Het was kort maar krachtig. Eigenlijk vond ik het veel te kort. Het had van mij nog wel een week langer mogen duren. Ondanks dat ik niet meer schaats heb ik zo genoten van de sneeuw, de vorst en de schaatsers op natuurijs.
Ondanks dat de dooi is ingetreden neem ik jullie nog wel een paar keer mee naar dit prachtige wintertje.
Deze fotoserie is gemaakt in de Jan Durkspolder.
Tijdens de periode van sneeuw en vorst hebben we goed voor de vogels gezorgd. Het was een feest om te zien hoe de vogels zich tegoed deden aan het vogelzaad. In die tijd waren de vinken, de mussen en de merels het beste vertegenwoordigd. Andere soorten zoals de koolmees, de pimpelmees, de tortelduif, de groene specht, het roodborstje, de kraai, de ekster, de spreeuw waren minder aanwezig. Zo nu en dan kwam er zelf een sperwer kijken of er nog wat te halen viel.
Op een dag zat er een vreemde vogel op de voedertafel. De vogel leek op een vink, maar dan net even anders. Snel pakte ik mijn Nikon bridgecamera en maakte vanachter het raam een fotoserie van deze vogel.
Toevallig had ik die dag op de site van het AD gelezen dat er in ons land grote groepen kepen waren waargenomen. Naderhand zag ik op de computer dat het inderdaad om een keep ging, een vrouwtje.
Deze keep was geringd.
Gisteren was ik te gast bij mijn fotomaatje, Jan in Fryslân. Na de koffie met wat lekkers (met dank aan Aafje) gingen we snel op stap. Het mooie weer en het natuurijs lokte ons naar buiten.
Ons eerste doel was de Hooidammen. Dat gebied is per uitstek geschikt om te schaatsen op natuurijs. Vele schaatsers gebruikten dit punt om te starten en bonden hier hun schaatsen onder.
Anderen waren elders gestart en waren op doorreis.
Om van het ene water op de andere te komen moest er soms worden gekluund.
Via de Aldheadamsleat (Oude Hooidamsloot) kon men o.a. naar Earnewâld (Eernewoude) schaatsen.
Het was mooi om te zien zoals iedereen op z’n eigen manier bezig was met het schaatsen. Dit jongetje ging heel bedachtzaam te werk.
Dit meisje ging juist voortvarend te werk. Het leek me een echt doorbijtertje.
Hier waren vele mensen aan toe. Sneeuw, natuurijs en heerlijk buiten bezig zijn. Even geen corona-perikelen. De stemming was hier in Fryslân dan ook opperbest. Dat zal mede komen omdat er in dit deel van het land voldoende ruimte is…
Sinds een dag werk ik met een ergonomische linker muis. Ondanks dat ik linkshandig ben werkt het niet zo snel als met de rechterhand. Ik kan in ieder geval nu de schouder aan de rechterkant ontzien.
Als er natuurijs is dan begint het bij menigeen te kriebelen.
Jong en oud binden de ijzers onder en genieten…
Op woensdag genoot ik van een prachtig besneeuwd landschap in De Weerribben.
Enkele schaatsers trokken daar hun eerste baantjes over vaarten en petgaten. Het was nog niet honderd procent vertrouwd. Vlak voordat ik daar was, was een schaatser door het ijs gezakt.
Deze mannen wonen in de buurt en als er natuurijs is dan zijn ze er als eerste bij. Dat er dan wel eens iemand door het ijs zakt dat nemen ze op de koop toe.
Vanwege schouderklachten aan de rechterkant heb ik een injectie in de schouder gehad. Het advies is om rustig aan te doen en zo min mogelijk met mijn rechterarm aan de muis te zitten. Ik heb nu ook een draadloze ergonomische muis besteld voor de linkerhand. Ik ben linkshandig dus dat gaat vast lukken. Vanwege deze klachten en in afwachting van de linkshandige muis ben ik nu even wat minder vaak in blogland.
Nog één flinke nachtvorst en dan moet het vertrouwd zijn, zo hebben de mannen mij vandaag verteld. Uiteraard geef ik jullie geen garantie. 😉
Op de eerste sneeuwdag van deze winter bekeken we de sneeuwjacht voornamelijk vanachter het raam.
Behalve een aantal rondjes met de camera in de tuin bestonden mijn activiteiten buitenshuis voornamelijk uit het voeren van de kippen en de tuinvogels. Ik strooide vogelvoer op het voederplankje en op de grond. Na een paar uur was het voer ondergesneeuwd en strooide ik weer nieuw voer.
Met mijn Nikon heb ik mij op die dag heerlijk kunnen uitleven. Het was een drukte van belang en een komen en gaan van allerlei soorten. De mussen en de vinken waren in de meerderheid.
Hieronder volgt een compilatie van de tuinvogels die een graantje kwamen meepikken.
Op zondag 7 februari hadden we dan toch de eerste serieuze sneeuwdag. Een straffe oostenwind joeg de sneeuw door onze tuin.
Vanwege code rood en het advies om vooral niet de weg op te gaan als het niet noodzakelijk is besloot ik met de camera een rondgang door onze tuin te maken.
Vandaag plaats ik de laatste serie van mijn wandeling, vorige week zondag, door een winters Ecokathedraal. Terwijl ik bezig was met het maken van onderstaande foto zag ik vanuit mijn ooghoeken een hond aan komen rennen.
In de regel ben ik niet bang voor honden, maar ik ben altijd wel op mijn hoede bij vreemde honden.
Volgens de eigenaar doen zijn honden geen vlieg kwaad. Ik had dat ook al zo ingeschat, want anders laat je je honden niet loslopen. We raakten aan de praat. De man woont in de buurt en wist veel te vertellen over de omgeving en tipte mij over mooie foto-onderwerpen.
Tijdens het gesprek richtten we onze blik regelmatig op de spelende honden. Op mijn vraag welk ras het is vertelde hij dat het de Australian Shepherd is. Het zijn een vader, een moeder met hun zoon.
Hij vertelde dat dit gebied een losloopgebied is voor honden. De eigenaar van de honden ligt nog wel eens in conflict met mountainbikers. De mountainbikers schrikken van de honden en sommeren hem dan om de honden aan te lijnen. Deze man vertelde dat dit gebied juist verboden is voor mountainbikers. En zo te zien is dat niet voor iedereen duidelijk….
Vorige week maakte ik een wandeling door een winters Ecokathedraal in Mildam. Aan meerdere kanten wordt de Ecokathedraal begrensd door een slootje. Op het slootje lag een flinterdun ijslaagje.
Ik heb meerdere malen ingezoomd op het laagje ijs.
Op het moment van schrijven hebben we in ons land een serieuze winter. Een straffe oostenwind jaagt het sneeuw door onze tuin. Mijn wens is om de Ecokathedraal nog eens vast te leggen terwijl er een laagje sneeuw ligt. Die wens kan nu in vervulling gaan. Nu nog een geschikt moment vinden om er heen te gaan…
Vorige week zondagochtend was het gras mooi berijpt door de nachtvorst. Ik besloot om af te reizen naar de Ecokathedraal in Mildam voor wat winterse plaatjes. Daar aangekomen viel het wat betreft de rijp wat tegen.
Desondanks heb ik genoten van de rondgang door de Ecokathedraal.
Wordt vervolgd.
Schrijven met Licht 