Het laarzenpad

Nadat ik de kapitein en passagiers van de Ecowaterliner had uitgezwaaid startte ik met de wandeling over het laarzenpad.

Het laarzenpad is alleen te bewandelen buiten het broedseizoen. Het traject wordt overbrugd met meerdere pontjes. Op het moment dat ik op het eerste pontje stapte kwam er om de hoek een ijsvogel met een visje in de snavel aangevlogen. Het pijlsnelle vogeltje kwam recht op mij af. In een split second zag de ijsvogel mij en wijzigde zijn koers. Ik was verrukt en had het nakijken. Halverwege de overtocht ben ik even gestopt om een foto te maken van de voormalige watertoren van Sint-Jansklooster. Deze toren is omgebouwd tot uitkijktoren. Die beklimming staat nog op mijn to do list.

Na een wandeling over het pad omzoomd met riet kwam ik op een open vlakte. Het riet beperkt enorm in het uitzicht, ik was dan ook blij dat ik halverwege het pad een aantal doorkijkjes had. Aan de boot en het materiaal te zien was de zomermaaier hier aan het werk.

Ik wandelde door naar de Beulakerwiede. Op de oever van deze plas heb ik langere tijd genoten van het mooie uitzicht en de geur van het water en de kragge. Ik zoomde in op een zeilboot en een kunstwerk. Het kunstwerk, de Beulaker Toren is van de hand van Alphons ter Avest. Onder deze weidse plas ligt het verdronken dorp, Beulake. De bewoners van dat gebied staken eind 18e eeuw rond het dorp zoveel turf voor de snel groeiende bevolking in Holland, dat de Zuiderzee het kwetsbare dorp tijdens een hevige storm volledig overspoelde. Volgens overlevering was alleen de kerktoren nog jarenlang boven het water zichtbaar. Op deze site van Bredewiederkrant kun je lezen over het kunstwerk.

Na het mooie moment op de oever van de Beulakerwiede wandelde ik verder naar het volgende pontje, nummer drie op de route. Dit pontje was op drift geraakt en moest ik dus eerst aan wal trekken. Het is overigens wel lastig om de pontjes te bedienen als je behangen bent met foto-apparatuur.

Bijna aan het eind van de route kwam ik wederom op een open stuk terecht. Op dit gedeelte zag ik tot twee keer toe een koninginnepage vliegen. Helaas bleven ze niet lang genoeg stil zitten om ze scherp in beeld te krijgen. Tussen het riet zat een vrouwtje rietgors verscholen en een kleine karekiet. Dat was een mooie toegift.

En toen was ik weer gearriveerd bij het bruggetje waar mijn wandeling begon. De route heeft het laarzenpad, maar met de droogte van de laatste tijd zijn laarzen echt niet nodig. Hoge stevige wandelschoenen zijn wel aan te raden, want het zijn geen gebaande padenโ€ฆ

19 thoughts on “Het laarzenpad

  1. Mooie serie Jetske, jammer dat het IJsvogeltje je te snel af was maar dat wordt weer goedgemaakt door de Rietgors en kleine Karekiet. Ik heb het laarzenpad eens in de winter gelopen, ook mooi. Moet er binnenkort ook maar weer eens heen ๐Ÿ˜ƒ

    Liked by 1 person

  2. Zo, dan heb ik het laarzenpad nu in ieder geval virtueel helemaal mee kunnen maken. Het was de moeite waard.
    Ik kan me herinneren dat we er eens geweest zijn op het moment dat er een groepje vrijwilligers aan het werk was. Verder dan halverwege zijn we indertijd helaas niet gekomen.
    Die toren van Sint Jansklooster lacht mij ook nog elke vrijwel keer uitdagend toe … ๐Ÿ˜‰

    Liked by 1 person

  3. Ik ben er eens geweest tijdens een wandeling maar dat was in het broedseizoen. Het pad was dus afgesloten. Het ziet er daar nog allemaal best groen uit daar maar ik betwijfel of de naam ”laarzenpad” nog wel van toepassing is ๐Ÿ™‚ Gezien je veelzijdigheid van je foto’s was je dus beladen met ettelijke kilo’s fotoapparatuur maar het heeft je een prachtige reportage opgeleverd

    Liked by 1 person

    • Riet staat in principe met de voeten in het water. Dat zal de reden zijn dat het er best groen was. We zijn net terug van de vakantie op de Veluwe. Op de zandgronden aldaar was het best dor.
      Ik zie de kiloโ€™s fotoapparatuur icm de wandeling tegenwoordig als workout. Was handig om een paar lichaamskiloโ€™s kwijt te raken. ๐Ÿ’ช๐Ÿ‹๏ธโ€โ™€๏ธ๐Ÿ˜ƒ

      Liked by 1 person

  4. Dit laarzenpad en die bij Kalenberg zijn mijn favoriete laarzenpaden, ik heb er vaak gewandeld. Ik kom er graag als het heeft geregend, dan doen ze hun naam eer aan. Ze zijn dan een stuk avontuurlijker en daar houd ik wel van.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.