Een geelgors op Anser Es

Een van de vele mooie fietstochten door Drenthe vind ik de route door Ansen en over de Anser Es.

Op de Anser Es heeft men vele akkers ingezaaid met rogge en insectenvriendelijke bloemen, zoals korenbloemen. Je kunt aan de neergeslagen bloemen wel zien dat er de dag ervoor felle buien met veel neerslag over de akkers is getrokken.

De insecten maakten dankbaar gebruik van de korenbloemen.

Nadat ik een tijdje bij de korenbloemen had gefotografeerd fietste ik verder om te gaan posten op een plek waar ik de vorige keer de geelgors had gezien. Ik ging in de berm zitten en wachtte rustig af. In afwachting van de geelgors maakte ik een foto van voorbijgangers.

En daar zag ik een vogeltje landden in het groen. Een geelgors. Inzoomend zag ik dat het mannetje een bloemetje had meegenomen voor zijn vrouwtje…

Doordat ik geduldig bleef wachten verscheen er nog een aantal keren een geelgors. Iedere keer had de vogel een snavel vol met voedsel.

Een jonge kwikstaart

Onlangs was ik in alle vroegte op de fiets in Dwingelderveld. Nog voor zes uur maakte ik de eerste foto van het landschap in serene rust. Plotseling werd de stilte doorklieft door de roep van kraanvogels. Vol verwachting fietste ik verder…

Ik fietste naar de kijkhut bij de Davidsplassen. In de kijkhut kreeg ik al snel gezelschap van een paar jonge boerenzwaluwen. Ze bleven daar lange tijd zitten, net alsof ze wisten dat ze van mij niets te vrezen hadden. Tegen het dak van de hut werd een nest bewoond door piepjonge boerenzwaluwen. Wellicht was dit het tweede legsel.

Op een bepaald moment hoorde ik bij de ingang wat geluid. Ik keek om het hoekje van het schot en zag daar een jong vogeltje zitten.

De ouder zat op de trap bij de ingang met voedsel in de snavel. Het jong was dus een witte kwikstaart. Grappig om te zien dat het jong al net zo met het staartje op en neer wipt als de ouder.

Ik trok me weer terug in de kijkhut en liet ze verder met rust. Althans dat was mijn bedoeling maar het kleine ding dacht er anders over…

Dapper begon het jong de kijkhut te verkennen. Hij wandelde daarbij over mijn wandelschoen. Ik bleef rustig staan totdat het jong de ronde door de hut had afgemaakt en weer uitkwam bij de ingang.

Buiten de kijkhut zat de ouder te wachten totdat het jong weer zou verschijnen op de trap. Zolang ik in de buurt was durfde de ouder het kleine ding niet te voeren. Hoewel het mij daar nog niets verveelde ben ik toch weggegaan om ze niet langer te storen.

Ik vervolgde mijn weg langs o.a. de radiotelescoop. Daar heb ik nog een tijdje op een bankje gezeten en uitgekeken op de grote stille heide. Heerlijk zo vroeg op stap, er was nog bijna geen mens te bekennen. De kraanvogels heb ik nog wel een paar keer gehoord maar niet gezien.

Meeuwen foerageren bij de zandopspuiting

Tijdens onze vakantie op Texel werd ik getipt dat er ter hoogte van Den Hoorn zand opgespoten werd op het strand. Ik besloot daar een kijkje te nemen. Ik nodigde mijn tantezegger uit om met mij mee te gaan.

Op internet las ik dat de zandopspuiting wordt uitgevoerd aan de gehele Noordzeekust. Op deze site van Rijkswaterstaat kun je er alles over lezen. Bescherming van onze kust is geen overbodige luxe. Je ziet aan de duinen dat er door het hoge water hele stukken duin waren weggespoeld.

Terwijl mijn neef een duik nam in de Noordzee maakte ik een fotosessie van de zandopspuiting en de foeragerende meeuwen.

De grote zandsuppletie brengt heel veel levende zeediertjes aan de oppervlakte en is dus voor de meeuwen een echt feestmaal.

Voor de beeldvorming heb ik er ook een filmpje van gemaakt.

Een tureluur in De Slufter

Tijdens de vakantieweek op Texel zijn we zegge en schrijve 24 uur met z’n tweeën geweest. Als we kenbaar maken in onze familie dat we een week naar Texel gaan dan wil iedereen langskomen. En eigenlijk vinden we dat ook heel gezellig. En zo kregen we ook bezoek van de oudste zoon van mijn zus. Hij kende Texel alleen van een zeilkamp op de middelbare school en dat is dus heel weinig. We hebben hem de mooie plekjes laten zien en daarbij mocht de Slufter natuurlijk niet ontbreken.

Toen we daar wandelden landde er een tureluur even verderop tussen het groen. Gelukkig had ik mijn Nikon bridgecamera bij de hand…

Het volgende moment kon ik in alle rust inzoomen op de tureluur.

We hebben alle drie genoten van deze wandeling door De Slufter.

