Vanaf de Meenteweg sloeg ik linksaf de Hoogeweg op. Daar maakte ik het onderstaande vierluik.
De volgende stop was op mijn geboortegrond: de Wetering. Daar werd mijn blik getrokken door het fluitenkruid. Net op dat moment liep er een groepje wandelaars voorbij. Ze vermoedden waarschijnlijk dat ze op de foto kwamen, want zwaaiend en lachend liepen aan me voorbij.
In de vaart zwom een mannetje van de tafeleend. Deze soort had ik daar in de buurt nog niet eerder gezien.
Wordt vervolgd.
Is weer een prachtige reeks geworden. Bij de eerste vier doet de lucht de foto’s alle eer aan.
Dat heb ik ook zo ervaren. 😊
Wolken geven foto’s altijd een bijzondere sfeer. Hier is het niet anders.
Leuke naam, tafeleend. Lijkt op de naam van een gerecht met eend. 🙂
Whahaha, zo’n opmerking had mijn man ook kunnen maken. 😅
Ik heb meteen opgezocht hoe deze eend aan zijn naam komt, ook al zijn daar wat verschillende opvattingen over….
De naam tafeleend komt uit het Duits, maar de betekenis van tafel is niet eenduidig. De meest waarschijnlijke verklaringen zijn het paneelachtige uiterlijk van de vogel of een associatie met de eettafel.
Je zal er maar geboren zijn. Wat een mooie sfeer. Geboortegrond om fier op te zijn.
Dat ben ik zeker. En ook op mijn ouders, hoe zij in het leven stonden en wat ze ons hebben meegegeven. ❤️
Dat herken je vast bij jezelf. Dat is een groot voorrecht en niet iedereen gegeven.
Inderdaad, Jetske. Dat kan ik alleen maar beamen. Een goed nest is zo belangrijk.
Zoveel schoonheid in 1 blogpost. Wat verwen je ons weer.
Dankjewel. Ik verwen jullie graag. 😃
Mooi blogje met prachtige foto’s weer. Vooral de passage van die beide fietsers was op dat moment erg welkom stel ik me zo voor.
Leuk dat je met die mooie tafeleend weer een nieuwe soort kun afvinken.
Klopt helemaal. De fietsers laten enigszins het weerbeeld zien: jassen aan en wat gebogen tegen de wind. Ze maakten het beeld compleet.