Ik reed mijn vertrouwde route over de IJsdijk en Lancasterdijk op Texel. Meestal kies ik ervoor om van zuid naar noord te rijden, zodat ik links van me – binnendijks – goed zicht heb op de vogels. Af en toe zet ik de auto aan de kant, netjes in de berm, en maak ik foto’s vanuit mijn ‘mobiele kijkhut’.
Op een van die momenten zag ik een opmerkelijk tafereel. Een mannetje van de kokmeeuw deed herhaaldelijk pogingen om te paren met een vrouwtje. Zij was daar echter duidelijk niet van gediend. Ondanks zijn aanhoudende inspanningen bleef het vrouwtje standvastig en hield ze hem op afstand.
Een eindje verderop speelde zich een heel ander tafereel af. Daar verliep de paring van de kokmeeuwen wél met wederzijdse instemming. Het mannetje en vrouwtje waren duidelijk op elkaar afgestemd: na wat baltsgedrag en het nodige geroep kwam het tot een korte, maar succesvolle paring.
Ik reed verder en stopte zoals gebruikelijk bij Wagejot. Daar zag ik een ontroerend tafereel tussen een paartje kokmeeuwen: het mannetje had een visje meegebracht voor zijn partner.
Liefde en lust bij die vogels. Het is nu eenmaal lente.
Een mooie tijd van het jaar voor de vogels en dus voor de liefhebbers van vogels. 😃
Dat zijn prachtige taferelen die je laat zien. Schitterende reeks foto’s!
Als je inzoomt op de dierenwereld dan zie je vele mooie taferelen voorbij komen, daarom vind ik natuurfilms ook zo mooi.
Ja daar hou ik ook van.
Wat kan jij de vogels toch altijd mooi in beeld brengen.
Mooie series, het zat duidelijk aan alle kanten weer mee qua tijd en plaats.
Als je jezelf de tijd gunt dan valt er veel te ontdekken. Ik ben dan ook de hele middag op pad. 😉
Leuke serie, mooi in beeld gebracht. En de andere kokmeeuwen keken vrolijk toe 🙂
Dat mag in de dierenwereld. En de fotografe ook. 😅
Het blijft fascinerend 😀
Kokmeeuwen zijn prachtige vogels maar wel lawaaimakers. De liefde hing in de lucht en zorgde voor prachtige foto’s.
Dat is inderdaad kenmerkend voor meeuwen.
Het is inderdaad de tijd van het jaar, het is mooi om te zien.