Vogels

Weerspiegeling en schittering

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Vorige week vrijdag was het een prachtige dag. Ik besloot om weer een kijkje te gaan nemen bij de observatiewand in de hoop er de ijsvogel te zien. Het fietspad van beton is verwijderd. Aan de paaltjes te zien wordt het nieuwe pad een keer zo breed.

9J0A9728x

Vanachter de observatiewand had ik uitzicht op mooie wolkenluchten. Doordat het bijna windstil was werden de wolken mooi weerspiegeld in het water.

9J0A9730x

In de verte dobberde een grote groep ganzen. Ze hielden zich voornamelijk bezig met het wassen en het poetsen van hun verenkleed.

9J0A9738x

Om de paar minuten koos een groepje ganzen het luchtruim. Na een uur waren bijna alle ganzen verdwenen.

9J0A9759x

Een paar hekkensluiters dobberden nog wat langer rond alvorens ook zij het luchtruim kozen.

9J0A9739x

Er dook een aalscholver op. Het is nog lastig om de aalscholver te fotograferen terwijl hij na het duiken naar boven komt. Het is altijd weer een verrassing waar hij onder water heen zwemt.

DSCN5002x

Het foerageren werd al snel onderbroken voor een moment om de vleugels te laten drogen. De aalscholver deed dat letterlijk in een schitterend decor.

DSCN4884x

Wordt vervolgd. 

Een paartje grote zaagbek en een nonnetje

/ Jetskefotografie / 12 Comments

Vorige week was ik samen met mijn fotomaatje Jan op stap in de Kop van Overijssel. Ik nam Jan mee naar een plekje waar regelmatig een ijsvogel was te zien. Uiteraard was het spannend of de ijsvogel na die winterweek met natuurijs nog aanwezig zou zijn. Vanachter de observatiewand hadden we ruim zicht over het water. Jammer genoeg  stond er een straffe wind pal op ons gezicht. Aan de horizon was het mistig van de rook. Rook die veroorzaakt werd door het verbranden van rietafval.

We tuurden en tuurden, maar er was geen ijsvogel te zien. Wel zwom er een paartje grote zaagbek. Deze eend behoort, de naam zegt het al, tot de  zaagbekken. Terwijl ik deze foto nam dook het mannetje onder water.

De grote zaagbek eet puur dierlijk materiaal. Door hun gekartelde snavel hadden ze na het duiken regelmatig alg aan hun snavel hangen. Hieronder zwemt het mannetje.

En dit is het vrouwtje. Het is net alsof ze een corona-kapsel heeft.

We hadden net naar elkaar uitgesproken dat het ons een beetje ging vervelen. Er was geen ijsvogel te zien. Ook niet in de uren voordat wij er waren, zo werd ons verteld. Het heeft er alle schijn van dat de ijsvogel het op deze plaats niet heeft overleefd.

En toen verscheen er nog een interessant onderwerp voor onze camera. Het was een nonnetje. Ook het nonnetje behoort tot de groep zaagbekken. Het nonnetje zat ver weg en daarom moesten we met de bridgecamera flink inzoomen. Het scherpstellen werd daarnaast bemoeilijkt door de golfslag.

Het nonnetje had een lekker hapje verschalkt.

Jammer genoeg zwom het nonnetje steeds verder bij ons vandaan. Het was jammer dat de golfslag het zicht op de prachtige tekening van deze eend enigszins belemmerde.

En het volgende moment ging hij op de vleugels om zijn heil elders te zoeken.

Dat was ook voor Jan en mij het moment om verder te gaan. We reden naar de Linde. Dat is de plek waar ik vorig jaar de ijsvogel meerdere keren fotografeerde. Misschien dat we daar meer geluk hadden. Wordt vervolgd.

P.s. mijn eega komt net binnen en vertelde dat hij de wulp heeft gehoord. Gelukkig is de wulp weer gearriveerd in het weiland achter ons huis. Daar wordt ik zo blij van.

Een keep in de sneeuw

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Tijdens de periode van sneeuw en vorst hebben we goed voor de vogels gezorgd. Het was een feest om te zien hoe de vogels zich tegoed deden aan het vogelzaad. In die tijd waren de vinken, de mussen en de merels het beste vertegenwoordigd. Andere soorten zoals de koolmees, de pimpelmees, de tortelduif, de groene specht, het roodborstje, de kraai, de ekster, de spreeuw waren minder aanwezig. Zo nu en dan kwam er zelf een sperwer kijken of er nog wat te halen viel.

Op een dag zat er een vreemde vogel op de voedertafel. De vogel leek op een vink, maar dan net even anders. Snel pakte ik mijn Nikon bridgecamera en maakte vanachter het raam een fotoserie van deze vogel.

