In onze tuin zijn vele vogels op zoek naar een plekje om te broeden.
Maar niet ieder onderkomen is geschikt voor de belangstellende.
Wat gaat het worden, een verbouwinkje of een andere woning zoeken?
Dit gaat niet passen…
Vogels
Geboorteregeling bij ganzen
Op een zonnige namiddag reed ik door de Weerribben. Daar zwommen meerdere grauwe ganzen met jongen.
Grauwe ganzen broeden vaak bij andere grauwe ganzen in de buurt. Dat is handig, want zo kunnen hun kuikens af en toe naar de ‘ganzencrèche’. Jonge ganzen zwemmen bij opvangouders terwijl hun eigen ouders naar eten zoeken.
Zo’n crèche biedt ook bescherming tegen roofdieren. Het is moeilijker voor roofdieren om een dier uit een goed beschermde groep te roven. Grauwe ganzen krijgen vier tot zes kuikens per nest. Als je een grotere groep kuikens ziet zwemmen, weet je dus dat je een ganzencrèche ziet! Bron: is deze site.
Naast bovenstaand verhaal kwam ik op internet nog een verhaal tegen wat een verklaring zou kunnen zijn dat er bij sommige paren veel kuikens zwommen en bij ander paren maar een of twee.
De overlast van ganzen in De Weerribben is zo groot dat men daar gestart is met geboorteregeling. Met een drone worden de ganzennesten opgezocht. Vervolgens gaan de medewerkers van Staatsbosbeheer de eieren insmeren met maisolie. Door de olie kan er geen lucht meer door de poriën van de eierschaal en gaat het embryo dood. Voordat de eieren worden ingesmeerd wordt er één ei apart gelegd. Dit ei wordt niet ingesmeerd. Het ganzenpaar zal dus uiteindelijk één kuiken krijgen. Kijk voor het verhaal en een filmpje op de site van RTV Oost.
Ransuil alias Meneer de Uil
Een paar meter boven de ransuil uit deze serie zat nog een ransuil. Deze uil was groter.
Zou dat misschien een ouder zijn?
Deze uil deed me denken aan Meneer de Uil.
Een knipoog van de ransuil
Een paar dagen geleden liet ik de eerste serie zien van de ransuil. De ransuil zat verscholen tussen het groen van de conifeer. Nadat ik die foto’s had gemaakt liep ik naar de andere kant van de conifeer en koos een plekje verder weg van de boom zodat ik vrij zicht had op de uil.
De ransuil knipoogde tegen mij. Althans zo leek het.
Toen deze knipoog wel heel lang duurde moest ik bekennen dat de knipoog niet persoonlijk bedoeld was…
Op deze leuke en interessante site las ik de reden waarom de uil leek te knipogen. De uilen moeten overdag hun ogen tegen het licht beschermen en dat doen ze door de pupillen te vernauwen en de oogleden dicht te knijpen. Dit lezende denk ik dat het andersom is. De uil heeft normaal gesproken vast twee ogen dicht, maar omdat de uil mij in de gaten wilde houden, deed de uil één oog open.
Wordt vervolgd.
Verscholen hoog in een conifeer
In een hoge conifeer zat een ransuil verscholen.
We kregen elkaar in het oog.
En we hielden elkaar goed in de gaten.
Wordt vervolgd.
De groenling is terug
Vorige week ontdekte ik een paartje groenling in onze voortuin. Ze waren de hele winter niet te zien in onze tuin, dus ga ik er vanuit dat ze hebben overwinterd in warmere oorden. Ze deden zich tegoed aan de zonnebloempitten.
Het mannetje staat op de voorgrond en het vrouwtje op de achtergrond.
Het vrouwtje in beeld.
Groene specht zoekt naar mieren
In de boomsingel naast ons huis bivakkeert een paartje groene specht. Regelmatig horen we de groene specht met zijn kenmerkende ‘lach’ voorbij vliegen. De groene specht scharrelt zijn kostje bij elkaar op het perceel met kerstbomen. Soms hebben we geluk want dat zit de groene specht op het gedeelte met jonge kerstboompjes vlak naast ons huis.
Mijn man maakte deze foto vanachter het raam van de huiskamer.
Het belangrijkste voedsel voor de groene specht zijn mieren. Achter elkaar steekt de specht zijn puntige snavel in de grond om mieren te zoeken. Deze foto is genomen vanaf ons balkon.
En tot slot een foto die ik maakte terwijl ik verscholen zat achter de laurier.
Ze zijn enorm schuw. De meeste keren als ik naar buiten sluip en een plekje heb gevonden zijn ze gevlogen. Een keer stond ik op het balkon en had de specht mijn aanwezigheid niet in de gaten. Het is me toen gelukt om een filmpje te maken. Daarbij moest ik wel flink inzoomen en liet ik de camera rusten op het balkonhek.