Zangers bij de Horsmeertjes

Op dag 6 maakte ik nogmaals een wandeling bij de Horstmeertjes. Deze keer was ik alleen.

Ik stond boven op de duin te kijken naar de windveren boven de veerhaven toen er een bruine kiekendief laag langs kwam zeilen.

Tijdens mijn wandeling trof ik een blauwtje, een grasmus, een rietzanger, een graspieper, een blauwborst, nog een grasmus, een fitis? en een kneu.

Ik keek vaak naar boven en genoot van de mooie wolkenluchten.

Een grutto en een bijzonder patroon in de lucht

Boven de Waddendijk op Texel hadden de wolken een mooi patroon gevormd. Texel is bekend om de Texelse schapen. Een schaap en een lammetje mogen dus niet ontbreken in deze fotoserie over onze vakantie op Texel.

Binnendijks stond een grutto te foerageren. Het foerageren werd zo nu en dan onderbroken voor een korte poetsbeurt.

Aan de overkant van het water werd een scholekster mij gewaar en begon alarm te slaan. Dat was voor de grutto het moment om op de wieken te gaan.

Toen ik weer in de auto wilde stappen viel mijn oog op wel een heel bijzonder patroon in de lucht. Ik denk dat dit een grapje van een piloot was.

Bergeenden met jongen

Vanaf de Waddendijk op Texel had ik een mooi uitzicht op de Waddenzee waar twee vissersboten uit Yerseke en Zierikzee aan het vissen waren.

Toen ik weer bij de auto binnendijks kwam zag ik in de verte bergeenden met jongen zwemmen. Vorig jaar trof ik meerdere bergeenden met jongen, maar toen waren we drie weken later in de tijd. Op dag 6 van deze vakantie had ik dan eindelijk geluk en kon ik ‘mijn’ eerste jongen bewonderen.

Ik ben voorzichtig hun kant opgelopen om ze niet te verstoren. De sterke zoomfunctie van de bridgecamera deed de rest.

De kwaakblazen van de kikkers

Op dag 5 van onze vakantie op Texel maakten mijn man en ik een wandeling door De Muy.

Tijdens het broedseizoen zijn grote delen van De Muy niet toegankelijk, maar er bleef nog genoeg over om te verkennen. Wij verkenden het gebied te voet. Maar ook per fiets of per of e-scooter kun je het gebied doorkruisen.

Kenmerkend aan dit gebied zijn de grote plassen die gevuld zijn met een ontelbaar aantal kwakende kikkers. Onderstaande foto heb ik genomen vanaf grote afstand.

Toen ik dichterbij kwam verdwenen ze allemaal onder water. Ze voelden de trilling dat werd veroorzaakt door het lopen. Na een tijdje wachten kwamen ze één voor één weer boven. Tijdens de paartijd zijn ze minder schuw. De kikkers moeten sowieso weer naar boven om adem te halen en in de paartijd hebben de kikkers een extra drive om hun paring te vervolgen. Het zijn alleen de mannetjes die kwaken. Ze doen dit om vrouwtjes te lokken. Hoe groter de kwaakblaas, hoe harder het kwaken klinkt. 

Drieteenstrandlopers

Vandaag is het vervolg op deze serie op het Noordzeestrand van Jan Ayeslag op Texel. Ik kwam dus voor de strandlopers. Ik moest wel geduld hebben voordat ik ze trof.

Het ging om de drieteenstrandlopers. Hij is uniek onder de strandlopers omdat hij de achterteen mist.

Drieteenstrandlopers vallen op doordat ze voortdurend heen en weer rennen op het strand. Ze eten namelijk diertjes die na een golf achterblijven. Vervolgens wijken ze snel uit voor de volgende golf.  

Om te laten zien hoe ze in groepjes voedsel zoeken en snel wegrennen voor de aanrollende golven heb ik een filmpje gemaakt.

De avond viel, het werd voor mij tijd om terug te keren naar de vakantiewoning.

Op het strand bij Jan Ayeslag

Op de vierde dag in onze vakantie op Texel werd ik getipt door de familieleden dat ze leuke, snelle vogeltjes hadden gezien op strand bij Jan Ayeslag. De familieleden waren Jan Ayeslag gepasseerd tijdens hun wandelmissie, in 3 dagen wandelen van de vuurtoren tot en met de veerhaven. Nog dezelfde avond ging ik alleen naar het strand. Ik wilde ze wel met eigen ogen zien. Het was heerlijk rustig op het strand.

Ik maakte een aantal overzichtsfoto’s. Het was opkomend water. Ik stond op een zandbank te fotograferen en dreigde ongemerkt ingesloten te worden door het water. Gelukkig had ik laarzen aan en kon ik met droge voeten het strand bereiken.

Ingezoomd op een kleinood.

De leuke snelle vogeltjes waar ik voor kwam had ik nog niet gezien. Wel stond er een visdiefje op het strand.

Wordt vervolgd.