Toevallig had ik die dag  op de site van het AD gelezen dat er in ons land grote groepen kepen waren waargenomen. Naderhand zag ik op de computer dat het inderdaad om een keep ging, een  vrouwtje.

Deze keep was geringd.

 

 

 

Vogels in de stuifsneeuw

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Op de eerste sneeuwdag van deze winter bekeken we de sneeuwjacht voornamelijk vanachter het raam.

Behalve een aantal rondjes met de camera in de tuin bestonden mijn activiteiten  buitenshuis voornamelijk uit het voeren van de kippen en de tuinvogels. Ik strooide vogelvoer op het voederplankje en op de grond. Na een paar uur was het voer ondergesneeuwd en strooide ik weer nieuw voer.

Met mijn Nikon heb ik mij op die dag heerlijk kunnen uitleven. Het was een drukte van belang en een komen en gaan van allerlei soorten. De mussen en de vinken waren in de meerderheid.

Hieronder volgt een compilatie van de tuinvogels die een graantje kwamen meepikken.

 

 

IJsvogel en ijs

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Vorige week zondag was ik voor zonsopkomst in De Weerribben. Mijn eerste foto is genomen tijdens het blauwe uur. 

Ik wilde graag nog een keer de ijsvogel vastleggen. Door vroeg op pad te gaan was ik als eerste in de vogelkijkhut en koos een plekje op de eerste rang. In totaal heb ik er anderhalf uur doorgebracht voordat ik onderstaande serie bij elkaar had gesprokkeld.  Ook al zijn de vogeltjes van zichzelf wel fotogeniek, ze kiezen niet altijd het een fotogeniek plekje.

Hier zat de ijsvogel op een prachtig plekje, maar die was weer wat ver verwijderd van mijn camera.

Volgens deskundigen beleven de ijsvogels het beste seizoen in 40 jaar tijd. Dit komt door de zachte winters van de afgelopen jaren. In koude winters sterven relatief veel ijsvogels. De laatste echte periode van kou was eind februari/begin maart in 2018.

Op basis van honderden tellingen door vrijwilligers in december schat men dat er grofweg vierduizend ijsvogels in het land zijn.

De laatste keer dat het landelijk totaal aan ijsvogels werd geschat was in 2015. Dat jaar was ook een goed jaar voor ijsvogels. Ook in dat jaar schatte men het aantal ijsvogels op vierduizend.

De ijsvogel is een vogel die veel jongen kan krijgen. De ijsvogel kunnen twee tot drie nestjes per seizoen krijgen en daarbij wel zes tot zeven eieren per keer leggen.

Ook de verbeterde waterkwaliteit speelt een rol. Het water is helderder waardoor ijsvogels eenvoudiger kleine visjes kunnen vangen.

In de naam van deze vogel zit het woordje ‘ijs’. IJs en ijsvogel hebben echter niets met elkaar te maken of het moet zijn dat ijs de grootste vijand is van de ijsvogel. Onderstaande foto maakte ik in februari 2018. Op de achtergrond is de vogelkijkhut te zien waar ik bovenstaande serie maakte. Mochten we weer zo’n winter krijgen als in februari/maart 2018 dan holt de populatie ijsvogels snel achteruit.

Op internet vond ik een site met mooie foto’s van de ijsvogel. Tevens staan er op die site verschillende theorieën over de oorsprong van de Nederlandse naam van de ijsvogel. Zie deze site.

Tuinvogeltelling en de terreur van de merel

/ Jetskefotografie / 15 Comments

In het kader van de tuinvogeltelling richt ik dit weekend mijn blik eens op de vogels in onze voortuin. Een vogeltelling is natuurlijk een momentopname, maar toch geeft het een beeld over de aanwezige vogels in de tuin.

Die momentopname wordt in onze tuin beïnvloed door de aanwezigheid van de merel. Als de merel in de buurt is dan blijven de andere vogels noodgedwongen uit de buurt. De merel, in dit geval een vrouwtje, duldt geen andere vogels binnen een cirkel van vier meter.

Zoals we in de wereld regelmatig zien, wordt het beeld dus bepaald door de terreur van de minderheid…

Er is genoeg voor iedereen, maar schijnbaar denkt zij er anders over. Ze is drukker met het wegjagen van andere vogels dan dat ze bezig is met het eten.

 

Vorst op het pad en in ganzenpas

/ Jetskefotografie / 10 Comments

Nadat ik de fotoserie had gemaakt van de ijsvogels op de oever van de Linde wandelde ik verder. Het pad was nog wit en daardoor glad door de nachtvorst. Het was dan ook veiliger om naast het pad te gaan lopen.

In het weiland rechts van het pad liepen verschrikkelijk veel ganzen. Het waren voornamelijk kolganzen en een enkele brandgans. De boer is zeker niet blij met zoveel ganzen in het weiland.

