In het boompje voor kijkhut de Meenthebrug zat een vogel met een opvallend lange staart. Mijn eerste gedachte was dat het een kwikstaart moest zijn, maar de kleuren kwamen niet overeen met die van een volwassen vogel. Al snel vermoedde ik dat het om een juveniele kwikstaart ging.
Juveniele kwikstaarten hebben een bruin-grijze kop en borst. Ze missen de kenmerkende zwarte kopkap van volwassen vogels. Ook is hun gezicht valer en minder contrastrijk, met weinig wit op de kop.
Een witte kwikstaart jaagt boven bladeren van de waterlelie en gele plomp door deze als platform te gebruiken. Schokkerig rent en springt hij van blad naar blad, pikt insecten van het oppervlak en maakt soms korte vluchtjes om vliegende prooien te vangen. Omdat de bladeren veel kleine insecten aantrekken, vormen ze een ideale jachtplek voor de kwikstaart.
Het boompje diende als rustpunt om het verenkleed weer op orde te brengen.
Even later vervolgde hij zijn jacht op insecten.
Heel mooie beelden van het kwikstaartje op die grote, groene bladeren.
Ik vind het zo bijzonder in de natuur dat een juveniel al zo jong hetzelfde gedrag vertoond als de ouder.
Leuk om dat vogeltje op jouw foto’s zo bezig te zien.
Op zulke momenten is het net alsof je naar een natuurfilm zit te kijken.
Leuke serie! Het is weer eens wat anders dan een witte kwikstaart die zijn kostje bij elkaar scharrelt op een landweggetje of zo.
Het was een mooi tafereeltje wat de tijd mooi verdreef tijdens het wachten op de ijsvogel.
Wauw weer een wonderlijk moment. Hoe mooi als je hem kunt volgen en rustig in de gaten houden.
Ik zat daar mooi op de eerste rang. Ik geniet daar zo van wat zich afspeelt in de natuur.
Zou ik ook doen. Kan het mij voorstellen.