Bonte specht kraakt een nestkastje
Zelfs binnenshuis hoorden we het geroffel van de specht. Met de camera sloop ik naar buiten. Omdat een nestkastje hol is draagt het geluid veel verder dan wanneer een specht op een boomstam roffelt.
Een bonte specht denkt een mooi plekje gevonden te hebben om een nest te bouwen. De voordeur moet nog wel wat ruimer worden gemaakt voordat hij erdoor past.
Bij de grutto’s
Afgelopen week ben ik naar de Ryptsjerksterpolder gereden. Dit natuurgebied ligt ten noordoosten van Leeuwarden. Ieder jaar strijken daar duizenden grutto’s neer na hun lange reis vanuit het zuiden. Vanaf de parkeerplaats wandelde ik naar het bruggetje.
Vanaf het bruggetje had ik een mooi zicht op de Koaiboutfeart.
Vanuit de auto had ik gezien dat het waterpeil in dit plas-drasgebied al flink was gezakt. Dat betekende automatisch dat de grutto’s heel ver weg zouden zitten. Met de verrekijker liet ik mijn blik glijden over de duizenden vogels. Ik zag smienten, ganzen, meeuwen, grutto’s, kieviten en aalscholvers. Met de Nikon bridgecamera zoomde ik flink in. Ik had al gelijk door dat de vogels te ver weg zaten. Op de computer werd mijn vermoeden bewaarheid. Het heeft geen bruikbare foto’s opgeleverd.
In maart 2019 was ik ook in de Ryptsjerksterpolder. Toen was ik er twee weken eerder. Het water stond toen tot aan de dijk. De duizenden vogels waaronder de grutto’s zaten toen dichterbij. Dit jaar was ik dus te laat.
Terwijl ik met deze post bezig was zocht ik meer informatie op internet. Ik kwam toen terecht op deze site van Vroege Vogels. Daar las ik over een interessant veldonderzoek naar het trekgedrag van grutto’s. Filmer Herman Zeilstra kreeg de kans om de jonge grutto’s, van ei tot uitvliegen en de terugkeer, van zeer dichtbij te filmen. De documentaire werd uitgezonden op 13 maart bij NPO2 en op 14 maart bij Omrop Fryslân. Zie Omrop Fryslân.
Omdat het deze keer niet is gelukt om de grutto’s in de Ryptsjerksterpolder vast te leggen laat ik hier een aantal foto’s zien die ik heb gemaakt in maart 2019. *Klik op de foto voor groot formaat*
In 2019 heb ik ook een filmpje gemaakt.
Gelukkig was ik niet alleen voor de grutto’s naar het hoge noorden gereisd. Ik heb het gecombineerd met een bezoek aan mijn lieve voormalige collega. Onder het genot van een heerlijke lunch hebben we gezellig bijgepraat. Als vanouds. Toen de jongens uit school kwamen hebben we met elkaar een wandeling gemaakt in de natuur.
Vanwege het broedseizoen waren de meeste wandelroutes niet toegankelijk en stonden we meerdere keren voor een afgesloten hek. Gelukkig vonden we uiteindelijk deze route.
Deze jongens zijn echte buitenjongens. Het was dan ook heel gezellig om zo met elkaar op pad te gaan. De oudste test hier zijn onderwatercamera.
Jongens zijn geen jongens als ze niet even proberen hoe ver ze kunnen gaan. Natuurlijk stopten ze net op tijd voordat hun laarzen volliepen met water.
Ik heb dan geen acceptabele foto’s van de grutto’s kunnen maken, de dag was in ieder geval zeer geslaagd.
Grote zaagbek, twee mannetjes en een vrouwtje
Op die mooie en bijna windstille vrijdag zag ik wederom een paartje grote zaagbek zwemmen. Beide eenden hadden net een lekker hapje verschalkt. De meerkoet keek reikhalzend toe.
Bij de foto hierboven zwom het paartje voor de observatiewand. De foto is dan ook met tegenlicht gemaakt. Ik had het geluk dat het paartje even later ging foerageren aan de zijkant van de observatiewand. Je hebt dan meteen ander licht en andere kleuren.
Zoals ik in deze serie al schreef blijft er vaak alg hangen aan de gekartelde snavel. Tijdens mijn langdurige observatie concludeerde ik dat ze dat zelf niet prettig vinden. Ze deden er tenminste alles aan om de alg van hun snavel af te schudden en te spoelen. Jammer genoeg kan mijn bridgecamera die hele snelle beweging niet scherp vastleggen.
Vorige keer zwom er één mannetje en één vrouwtje. Deze keer kwam er een tweede mannetje bij. Ze zwommen en foerageerden vanaf die tijd met z’n drieën. Het had er alle schijn van dat ze het samen prima konden vinden.
Het foerageren werd van tijd tot tijd onderbroken met het poetsen van de veren. Het mannetje schudde zich hier eens lekker uit.
Wordt vervolgd.
Schrijven met Licht 