Month: June 2020

Melkenstijd

/ Jetskefotografie / 12 Comments

Nadat ik het icarusblauwtje en de boompieper had vastgelegd aan de Oude Hoogeveenseweg vervolgde ik mijn fietstocht. Even verderop trof ik grote grazers aan.

Het fietspad Oude Hoogeveenseweg gaat over in fietspad Achter Het Zaand. Op een gegeven moment sloeg ik rechtsaf en kwam ik uit bij Kraloo. Het was al niet meer zo heel vroeg en mijn fietstochtje werd ongemerkt groter dan dat ik aanvankelijk van plan was. Eigenlijk wist ik niet meer zo goed waar ik was. Ik hoopte dat er snel een pad naar rechts zou komen zodat ik de heide kon oversteken richting de radiotelescoop. Het fietspad in de buurt van Kraloo ging door een stukje bos. Zie Google Maps. Plotseling zag ik aan de rechterkant melkkoeien over een bospad lopen. Dat was een bijzonder gezicht. Al snel zag ik hoe dat kwam…

De koeien werden binnengehaald voor het melken. Het weiland lag redelijk ver verwijderd van de boerderij. De dames hadden volop belangstelling voor de fotograaf en hadden geen haast.

Ik maakte een praatje met de boer. Hij vertelde dat hij ‘s nachts de koeien op stal liet staan om bij te voeren. Het gras in het weiland groeide nauwelijks vanwege de langdurige droogte.

De boer wees me de kortste weg terug naar Dwingeloo. Dat die weg niet zo kort was bleek pas achteraf. Onderweg genoot ik van de omgeving en van de doorkijkjes naar mooie huizen.

Via Ruinen kwam ik uiteindelijk uit bij het bekende Heidepad. Het laatste traject voordat ik weer bij de auto was. Door de straffe tegenwind was het nog een hele trap.

Boompieper poetst zijn verenkleed

/ Jetskefotografie / 11 Comments

In Dwingelderveld staan en liggen hier en daar dode bomen. Dergelijke bomen bieden een mooie uitkijk- en zangpost voor de vogels. Ook voor een fotograaf is het prettig als een vogel daar zijn plekje kiest, op deze manier heb je geen last van hinderlijke takken of gebladerte.

En zo trof ik het tijdens mijn fietstocht dat een boompieper een plekje had gekozen in een dode boom.

De boompieper leek geen angst te hebben voor mij en bleef mooi poseren. Nadat hij even om zich heen had gekeken en zijn zang had laten horen ging hij uitgebreid zijn verenkleed poetsen.

Ik schrijf ‘hij’ maar het kan ook niet zo goed een vrouwtje zijn geweest, qua uiterlijk zit er geen verschil tussen een mannetje en een vrouwtje.

Icarusblauwtje

/ Jetskefotografie / 14 Comments

Als ik ga fietsen in bijvoorbeeld Dwingelderveld neem ik twee camera’s mee. De lichtgewicht Nikon bridgecamera hang ik om mijn nek en rechterschouder. Die heb ik dan snel bij de hand als ik bijvoorbeeld een vogel zie. Tevens gebruik ik de Nikon voor het maken van landschapsfoto’s. De Canon spiegelreflex met macro-objectief heb ik in de fietstas. Die pak ik als ik bijvoorbeeld een vlindertje zie vliegen.

Ik maakte een fietstocht in Dwingelderveld. Ik had net een fotoserie gemaakt van de fitis met een snavel vol met voedsel en wandelde verder met de fiets aan de hand. Plotseling zag ik rond de bloeiende braamstruiken een blauwtje vliegen. Ik ‘parkeerde’ mijn fiets en pakte mijn body met macro-objectief en ging op jacht. Het vlindertje liet zich niet eenvoudig vangen. Iedere keer als ik in de buurt kwam ging het blauwtje een paar meter verderop zitten.

Maar de aanhouder wint, het lukte om dichterbij te komen. De vlinder spreidde tijdens het foerageren enkele malen de vleugels. Op de computer kon ik met zekerheid vaststellen dat het een icarusblauwtje was en wel een vrouwtje.

In de buurt van het blauwtje, op een andere bloem zat een grote mier. Toen de mier zijn eigen bloemetje had afgestruind ging hij naar het bloemetje van het blauwtje. Het icarusblauwtje liet zich gemakkelijk verjagen.

