Brilduiker

Een tijdje geleden was ik samen met Jan in de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. We kozen een plekje aan de lijzijde van de hut. Heel in de verte dobberden een paar kleine eendjes. Nou ja dobberen, de meeste tijd waren ze onder water.

Het bleken brilduikers te zijn. De mannetjes hebben een donkergroene kop met een witte vlek tussen oog en snavel, ook wel de ‘bril’ genoemd. De vrouwtjes hebben deze bril niet. Opvallend kenmerk van de brilduiker is het wat puntige hoofd. De brilduiker staat op de Rode Lijst van Nederlandse broedvogels in de categorie ‘Gevoelig’. Met de sterke zoom van mijn bridgecamera kon ik ze binnen bereik krijgen. Het nadeel van een dergelijke camera vind ik toch wel dat de tekening en de kleuren vervagen…

De brilduiker is gebonden aan waterpartijen die zich dicht bij de kust bevinden en minder dan 10 meter diep zijn. De soort overwintert overwegend op zee, binnenwateren en baaien. Ook komt hij aan rivierdelta’s, in meren en reservoirs voor. In Nederland heeft de brilduiker zich daarnaast gevestigd op landgoederen met grote vijverpartijen en bossen. Als ik de informatie op de site van de vogelbescherming lees dan lijkt het erop dat het de brilduiker een ongewone gast is in de Jan Durkspolder.

Een brilduiker in vlucht.

Nachtvorst

Vannacht hadden we nachtvorst. Er lag een dun laagje rijp over de velden en een vliesje ijs op de sloten. Ik ging al op tijd met de camera op stap. Misschien was dit wel de laatste nachtvorst van dit seizoen.

Zonder verdere tekst neem ik jullie mee op deze korte wandeling. Oh ja, het transformatorhuisje staat scheef, het ligt dus niet aan de fotograaf.

De hoogstambrigade is vandaag bij ons te gast om de hoogstamfruitbomen te snoeien. De buurjongens plaatsen de nieuwe schutting. Het wordt dus hard gewerkt en het is een gezellige boel in onze tuin. Daarbij hebben we prachtig weer. Aan mij de schone taak om het een en ander op beeld vast te leggen.

Een mooie vangst

Op 10 januari maakte ik een fotoserie bij de vogelkijkwand. Bij het archiveren kwam ik erachter dat ik deze fotoserie nog niet had laten zien. De plas was voor een deel bedekt met een dun laagje ijs.

Op grote afstand van de kijkwand lag de plas open.

Na een tijdje streken daar wilde eenden en grote zaagbekken neer. De afstand was alleen te overbruggen met mijn Nikon bridgecamera. De eenden dobberden wat rond. Zo nu en dan doken ze onder om te foerageren.

Plotseling was er reuring op het water. Een mannetje zaagbek had een mooie buit gevangen. Gezien de rode vinnen zou het een rietvoorn kunnen zijn.

De andere zaagbekken waren van mening dat deze mooie vangst wel gedeeld kon worden en zetten de achtervolging in.

Maar de geluksvogel liet zich ‘de kaas niet van het brood eten’. Op de voorgrond drijft een nonnetje. Dit mannetje hield zich wijselijk verre van deze schermutseling.

De bridgecamera stond ingesteld op enkelvoudige opname, daardoor had de AF moeite om de snelle bewegingen helemaal scherp te krijgen.

Smienten in Jan Durkspolder

Jan en ik wandelden naar de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder.

Vanuit de kijkhut hadden we zicht op mooie wolkenluchten.

In de verte dobberden wel honderden smienten op de plas. In Nederland broeden slechts enkele paartjes, maar in de winter is de smient talrijk aanwezig. Smienten komen vanuit Scandinavië en Siberië naar Nederland om te overwinteren. Een aanzienlijk deel van de Noordwest-Europese populatie overwintert hier: het zijn er honderdduizenden. Zo staat er op deze site vermeld.

Plotseling ging de hele groep op de vleugels om vervolgens een eindje verder weer neer te strijken. Dit proces herhaalde zich een aantal malen.

Nadat we daar best een tijd hadden gezeten werden we toch zo langzamerhand wat koud en besloten we op te breken.

We wandelden terug naar de auto en vervolgden onze weg richting Earnewâld.

Kleine voorjaarsspanner

Vandaag ben ik bezig om de laatste 3 van de 25 kozijnen opnieuw in de verf te zetten. Ik ben wel blij dat deze klus dan achter de rug is. Aan de buitenkant van een klapraam waar ik mee bezig was zat een nachtvlindertje. Volgens de app “Obsidentify” is het voor 100 procent de kleine voorjaarsspanner.

De mannetjes van de kleine voorjaarsspanner vliegen vanaf begin januari; de vrouwtjes kunnen niet vliegen. De kleine voorjaarsspanner komt zeer algemeen voor maar dan vooral op de zandgronden in het binnenland en in de duinen. Elders zijn ze schaars of ontbrekend zo staat er op de site van de vlinderstichting geschreven. Deze waarneming is dus in onze tuin (op leemgrond) vrij uitzonderlijk.

Doordat de meeste nachtvlinders nachtactief zijn ze bij de meeste mensen minder bekend dan de dagvlinders. Nachtvlinders zijn ook best mooi om te zien. Ik vond het in ieder geval leuk om op de site van de vlinderstichting te kijken naar de 300 voorkomende soorten spanners in Nederland.

