Klederdracht en knieperties

Na ons vaartochtje over het Bovenwiede en door de slootjes in Giethoorn kwamen we weer aan bij het vakantiehuis.

Terwijl onze vrienden de nodige spullen bij elkaar zochten genoten wij nog even van het uitzicht rondom het vakantiehuis. Even later wandelden we met z’n vieren naar de parkeerplaats. De mannen waren al lang uit zicht verdwenen. Mijn vriendin en ik vormden de achterhoede.

Op het pad terug passeerden we een paartje eenden. Het mannetje was anders ‘gekleed’ dan de gebruikelijke wilde eend. Op internet zag ik dat dit een parkeend was. Zie deze site van Waarneming.

Het was inmiddels veel drukker geworden op de paden en op het water. Hier en daar was er al een beetje sprake van filevorming. Dat niet iedereen bedreven is in het (normaal) besturen van een huurbootje dat bewijst dit filmpje.

Bij Museum Giethoorn ´t Olde Maat Uus werd er knieperties gebakken. De vrijwilligers waren gekleed in Gieterse klederdracht. De knieperties vonden gretig aftrek.

Varen over het Bovenwiede

Naast het vakantiehuis staat een botenhuis. Onze vrienden hadden de beschikking over een aantal kano’s en een boot met aanhangmotor.

We kozen voor een vaartocht met ‘de ware jacob’.

Vanaf het botenhuis voeren we via een slootje richting het Bovenwijde. Dat spreek je uit als Bovenwiede.

De weer-app voorspelde geen neerslag toch zag het er dreigende uit. We waren er niet helemaal gerust op. We staken het Bovenwiede over en voeren de Klossenvaart in. Zie Google Maps. De dreigende lucht gaf een mooi samenspel tussen wolken en zon. De donkere wolk trok om ons heen en we hebben geen drup regen gehad. De dreigende lucht veranderde tijdens de vaartocht in een lucht met vriendelijke bewolking. Afijn vaar maar met ons mee…

Op weg in Giethoorn

Onlangs werden we uitgenodigd door vrienden om een ochtend bij hen door te brengen in een vakantiehuis in Giethoorn. Zoals met zoveel huizen in Giethoorn is dit huis niet per auto bereikbaar. We parkeerden onze auto nabij ´t Achterhuus en wandelden de 400 meter naar de vakantiewoning.

Ondanks dat de weersverwachtingen niet zo goed waren was het een prachtige ochtend. Doordat we vroeg waren was het nog rustig in Giethoorn. De route naar het huis voert over kleine paadjes, over oevers van kleine slootjes en langs andere vakantiehuizen. Het voelt altijd net alsof je bij andere mensen over het erf loopt.

De ruime vakantiewoning heeft een prachtige ligging.

Vanaf het terras kijk je uit op het Bovenwiede.

Twee jaar geleden zat er vlakbij het vakantiehuis een kleine karekiet. Ik heb daar toen vanaf het balkon een fotoserie van gemaakt. Zie dit bericht. Jammer genoeg had de kleine karekiet dit jaar geen plekje gekozen in het rietveldje voor het vakantiehuis. Een rietgors had daar wel zijn zangpost, regelmatig was de rietgors al zingen te zien terwijl hij aan de langste rietstengel hing.

We nuttigden de koffie met wat lekkers op het terras voor het huis, uit de wind.

Plotseling kwam er een luidruchtig groepje vogels aangevlogen. Ze streken neer in een boompje naast het terras. Het waren jonge koolmeesjes. Ik had mijn camera met telelens gelukkig binnen handbereik.

Hoewel ze zichzelf al wel moeten redden vinden ze het ook makkelijk dat de ouder hen zo nu en dan wat toestoppen.

In de volgende serie stappen we in de boot.

Varen door de Dorpsgracht in Giethoorn

En als je dan aan de oever van de Bovenwiede staat en de bootjes ziet varen en de geur van het water ruikt dan lokt het om ook zelf te gaan varen…

En die mogelijkheid was er. Bij  het vakantiehuis was er een boot met aanhangmotor en twee kano’s aanwezig. Mijn vriendin vindt varen ook geweldig, maar kan de boot met aanhangmotor niet zelfstandig bedienen. Ik ben aan het water opgegroeid en van jongs af aan met boten in de weer geweest, dus nam ik de rol van schipper op mij. We voeren eerst over het Bovenwiede.

Vanaf het Bovenwiede voeren we naar de Dorpsgracht. Normaal gesproken is de Dorpsgracht vol met huurboten met toeristen en dan met name toeristen uit Aziatische landen. Nu, tijdens de corona-crisis was het er heerlijk rustig.

Het is voor de middenstand niet goed, maar ik vond het genieten zo. Het voelde weer net als vroeger…

We werden verwend met een heerlijk maaltijd. Bij het afscheid blijft het onwennig dat je dit heerlijk samenzijn niet kunt afsluiten met een omhelzing…

Kleine karekiet

Onlangs waren we op bezoek bij vrienden in een vakantiehuis aan het Bovenwiede. Zie Google Maps. Het was prachtig weer en we zaten buiten. We konden zo de 1,5 meter afstand handhaven.

Ik had mijn camera meegenomen, want ik was door onze vrienden getipt dat de kleine karekiet zich liet horen in het riet bij het vakantiehuis. Vanaf het balkon aan de voorkant van het huis had ik mooi zicht op de voortuin en het Bovenwiede.

Toen we bij het huisje aankwamen hoorde ik al direct het riedeltje van de kleine karekiet. In tegenstelling tot de rietzanger zit de kleine karekiet meer verscholen in het riet en laat zich dan ook niet snel zien en vastleggen. Al snel bleek dat het balkon een geschikte plek was om de kleine karekiet te zien en vast te leggen. Toen de kleine karekiet iets hoger in het riet zat dan normaal kon ik vanaf mijn hoge plekje mooi inzoomen op de kleine karekiet.

Bij het vakantiehuis waren er wolken neefjes (mietzen) aanwezig. Doordat er een stevige bries stond hadden we gelukkig geen last van de neefjes. Op onderstaande foto wordt het vogeltje omringd door neefjes.

De kleine karekiet is in Nederland een algemene broedvogel in rietvelden die aan water grenzen. De kleine karekiet lijkt veel op de bosrietzanger. De bosrietzanger liet ik hier op 27 mei zien. De kleine karekiet zingt echter een vrij eenvoudig krassend liedje, terwijl de bosrietzanger urenlang kan doorzingen.

De Nederlandse naam van de karekiet is een zogenaamde onomatopee. Dat wil zeggen dat hij net als bijvoorbeeld de koekoek en de kievit, met enige variatie, zijn eigen naam zingt.

Ik denk dat veel mensen dit liedje kennen…
Karre karre kiet kiet kiét
Je hoort me wel maar je ziet me niet niet niét

Op deze site vond ik ook nog een ander liedje…
Kare-kare-kiet-kiet-kiet.
Mijn nestje zit in ‘t riet
Van je leven vind je het niet, niet, niet!