Met een blij en voldaan gevoel stapte ik weer op de fiets op weg naar de volgende uitdaging…

Een fitis met voedsel voor de jongen

/ Jetskefotografie / 8 Comments

Tijdens mijn fietstocht over een fietspad in Dwingelderveld hoorde ik de roep van een vogel. Ik noem mijzelf een amateur vogelaar en moet nog veel leren en zeker op het gebied van vogelgeluiden. Op dat moment wist ik dan ook niet om wat voor vogel het ging. Een vogel heeft in de regel een zang en een roep. Beide hebben een functie. Op deze interessante site kun je erover lezen. Ook kun je daar lezen hoe het geluid van een vogel wordt gevormd, een vogel heeft namelijk geen stembanden…

Maar nu terug naar de roep van de vogel op die bewuste middag. Ik speurde in de hoge boom boven mijn hoofd. Plotseling zag ik iets bewegen en ontdekte ik het vogeltje. Met de Nikon bridgecamera zoomde ik in.

Het vogeltje had een snavel vol met voedsel. Pas thuis op de computer leerde ik dat het een fitis was. De fitis vloog met de snavel vol met voedsel van de ene tak naar de andere tak. De fitis wilde de jongen voeren, maar vermoedelijk stond ik in de weg. Nadat ik de fitis in diverse poses had vastgelegd besloot ik het vogeltje niet langer te ‘plagen’ en fietste ik verder.

Wordt vervolgd. 

 

 

Varen door de Dorpsgracht in Giethoorn

/ Jetskefotografie / 11 Comments

En als je dan aan de oever van de Bovenwiede staat en de bootjes ziet varen en de geur van het water ruikt dan lokt het om ook zelf te gaan varen…

En die mogelijkheid was er. Bij  het vakantiehuis was er een boot met aanhangmotor en twee kano’s aanwezig. Mijn vriendin vindt varen ook geweldig, maar kan de boot met aanhangmotor niet zelfstandig bedienen. Ik ben aan het water opgegroeid en van jongs af aan met boten in de weer geweest, dus nam ik de rol van schipper op mij. We voeren eerst over het Bovenwiede.

Vanaf het Bovenwiede voeren we naar de Dorpsgracht. Normaal gesproken is de Dorpsgracht vol met huurboten met toeristen en dan met name toeristen uit Aziatische landen. Nu, tijdens de corona-crisis was het er heerlijk rustig.

Het is voor de middenstand niet goed, maar ik vond het genieten zo. Het voelde weer net als vroeger…

We werden verwend met een heerlijk maaltijd. Bij het afscheid blijft het onwennig dat je dit heerlijk samenzijn niet kunt afsluiten met een omhelzing…

Neefjes en andere beestjes

/ Jetskefotografie / 10 Comments

In het vorige logje schreef ik dat er bij het vakantiehuis wolken neefjes (mietsen) aanwezig waren, waarop Klaproos zich afvroeg of er een hele familie huisde. En ook Willy moest ‘neefjes’ opzoeken Met neefjes (mietsen) bedoel ik die vervelende steekmugjes. Op onderstaande foto zie je tegen een donkere achtergrond een wolk neefjes in de lucht.

Er zijn vele benamingen voor deze lastige beestjes. Behalve neefjes worden ze ook wel mietsen, knutten, knaasjes, knijten, mampieren, meurzen of zandvliegjes genoemd. Dat is het nadeel van wonen in drassig gebied. Op de site van de Brederwiedekrant staat o.a. beschreven wat helpt als je belaagd wordt door mietsen. De miets trekt zich na de langste dag terug. Daarna zijn we verlost van deze stekende insecten.

Behalve mietsen heb ik daar nog meer beestjes vastgelegd…

Morgen het vervolg met een vaartocht door de rustige Dorpsgracht.

 

Kleine karekiet

/ Jetskefotografie / 13 Comments

Onlangs waren we op bezoek bij vrienden in een vakantiehuis aan het Bovenwiede. Zie Google Maps. Het was prachtig weer en we zaten buiten. We konden zo de 1,5 meter afstand handhaven.

Ik had mijn camera meegenomen, want ik was door onze vrienden getipt dat de kleine karekiet zich liet horen in het riet bij het vakantiehuis. Vanaf het balkon aan de voorkant van het huis had ik mooi zicht op de voortuin en het Bovenwiede.

