondag 7 februari hadden we dan toch de eerste serieuze sneeuwdag. Een straffe oostenwind joeg de sneeuw door onze tuin.

Vanwege code rood en het advies om vooral niet de weg op te gaan als het niet noodzakelijk is besloot ik met de camera een rondgang door onze tuin te maken.

 

 

 

Hoogstambrigade

Dit jaar was het de vierde keer dat de hoogstambrigade bij ons aan het werk ging. In onze tuin staan 16 hoogstamfruitbomen. Het vakkundig snoeien van dergelijke bomen kan alleen uitgevoerd worden door deskundigen. Hoogstamfruitbomen zijn van landschappelijke waarde en het is dan ook belangrijk dat ze blijven behouden. Om die reden is in 1997 een groep vrijwilligers gestart om te gaan snoeien bij particulieren. De groep vrijwilligers werkt samen met Landschap Overijssel.

Er wordt gesnoeid in de maanden januari tot april. Een voorwaarde is dat het niet overdag vriest en dat het niet giet van de regen. Het was nog even spannend of het vorige week vrijdag zou doorgaan, want er werd vorst en sneeuw voorspeld. Gelukkig voor ons kwamen deze voorspellingen niet uit. Het kleine beetje sneeuw dat er lag was geen beletsel voor het snoeien.

Omdat wij veel fruitbomen hebben zijn er in de regel bij ons 5 vrijwilligers aan het werk. Vanwege de coronamaatregelen kwamen er dit jaar 2 mensen op bezoek. Een van de mannen ging in de achtertuin aan het werk en de ander startte in de voortuin. Een gedeelte van de tijd zit in het observeren vanaf de grond en in het goed positioneren van de ladder.

De perenboom in de voortuin geeft ieder jaar enorm veel peren. Deze boom is daardoor een el dorado voor de vogels. Buiten dat is ook de stam enorm in trek bij de vogels. Dagelijks komen boomkruipers, boomklevers en spechten foerageren op de stam. En dit alle kunnen we mooi zien vanuit onze luie stoel.

In februari 2019 hebben we voor het snoeien een hoogwerker gehuurd. Op die dag kregen met name de bomen aan de zijkant van het huis een goede snoeibeurt. De fotoserie van die sessie is te zien in deze post.

Vanwege mijn werk kon ik dit jaar zelf niet meehelpen om de takken weg te slepen. Ik was wel thuis aan het werk en zo kon ik tijdens mijn koffiepauze een paar foto’s maken. Mijn eega heeft verder alle honneurs waargenomen en zeker wat betreft de lunch is hem dat heel goed toevertrouwd.

We hebben geluk gehad, want de coronamaatregelen zijn nog verder aangescherpt. Omdat er nu nog maar één persoon op bezoek mag komen heeft de hoogstambrigade besloten om het snoeien voor een aantal weken stil te leggen.

 

 

 

Smeltende sneeuw op landgoed De Eese

Ik had het mij zo mooi voorgesteld. Een wandeling in de vroege zondagochtend in de sneeuw. Mijn plannen werden echter gedwarsboomd door de aanvoer van zachte lucht vóór zonsopkomst. Het werd wel een ochtendwandeling, maar dan in een landschap met smeltende sneeuw. Vanwege de historische uitstraling door o.a. aanwezigheid van gebouwen met rieten daken koos ik voor Landgoed De Eese.

Wandel maar met mij mee…

Een glijbaan van sneeuw

Gisteravond zat ik samen met onze zoon in de woonkamer toen dit kerstnummer van Wham voorbij kwam. Onze zoon refereerde toen aan een filmpje wat ik in 2009 heb opgenomen en wat hij heeft gemonteerd en op YouTube heeft geplaatst. Hij was toen 11 jaar. Na de aha-erlebnis van gisteravond doken we vandaag in mijn rijk gevulde fotoarchief. Met plezier, maar ook met enige weemoed haalden we ‘oude’ herinneringen op.

Op 22 december 2009 was er veel sneeuw gevallen. Zoveel sneeuw dat onze zoon ‘s avonds nog bedacht om een glijbaan te gaan maken. Toen was het al een avondmens. Behalve een filmopname maakte ik uiteraard ook een fotoserie.

Hieronder staat het filmpje wat onze zoon in die tijd zelf monteerde.

Onze kinderen vinden het leuk om van tijd tot tijd de foto’s te bekijken en de verhalen terug te lezen op mijn oude weblog. Jammer dat de foto’s zijn geconfisqueerd door Photobucket. Zie: deze post. Maar gelukkig kunnen ze dan terugvallen op mijn archief.