Vogels

De kluut op Texel

/ Jetskefotografie / 10 Comments

De Kluut broedt vrijwel overal in het Waddengebied, vooral in de nabijheid van ondiepe brakke plasjes binnendijks. In de kolonie van grote sterns op Texel was de kluut dan ook te vinden.

‘De kluut wijst met z’n snavel naar z’n snuut’,  luidt het ezelsbruggetje. Deze kromme snavel beweegt een kluut door een laagje fijn slib. Zodra een kluut een ongewerveld diertje als een garnaaltje tussen zijn snavel voelt, klapt hij zijn snavel dicht.

Ze wisselen het foerageren af met een moment van poetsen en een moment van rust. Dit gebeurt zittend of staand waarbij ze één poot hebben opgetrokken.

Een jonge kluut in ruste.

In onderstaande serie kun je zien tot hoe ver de kluut met zijn lange poten wegzakt in het slib. De vogel moest zelfs zijn vleugels even gebruiken om in evenwicht te blijven. Als de kluut uit het slib stapt zie je dat hij tot zijn ‘knieën’ was weggezakt. Ik zat hier verstopt achter de zuring, daarom lukt het om deze fotoserie te maken met de Canon zoomlens van 70 – 200 mm.

Kolonie grote sterns op Texel

/ Jetskefotografie / 9 Comments

Tussen de oude en nieuwe waddendijk op Texel zat een kolonie grote sterns. Deze kolonie zat op loopafstand van ons vakantiehuis. Met de camera’s mee nam ik er regelmatig een kijkje.  Het waren er verschrikkelijk veel, wellicht wel duizenden. Het was een indrukwekkend gezicht en een oorverdovend lawaai. Zie deze site voor meer informatie over de grote stern op Texel.

Vele voorbijgangers stopten om het spektakel te  aanschouwen.

Van tijd tot tijd vloog er een grote groep sterns op. Het ziet er voor ons ongeordend uit. Het is een wonder dat ze niet tegen elkaar aanvliegen.

Tussen de volwassen sterns staan de bontgekleurde jongen.

De sterns visten op de Waddenzee. Hun voedsel bestaat vooral uit zandspiering, haring en sprot. Ze namen hun buit mee naar de kolonie om daar aan hun jongen te voeren. Het viel nog niet mee om de snel vliegende sterns goed op de foto te krijgen. Met de bridgecamera lukte het sowieso niet. Het is me gelukt met de Canon zoomlens. Ik heb diverse instellingen geprobeerd en na veel geduld en vele pogingen heb ik er een acceptabele serie aan overgehouden.

This slideshow requires JavaScript.

IJsvogel

/ Jetskefotografie / 12 Comments

Mijn lievelingsvogel is de ijsvogel. Het was al enige jaren geleden dat ik een ijsvogel heb vastgelegd. Een vriendin, een (natuur)fotografe vertelde mij dat ze een ijsvogel had gefotografeerd. Ze liet mij de prachtige foto zien. Ze had de ijsvogel kunnen vangen met een visje in de snavel. Ze legde uit waar de locatie was en zo ging ik op stap naar een, voor mij onbekend, natuurgebied in de provincie Groningen.

Na een prachtige wandeling kwam ik uit bij een vogelkijkhut. Toen ik goed en wel in de hut was werd ik door een fotograaf gewezen op een ijsvogel.  De ijsvogel zat op een tak dichtbij de kijkhut. Dat was wel heel erg treffen.

Ik maakte eerst een aantal foto’s met mijn Canon zoomlens van 70-200 mm. 200 mm was niet genoeg om de ijsvogel voldoende dichtbij te halen.

Ik viste mijn Nikon bridgecamera met 60 x zoom uit de fototas. Met deze camera maakte ik onderstaande foto’s.

