Wolkenluchten en nog meer aan de Rietweg

Na de fotosessie aan de Wetering was de volgende stop de Rietweg, de weg tussen mijn geboorteplaats Wetering en het gehucht Nederland. Ook daar genoot ik van kleurrijke bermen, met daarboven indrukwekkende wolkenluchten.

Terwijl ik daar stond te fotograferen, passeerden fietsers en wandelaars. Ook reden er enkele landbouwvoertuigen van het verderop gelegen bedrijf Weerribben Zuivel voorbij. De bestuurders zwaaiden hartelijk naar mij.

Aan de hoeveelheid bloemen lag het niet, maar insecten waren er slechts mondjesmaat. Het weer werkte natuurlijk ook niet echt mee. Uiteindelijk zag ik één hommel en één klein geaderd witje.

Vanuit de auto speurde ik naar vogels. Door de harde wind bleven ze grotendeels verscholen in het riet. Thuis ontdekte ik dat ik een rietzanger en een grasmus op de foto had weten vast te leggen.

Wordt vervolgd.

Dreigende wolkenluchten, frisgroen en kruidenrijk grasland

Voordat we werden getrakteerd op een periode met prachtig lenteweer, hadden we wekenlang te maken met wisselvallig weer en regelmatig buien. Voor de natuur was deze regen meer dan welkom. Op een van die dagen met dreigende luchten maakte ik een rondje bij ons in de buurt.

Het voorjaar vind ik de mooiste tijd van het jaar, met al het frisse groen dat weer tot leven komt. De varens zijn zó groen en ongeschonden dat het bijna lijkt alsof ze kunst zijn.

Aan de Hooiweg zag ik een reebok lopen. Jammer genoeg verdween hij meteen in de bosschage toen ik de auto in de berm parkeerde.

Op Westenwold fotografeerde ik een dreigende lucht boven het kruidenrijke grasland, terwijl de buien om mij heen trokken. Langs de weg staan drie abelen, ook wel ‘de bomen met de ogen’ genoemd. In de verte zat een graspieper op een paaltje.

Wordt vervolgd.

Waterhoos boven de Kretenzische Zee

De ochtend na de kleurrijke zonsondergang deden we de gordijn open en toen zagen we dit weerbeeld. We wisten dat het weer zo omslaan, maar dit was toch wel even slikken.

We gingen naar de ontbijtzaal vanwaar we uitkeken op het zwembad en de imposante wolkenluchten.

Plotseling zagen we een bijzonder fenomeen boven zee. Het was een waterhoos. De waterhoos was langere tijd aanwezig en schoof van het oosten naar het westen. Nadat ik met de telefoon een foto had gemaakt sprintte ik naar de kamer om vanaf het balkon foto’s te maken met de spiegelreflexcamera en de bridgecamera.

Na het ontbijt maakte ik een wandeling in de buurt van het hotel. De dreigende wolkenluchten waren wel mooi om te zien. Boven de bergen was de lucht dreigender en daar regende het ook al. Het duurde niet lang tot het ook boven de Kretenzische Zee en aan de kust heel hard ging regenen. De rest van de dag was het noodweer. Vanuit Nederland kregen we appjes van ongeruste vrienden en collega’s. Ze hadden in het nieuws gelezen en op het nieuws gehoord over het noodweer op Kreta. Wij zaten gelukkig hoog en droog op onze hotelkamer.