Op de Friese vlakte

Een paar weken geleden was ik te gast bij Jan en Aafje. Het weer werkte goed mee, dus gingen Jan en ik met onze camera’s op stap.

Ik geniet altijd van de weidse blik over de Friese vlakte.

Op advies van Henk heb ik een gedeelte van de voorgrond verwijderd. De foto ziet er dan zo uit. Wat vinden jullie mooier.

Behalve de grote hoeveelheid brandganzen zagen we ook een buizerd op een paal.

Jan en profiel. Het lukt niet altijd om Jan zo netjes op de foto te krijgen hoor, hij is namelijk een meester in het gekke bekken trekken. 🤪

Onze volgende stop was bij een weiland waar tegen de middag vaak reeën zijn te zien. Ondanks dat de lunchtijd al was verstreken waren ze toch nog aanwezig.

Ze stonden wel ver weg.

Gelukkig had ik mijn Nikon bridgecamera met sterkte zoom meegenomen.

Wordt vervolgd.

De groenling

Tijdens de kerstdagen hadden we prachtig winterweer. Vanwege de vorst werden onze voederplaatsen druk bezocht. Vanuit de huiskamer hebben we mooi zicht op die voederplaats. Vooral als de ochtendzon erop schijnt dan is het een genot om naar de vogels te kijken. Vanachter het raam heb ik vele foto’s gemaakt. Vandaag plaats ik voorlopig de laatste foto’s uit de tuinvogelserie. Vandaag gaan we kijken naar de groenling.

De groenling is eigenlijk alleen op onze voederplaats aanwezig als het echt koud is. Door de vorst kan de groenling elders minder makkelijk voedsel vinden en is dan aangewezen op onze voederplaats.

Het is een tolerant vogeltje dat prima samen met anders vogeltjes kan foerageren.

De groenling vind het wellicht wat spannend onder het gaas, hij blijft het liefst aan de rand de zaadjes wegpikken.

De groenlingen zochten regelmatig een plekje boven in de sering. Met dit grijze weer verlang ik wel enorm naar die mooie winterse dagen met een strakblauwe lucht.

De koolmees

Tijdens de kerstdagen hadden we prachtig winterweer. Vanwege de vorst werden onze voederplaatsen druk bezocht. Vanuit de huiskamer hebben we mooi zicht op die voederplaats. Vooral als de ochtendzon erop schijnt dan is het een genot om naar de vogels te kijken. Vanachter het raam heb ik vele foto’s gemaakt die ik de komende tijd laat zien op mijn weblog. Vandaag leggen we de focus op de koolmees.

Na de mus is de koolmees het best vertegenwoordigd in onze tuin. Behalve dat de koolmees de voederplaats veelvuldig aandoet heeft het vogeltje ook belangstelling voor de nestkastjes in onze tuin. In de herfst en winter wordt het nestkastje gebruikt als schuilplaats. Het deert hem niet dat de ingang niet zo netjes is verbouwd door een bonte vliegenvanger.

Toen ik de serie van de roodborst liet zien kreeg ik reacties waarbij men het jammer vond dat ik het vogeltje had “opgesloten” in een kooitje. Speciaal voor dit bericht over de koolmees heb ik vandaag een fotoserie gemaakt waarbij ik het kooitje tijdelijk heb weggehaald. Tussen een paar buitjes door scheen de zon. Het is te zacht voor de tijd van het jaar, de muggen dansten vandaag in de tuin. Op onderstaand foto kun je nog net drie muggen onderscheiden.

De dis is rijk gevuld met voor elk wat wils.

Van Aafje en Jan kreeg ik een mooie voederkrans en ook die vindt gretig aftrek.

Tijdig het landingsgestel uit…

…en de concurrentie verjagen.

De vink

Tijdens de kerstdagen hadden we prachtig winterweer. Vanwege de vorst werden onze voederplaatsen druk bezocht. Vanuit de huiskamer hebben we mooi zicht op die voederplaats. Vooral als de ochtendzon erop schijnt dan is het een genot om naar de vogels te kijken. Vanachter het raam heb ik vele foto’s gemaakt die ik de komende tijd laat zien op mijn weblog. Vandaag zet ik de vink in de schijnwerpers.

De roodborst

Tijdens de kerstdagen hadden we prachtig winterweer. Vanwege de vorst werden onze voederplaatsen druk bezocht. Vanuit de huiskamer hebben we mooi zicht op die voederplaats. Vooral als de ochtendzon erop schijnt dan is het een genot om naar de vogels te kijken. Vanachter het raam heb ik vele foto’s gemaakt die ik de komende tijd laat zien op mijn weblog. Vandaag is de roodborst aan de beurt.

De roodborst houdt zich zich afzijdig van andere tuinvogels. Soortgenoten dulden ze al helemaal niet in hun buurt.

Behalve zaden strooien we o.a. voor de roodborst ook gedroogde meelwormen. Stekelige en besdragende struiken, zoals de meidoorn en vuurdoorn voorzien de roodborst van een prima leefgebied. En ook daarin hebben we voorzien.

Ik hoop deze winter nog een keer een roodborst in de sneeuw te fotograferen.