Even later kwam ik bij een hek met een veerooster. Links achter het hek bevond zich een klein strandje. Volgens het blauwe bordje op het hek is dat “Wiegers straantien”, oftewel het strandje van Wieger.

In de zomer zal het er vast gezellig druk zijn, nu viel er niets te beleven.

De lucht begon er dreigend uit te zien, daarom leek het me wijs om weer terug naar de auto te wandelen.

Toen ik die ochtend vroeg de eerste foto maakte was het -1 graad en voelde het als vrieskou. Toen ik aan het eind van de ochtend in de auto stapte was +1 en voelde het als waterkoud. De kou van de vroege ochtend voelde veel prettiger aan dan de kou aan het eind van de ochtend.

 

IJsvogels en de verdwenen broedplaats

/ Jetskefotografie / 20 Comments

Na mijn fotosessie in de Weerribben reed ik door naar riviertje de Linde in Zuid-Friesland. Ik was benieuwd of de ijsvogel zich zou laten zien. Daar aangekomen sloeg de schrik mij om het hart. Op de zuidelijke oever waren alle boompjes en struiken verdwenen. Naast de oever lag een grote hoop palen, wellicht voor een nieuwe beschoeiing.

Ook het boompje waar de ijsvogel vorig jaar zat te broeden is verdwenen.

Toen ik in september vorig jaar deze serie maakte zat de ijsvogel in een van die boompjes die nu zijn weggehaald.

Hoe het er uitzag voor de kaalslag dat is de zien op de eerste foto in deze serie.

Terwijl ik met een mistroostig gevoel uitkeek over de Linde hoorde ik plotseling het hoge piepje van de ijsvogel. Na enig speuren zag ik twee ijsvogels in een boompje op de noordelijke oever. Het was geen fotogeniek plekje en daarnaast moest ik flink inzoomen om ze in beeld te krijgen, toch ben ik blij met deze foto’s. Ik vermoed dat het een paartje is. Gezien de oranjerode snavelbasis zat het vrouwtje onderop. Het mannetje zat bovenop. Bij het mannetje is de snavelbasis zwart. Op onderstaande foto’s is dat wat lastig te zien, maar in mijn archief heb ik een foto waarop dat beter is te zien.

Deze noordelijke oever grenst aan een tuin van een particulier. Ik hoop dat de bewoners deze oever ongerept laten zodat de ijsvogels daar een mooi plekje kunnen vinden om te broeden.

Rijp en ijs op zondagochtend

/ Jetskefotografie / 14 Comments

Op zondagochtend deed ik het gordijn open en zag een wit berijpt landschap en een mooie zonsopkomst. Binnen een kwartier zat ik in de auto. Direct wegrijden zat er niet in, want de autoramen zaten vol met ijsbloemen. (Foto is met telefoon gemaakt.)

Tegenwoordig haal ik het ijs van de autoramen door er koud water overheen te laten lopen. Als je daarna direct de auto start dan gaat dat meestal goed. Mijn eerste stop was aan de Hooiweg. De zon piepte door de wolken.

Aan de andere kant van de weg zaten in een weiland wel honderd koperwieken. Vanuit de auto maakte ik deze foto. Daarvoor moest ik wel maximaal inzoomen.

Even later parkeerde ik mijn auto bij De Meenthebrug. Op het Kanaal Steenwijk – Ossenzijl lag een mooi laagje ijs. Onderstaande foto’s maakte ik vanaf een reeëntrap.

Ik wandelde verder naar de vogelkijkhut.  Ook op dit petgat lag een laagje ijs. Na een half uurtje staren over het petgat hield ik het voor gezien. Er was geen leven te bekennen.

Ik wandelde terug naar de auto en vervolgde mijn weg over de Hogeweg. Daar maakte ik onderstaande foto’s. Een ijsvloer omzoomd door goudgeel riet dat is wat het schaatsen in de Weerribben zo fantastisch maakt. Ik hoop dat het er dit winter nog van komt.

Wordt vervolgd. 

Kramsvogels en merels snoepen van het fruit

/ Jetskefotografie / 9 Comments

Ondanks dat er vele liefhebbers zijn geweest die emmers vol met appels en peren uit onze tuin hebben gehaald is er nog voldoende overgebleven voor de vogels. De voortuin bijvoorbeeld ligt bezaaid met peren.

De spreeuwen hebben met name van de peren gesnoept toen ze nog aan de boom hingen. De merels zijn nu heer en meester in onze tuin en doen zich tegoed aan de valperen.

Maar ook kramsvogels bezoeken onze tuin en snoepen van het fruit.  Deze fotoserie  maakte ik door het geopend raam vanaf de eerste verdieping.  Omdat flink moest inzoomen koos ik voor mijn Nikon bridgecamera.

Het weer werkte vandaag niet echt mee, maar ik moest op mijn vrije dag pakken wat ik pakken kon…