Toen we bij het huisje aankwamen hoorde ik al direct het riedeltje van de kleine karekiet. In tegenstelling tot de rietzanger zit de kleine karekiet meer verscholen in het riet en laat zich dan ook niet snel zien en vastleggen. Al snel bleek dat het balkon een geschikte plek was om de kleine karekiet te zien en vast te leggen. Toen de kleine karekiet iets hoger in het riet zat dan normaal kon ik vanaf mijn hoge plekje mooi inzoomen op de kleine karekiet.

Bij het vakantiehuis waren er wolken neefjes (mietzen) aanwezig. Doordat er een stevige bries stond hadden we gelukkig geen last van de neefjes. Op onderstaande foto wordt het vogeltje omringd door neefjes.

De kleine karekiet is in Nederland een algemene broedvogel in rietvelden die aan water grenzen. De kleine karekiet lijkt veel op de bosrietzanger. De bosrietzanger liet ik hier op 27 mei zien. De kleine karekiet zingt echter een vrij eenvoudig krassend liedje, terwijl de bosrietzanger urenlang kan doorzingen.

De Nederlandse naam van de karekiet is een zogenaamde onomatopee. Dat wil zeggen dat hij net als bijvoorbeeld de koekoek en de kievit, met enige variatie, zijn eigen naam zingt.

Ik denk dat veel mensen dit liedje kennen…
Karre karre kiet kiet kiét
Je hoort me wel maar je ziet me niet niet niét

Op deze site vond ik ook nog een ander liedje…
Kare-kare-kiet-kiet-kiet.
Mijn nestje zit in ‘t riet
Van je leven vind je het niet, niet, niet!

 

Boompieper met snavel vol voedsel

/ Jetskefotografie / 9 Comments

Nadat ik het hooibeestje en het groentje had vastgelegd fietste ik verder over het fietspad dwars over de heide. Het was rustig. Zo nu en dan maakte ik een stop om te genieten van het lichtspel van de zon met de wolken.

Op de Bendersche Berg stapte ik weer van de fiets af. Op hetzelfde moment daalde er een vogeltje op de grond. Het was een pieper. Het vogeltje was druk met het zoeken naar voedsel voor de jongen. Op onderstaande foto zou je denken aan een graspieper, maar een pieper in het gras is nog geen graspieper…

Ik denk dat het een boompieper is. De boompieper trok zich niets aan van de fotograaf en ging rustig door met het verzamelen van het voedsel.

Dit was alweer een mooie ontmoeting in het Dwingelderveld.

Een hooibeestje en een groentje

/ Jetskefotografie / 7 Comments

Vorige week maandag zou het mooi weer worden, maar dat viel vies tegen. Het tijdstip dat de zon zou gaan schijnen schoof steeds verder naar achteren.

Behalve dat het bewolkt was, stond er ook een stevige wind. Niet bepaald weer voor macro-fotografie. Toch stopte ik ook mijn camera met macro-lens in de fietstas. Achteraf bleek dat niet voor niets te zijn. Vanaf de schapen en de geiten volgde ik het fietspad naar de telescoop.

Daar sloeg ik rechtsaf het schelpenpaadje op en fietste ik over de grote, stille heide.

Onderweg maakte ik meerdere stops. Tijdens een van die stops zag ik een heel klein vlindertje fladderen. Het bleek te gaan om een hooibeestje. Dit vlindertje koos steeds een plekje tussen de begroeiing op de grond. Het is voor mij de eerste keer dat ik een hooibeestje heb gefotografeerd.

Bij een volgende stop zag ik enkele groentjes vliegen. Het waren onrustige vlindertjes. Uiteindelijk zocht een groentje een plekje in een boom boven mijn hoofd. Ik heb slechts één acceptabele foto van het dartele vlindertje kunnen maken.

Schapen en geiten in portret

/ Jetskefotografie / 10 Comments

Vorige week maakte ik een fietstocht in Dwingelderveld. Mijn eerste stop was bij de schapen en de geiten aan het pad in de buurt van de telescoop. Zie Google Maps

Bijna alle schapen en geiten waren aan het grazen. Ik probeerde hun aandacht te trekken voor een portretje, maar dat lukte niet.

Voor een goede begrazing worden schapen en geiten samen ingezet. Geiten eten nog weer andere vegetatie dan schapen.

Na enige tijd hadden ze voldoende gegraasd en was het tijd om te herkauwen. Dat was het moment dat ik portretfoto’s kon maken.

Tijdens het fotograferen van de schapen en de geiten landde er een insect op mijn broek. Voor het determineren gebruikte ik deze site. Ik denk dat het een bruinvleugelroofvlieg is.