De ijsvogel speurende het water af. Ik hoopte dat de ijsvogel zou gaan vissen, maar helaas zat dat er niet in. Wellicht dat ik nogmaals naar deze kijkhut ga als het beter visweer is…

Grauwe klauwier in de herkansing

/ Jetskefotografie / 10 Comments

In deze post plaatste ik foto’s van de grauwe klauwier. Het plekje die de klauwier toen had gekozen en de lichtomstandigheden werkten toen niet mee voor een goede fotoserie. Een paar weken later ging ik in de herkansing. Toen ik met de fiets op de plek aankwam trof ik daar een natuurfotograaf. Hij tipte mij over de uitkijkpost van dit vogeltje. Als ik dat plekje in de gaten hield dan was er een grote kans dat ik de grauwe klauwier goed in beeld zou krijgen.

Ik koos een strategische plek. Het mannetje kwam al snel in beeld, maar koos een aantal keren een minder gunstig plekje dan de plek die de fotograaf had aangewezen. Op onderstaande foto’s laat het mannetje zich wel mooi van achteren bekijken.

Even later koos het mannetje een plekje binnen een omlijsting van takken. Ook niet verkeerd.

Vervolgens landde de grauwe klauwier op een tak van een klein boompje. Met deze plek was ik ook tevreden. Het vogeltje zat mooi in het zonnetje alle kanten op te kijken.

Tenslotte koos het mannetje zijn vaste uitkijkpost. Op dat plekje liet hij zijn zang horen. Even later keek hij met zijn zwarte masker recht in de camera en tenslotte bleef hij poseren terwijl hij een smakelijk hapje had bemachtigd.

 

Putter plukt kale jonker

/ Jetskefotografie / 6 Comments

Na de fotoserie van de smaragdlibel liep ik richting het bruggetje. Vanuit de verte zag ik dat het bankje bezet was. Jammer.

Bij het bruggetje ontmoette ik voor de tweede keer de aardige mevrouw uit Kalenberg. Even daarvoor waren we allebei onze eigen weg gegaan. We kwamen weer gezellig aan de praat en wisselden onze recente foto-ervaringen uit. Tijdens dat gesprek viel mijn oog plotseling op een vogeltje wat landde op een kale jonker aan de overkant van de sloot. Uit de verte zag ik al dat het een putter was. Zachtjes wees ik haar op de putter. Met de camera in de aanslag slopen we, gebukt achter het struweel, richting de putter. Zo nu en dan richtten we ons een beetje op en maakten we een foto.

De putter moest soms moeite doen om in balans te blijven. Mijn bridgecamera kan een dergelijke vleugelslag niet bevriezen. Ach, een vleugelslag in beweging heeft ook wel weer wat.

De putter had ons waarschijnlijk niet in de gaten en bleef rustig doorgaan met het plukken van de kale jonker….

De natuurfotografe uit Kalenberg had mij even daarvoor verteld dat ze geen vogelaar was. Ze was echter wel blij met deze waarneming en fotoserie. Ze bedankt mij hartelijk voor de tip. Vlak voordat ze op de fiets stapte nodigde ze mij uit om vooral een keer een bakkie te komen doen in Kalenberg.

En die meneer op het bankje, die zat eerste rang. Hij heeft vast genoten van de capriolen van die ‘gekke’ dames…

Dodaars tussen de waterlelies

/ Jetskefotografie / 8 Comments

Al fietsend over het Commissaris Cramerpad in Holtveen werd ik verrast door een prachtig ven met roze en witte waterlelies. Ik stapte van de fiets en genoot van het prachtige uitzicht.

Uiteraard heb ik ook even ingezoomd op de roze waterlelies. Met als bijvangst een jasje van een uitgeslopen juffer. Ook een groene kikker contrasteerde mooi bij het roze van de waterlelie.

Toen ik daar stond te fotograferen zag ik aan de overzijde van het ven een watervogel zwemmen. Door flink in te zoomen kon ik de watervogel goed in beeld krijgen. Op dat moment wist ik nog niet om wat voor watervogel het ging. Met behulp van internet op mijn telefoon werd ik dat snel gewaar. Het was een dodaars.

Deze dodaars dook niet zoals gebruikelijk veelvuldig onder, maar zwom wat heen en weer voor de waterlelies. Op een gegeven moment leek het deze watervogel toch veiliger om beschutting te zoeken tussen de waterlelies.

De dodaars is onze kleinste futensoort. Deze schuwe watervogel is zelfs nog een slag kleiner dan de meer bekende waterhoen. De dodaars is een broedvogel van ondiepe en beschutte wateren met een rijke oeverbegroeiing en onderwatervegetatie, zoals moerasgebieden, vennen en meren. Bron: deze site. Op onderstaande overzichtsfoto is te zien dat de dodaars een slim plekje had gevonden tussen de waterlelies, hij is zo bijna niet te zien.

 

Weerspiegelingen in het ven

/ Jetskefotografie / 8 Comments

Op een bewolkte dag stond ik aan een ven aan het Commissaris Cramerpad.

Ik zoomde in op de weerspiegeling.

 

Een nijlgans dobberde in alle rust op het water.

Een specht voert jongen

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Op een namiddag fietste ik over een fietspad in Drenthe. Plotseling hoorde ik een piepende boom. Een bijzondere gewaarwording.

Al snel ontdekte ik het gat waar het piepende geluid vandaan kwam. In een eikenboom zat een nest met met jonge spechten. Om een goed beeld te schetsen van mijn waarneming maakte ik er een filmpje van.  Na een korte opname liet ik het nest en de ouders met rust. Op grote afstand stelde ik mij verdekt op en richtte mijn camera op de boomstam. Ik maakte ook een paar korte filmpjes van de ouder die kwam voeren. Het geheel heb ik aan elkaar gesmeed en het resultaat is hieronder te zien.

Ik heb daar best een tijdje staan posten en foto’s gemaakt van de specht. Gekleed in korte broek en blouse met korte mouwen was dat geen pretje. De neefjes (mietsen) wisten me wel te vinden. Deze foto’s zijn gemaakt met de Nikon bridgecamera.

Een paar dagen later ben ik nog een keer teruggegaan met een andere camera. Voor die gelegenheid had ik alle lichaamsdelen bedekt. Alleen mijn neus en ogen waren nog vrij. Ook toen werd ik aan alle kanten belaagd door dorstige neefjes, maar ze kregen op deze manier geen kans om mijn bloed te drinken. Deze foto’s zijn gemaakt met de Canon spiegelreflex met 70 – 200 mm zoomobjectief.

Grauwe klauwier

/ Jetskefotografie / 12 Comments

Onlangs schreef Willie op haar weblog over de grauwe klauwier in Dwingelderveld. Omdat ik ook regelmatig in Dwingelderveld ben te vinden vroeg ik aan Willie in een privé-bericht waar ik dan moest zijn. Willie heeft me dat keurig uitgelegd en zo ging ik op pad. Na lang speuren met de verrekijker heb ik de grauwe klauwier in een flits voorbij zien komen, maar het was ook niet meer dan dat. Een week later ben ik er weer naartoe gegaan. Ik zat nog maar goed en wel op het bankje en warempel de grauwe klauwier vloog voor mij langs en streek neer op een lage tak van een enorme eikenboom.

Met de bridgecamera kan ik ver inzoomen, maar een dergelijke camera heeft ook beperkingen en dat heb ik op dat moment wel gemerkt. Het licht werkte niet mee en  de grauwe klauwier had ik ook nog eens een donker plekje gekozen. Toch ben ik wel blij met deze fotoserie.

De grauwe klauwier staat op de Rode Lijst van Nederlandse broedvogels als ‘bedreigd’. De afname van de grauwe klauwier in de vorige eeuw heeft zeker te maken met de aftakeling van het agrarisch buitengebied. Vooral het verdwijnen van talloze heggen en struwelen en de forse afname van veel grote insecten heeft een slechte uitwerking gehad op de soort. Verder speelde het verdwijnen van woeste gronden en verruiging door zure regen – speciaal in de duinen – een rol. Heeft zich door uitgekiend beheer hersteld in natuurgebieden in Oost- en Noordoost-Nederland. Herstel in de duinen blijft nog achter. Bron: site van de vogelbescherming.

Het is wel verslavend want nu wil ik binnenkort nogmaals terug om te proberen betere foto’s te krijgen. Voor een prachtige fotoserie van dit vogeltje verwijs ik naar het het weblog van Willie.